Regisseurs & Visuele stijl

Voel me bijna aangesproken .

Nee, het was sowieso niet de bedoeling om een discussie over Jackson's werk op te starten. De brave man diende enkel als voorbeeld voor wat er kan gebeuren wanneer een regisseur een hand gevuld met dollars (in dit geval zelfs meer dan een hand ) niet kan weerstaan, en hiervoor een hoop creativiteit en eigenheid afstaat. Zo zie ik het in ieder geval, ookal zijn het er duidelijk een hoop niet mee eens. Zijn vast nog tal van andere voorbeelden, maar voor mij is het nu tijd voor een filmpje .

Om de enige reden dan dat ie nog wel leeft. Mirakels bestaan zullen we maar zeggen...

Nolan (waar deze discussie begon) is volgens mij één van de duidelijkste.

Hoe duurder z'n films, hoe slechter ze werden.

De man heeft bewezen inventieve, hilarische horrorfilms te kunnen maken maken. Hij heeft bewezen overweg te kunnen met drama's. Hij heeft bewezen een onverfilmbaar geacht boek te kunnen verfilmen op zo'n manier dat fans van het boek tevreden zijn, mensen die LotR niet kenden tevreden zijn, én dat de recensenten tevreden zijn. Dat komt niet vaak voor.

Aangezien jij in dezelfde wereld leeft als ik heeft Jackson zich allang bewezen, of je hem goed vind of niet doet niet terzake.

In mijn ogen heeft Jackson twee flauwe puberale horrorfilmpjes gemaakt. Eén loodzwaar, onverteerbaar drama. Eén halfgeslaagde superproductie die lijdt onder het euvel véél te groots te zijn en dus niet meer met liefde en zorg kan zijn gemaakt. En een ronduit misbaksel over een rotaap. Niet bewezen dus. Nergens flarden van groot genie. Nergens eens een camerabeweging die bij is gebleven. Nergens eens een meesterlijk scenario. Nergens magistrale vertolkingen. Nergens gevoel voor timing. Het is niet zozeer dat IK Jackson ruim overschat vind, ik vind het gewoonweg een schande dat in een discussie over stijl de man aan bod komt, want de eerste écht sterk filmische scène van Petertje moet ik nog zien.

Dus gaat het er wel over dat jij Jackson overschat vindt. Wat sowieso altijd een persoonlijke mening is.

En wat mij betreft is die cut naar het schaap in Bad Taste alleen al beter dan wat menig hoog aangeschreven filmer gepresteerd heeft.

Tja... wat kan ik eraan doen? Als ik vind dat die man geen visuele stijl en techniek heeft, kan ik die mening ook niet opzij zetten. Het is niet zo dat het een persoonlijk afkeer is, maar veeleer een compleet onbegrip tegenover feit dat sommigen hem wel visueel volleerd vinden. In alle objectiviteit lukt het me niet om één stylistisch meesterlijke zet van Jackson te zien (en kom alsjeblieft nou niet allemaal aanzetten met jullie lievelingsscène).

Is maar net hetzelfde wat ik bij veel hoog aangeschreven regisseurs heb.

Mij stoort het ook niet dat je dat vindt, maar probeer er aub geen objectief oordeel aan te koppelen, want dat slaat nergens op.

Mijn objectief oordeel is net als jouw objectief oordeel maar zo ver als het breed is. Bij visuele stijl doe je àl je best om originaliteit en kunstige beeldtaal te detecteren, maar als je het niet vindt... dan heb je toch wel al je objectiviteit ingezet maar werkt het niet hoor.

Ik pleit geen objectiviteit te hebben.

Ik merk alleen of ik het mooi vind, en daar doe ik het mee.

als voorbeeld voor wat er kan gebeuren wanneer een regisseur een hand gevuld met dollars (in dit geval zelfs meer dan een hand ) niet kan weerstaan, en hiervoor een hoop creativiteit en eigenheid afstaat.

Je zou (let op: hypothetisch) evengoed kunnen concluderen dat ze met dat geld eindelijk kunnen maken waar ze van droomden, en dat hun eerdere werk amateuristische spielerei was, opstapjes naar het echte werk. Dat sommigen die eerdere films interessanter vinden dan de latere, zegt niet per se dat die filmers dat ook zo zien, noch dat ze daadwerkelijk door het geld verleid zijn of zelf het gevoel hebben dat ze (meer) moeten inleveren (dan bij goedkopere producties).

Vind het altijd een beetje bekrompen, die gedachte dat minder geld tot meer creativiteit leidt, en tot minder compromis.

Wat uitermate realistisch is om te stellen. Maar wat zou het handig zijn mochten we op bepaalde vlakken wel een algemene objectiviteit kunnen hanteren, maar zoals je aangeeft; onmogelijk.

Ik blijf het maar raar vinden:

Is dit nou MovieMeter of MeningMeter?

Die algemene 'objectiviteit' is gewoon het medium film en diens 100+ jarige historie in al haar facetten.

Het lijkt mij ook meer dan logisch dat uit dat 'gemeenschappelijke' gegeven geput wordt bij een discussie over film.

We vinden allemaal wel wat over alles en nog wat.

Het is MeningMeter uiteraard.

Anders stond bij elke film gewoon een essay en konden we niks meer doen dan een beetje lezen.

Film is gewoon een onderwerp als een ander om een mening over te poneren.

Zet Heavenly creatures maar eens op. Zat zeer sterke filmische scenes....om maar niet over de geweldige acteerprestaties en het ijzersterke scenario te beginnen... (Is overigens eerder een luchtige komedie dan een loodzwaar drama)

Maar misschien mis jij het talent om filmisch talent te herkennen.

Deels mee eens. Geld is natuurlijk een noodzakelijk kwaad, maar er zit een groot verschil tussen geld ontvangen en consessies moeten maken, danwel met enige moeite geldschieters zien te vinden om eventuele dromen waar te kunnen maken, zonder daarvoor op artistiek vlak te moeten inboeten.

Dat zoiets voor een filmmaker waarvan het werk een geringer publiek aanspreekt niet voor de hand ligt, lijkt me logisch. Echt grote (dure) producties zijn dan ook vaak op voorhand gedoemd om slecht uit te verf te komen. Zoals hierboven al te lezen was moet er dan teveel uit handen worden gegeven, en wil iedereen wel wat in de pap te brokken hebben.

Dus, niets mis met geld om de boel te financieren, wel als vergiftigd geschenk.

Tja, ik vind dat Peter Jackson LOTR toch wel heel goed heeft gemaakt. Ik weet niet of het echt het label 'cinema'moet krijgen of gewoon entertainment en of zijn stijl herkenbaar is, maar ik heb zo'n vermoeden dat dit wel de manier was om dit boek te verfilmen (deels omdat alle fans van het boek de film helemaal te gek vinden, dat zegt wel wat denk ik).

Ik vind het verhaal zelf geen zak aan, daar niet van, maar hij lijkt me toch prima gemaakt.

Denk niet dat het met een kleiner budget beter was geworden of zo, dat lijkt me vreemde logica.

Die zouden pas concessies moeten doen als ze hele extreme, rare dingen in hun film zouden willen, maar dat willen ze niet, dus is er geen enkel concessie-probleem.

Maar wat is vrijheid indien je het niet kan toepassen, zeg maar dat je de middelen niet krijgt om je ding te doen, en dat je alléén niet aan die middelen kan geraken?

Precies.

Eh, daarom dat men vaak zegt dat een beperkt budget aanzet tot creativiteit ... want dan moet je dus creatief zijn.

Niet ideaal als je groots opgezette zaken wil filmen, maar nog steeds beter dan de situatie waar je wel geld hebt maar geen zeggenschap. Het enige wat je dan rest is braaf doen wat je gevraagd wordt, of de aftocht blazen.

Sowieso valt er altijd wel creatief te snoeien in het budget.

Zeker. Maar daar zit een einde aan. Jouw top drie maak je niet voor een miljoen.

Er zijn regisseurs die het lukt (ook al was het soms maar 1 keer) de studio's achter hun karretje te spannen. Children of Men is zo'n geval.

Hoe bedoel je?

Zie dat ik mezelf weer in de nesten heb gewerkt. Hilarisch dat uitgerekend ik beticht wordt anti-Hollywood te zijn.

Jullie hebben gelijk dat Hollywood geen uniforme stijl is, maar er zijn wel degelijk een aantal kenmerken die echt typisch zijn. De manier waarop Mann bv razendsnelle close-ups, wideshots en hippe filters gebruikt doet hetzelfde aan als menig mainstreamfilms die van daar komen. De vergelijking met Kubrick ontgaat me dan ook volledig, een man die eerder werkt met veel langzame shots, rijkelijk experimenteerd met montage en geluidseffecten, bijzondere camerastandpunten etc. Ook inhoudelijk veel unieker en afwijkender, maar goed, daar gaat het nu niet over (al heeft het er wel mee te maken).

Ik kan van beide genieten, daar niet van. Maar om Mann nu een exceptioneel regisseur te noemen gaat me te ver. Daarvoor is hij gewoon te standaard.

Hierin geef ik je volledig gelijk. Maar Mann is, zoals ik al zei, simpelweg veel te gelijkend met het gros uit het filmlandschap (in bijzonder dat uit Hollywood). Zoals elke regisseur geeft ie er uiteraard wel een beetje zijn eigen draai aan, maar van een echte "stempel" met artiestieke meerwaarde kunnen we niet spreken. Kubrick, Kitano, Tarkovsky zijn zomaar wat namen die me te binnen schieten die duidelijk een veel spectaculairder, unieker "samenraapsel" bieden dan Mann op visueel gebied.

Fijn dat jij dat niet vindt, wij blijkbaar wel. Zijn we snel uitgepraat.

Een Avalon maak je wel voor 5 miljoen.Vergelijk dat even met het prijskaartje van de eerste Matrix. Pi en Tetsuo zijn met veel minder gemaakt. Dolls is een geval waar een regisseur werkt binnen zijn eigen productiefirma en dus kan doen en laten wat hij wil. Geen idee wat die film uiteindelijk gekost heeft.

Locaties, acteurs. Voor Pirates is het fijn dat ze die schepen helemaal nagebouwd hebben en in een bassin gedropt hebben, maar persoonlijk heb ik daar niks van gemerkt tijdens de film zelf. Is een hoop geld door het raam gegooid wat mij betreft.

Misschien wel in zijn onderwerp keuze. Hij maakt idd een soort van standaard politie ganster filmpjes. Maar het moet je toch opvallen dat het er visueel bij hem altijd wel een klasse beter uit zien dan de meeste (Ridley Scott is ook zo'n regissueur). Bij hem druipt de sfeer van het beeldscherm af waar andere meer voor het bombastische effect en de grappen en grollen kiezen. Daarbij is zijn dicht op de huid zwevende camera met wijde lens wel een beetje zijn handelsmerk.

Fijn dat je zo uitgebreid motiveerd waarom je dat vindt. Bang om nauwelijks een stijlkenmerk te vinden dat je niet kan terugvinden in de gemiddelde Bayflick? Of is het toetsenbord niet geschikt voor ernstige discussies?

Watjheeft het voor zin voorbeelden aan te halen? het gaat gewoon om smaak? Als ik zeg ( en met mij overigens heel veel mensen, maar dat terzijde) dat bij Mann een hele duidelijke signatuur te zien is en dat wel degelijk een grote toegevoegde waarde heeft en bijvoorbeeld scenes uit Heat of Miami Vice (zowel film als serie) aanhaal, de stylering, de nachtshots, de combinatie met muziek, de ingehouden emoties, etc. etc. zeg jij toch wel dat dat in bad Boys of weet ik wat voor crapfilm dan ook, tevens zo is, al zie ik dat voor geen meter.

Nutteloos dus, een dergelijke discussie.

En dat vind ik dus een tamelijk bekrompen idee. Te gemakkelijk, te beperkt.

Sorry, maar voor dat statement heb je eenvoudigweg te weinig kennis van zaken.