Regisseurs & Visuele stijl

Ik snap je, maar toch geldt dat niet voor alle regisseurs. Als je plots carte blanche krijgt kan ik begrijpen dat vele regisseurs het moeilijk krijgen. Maar zoals ik al zei, wanneer je op voorhand vele zaken in je hoofd hebt dat je wil op het doek toveren, kan het knap lastig zijn te constateren dat het simpelweg niet doenbaar is op de manier zoals je het wil.

Het beste voorbeeld dat me te binnen schiet is Rodriguez. Zijn eerste film El Mariachi toont duidelijk dat het onderste uit de kan is gehaald met het belachelijke minibudget dat beschikbaar was. De film is aardig, maar toch nog niet 'dat'. Maar: je ziet ook duidelijk Rodriguez idee, dat op zich helemaal niet slecht is. Desperado is de film die dat idee/Rodriguez' fantasie zichtbaar beter tot zijn recht liet komen. Persoonlijk vind ik dit een duidelijk geval waarbij het financiele aspect effectief meer creatieve vrijheid gecreeerd heeft.

En vervolgens geeft men hem écht poen voor 'once upon a time in mexico' en wat maakt Rodriguez? Een weerzinwekkend slechte film die maar één zorg lijkt te hebben: "waar moet ik al dat geld erdoor jassen"?

Denk dat de zaak heel eenvoudig is; een groot regisseur is in staat zijn kunde en creativiteit tot het uiterste te drijven in een lowbudget-film en zal zijn aspiraties aanpassen als hij de kans krijgt tot een bigbudget zonder zijn eigen stijl te verwaarlozen. Vrij zeldzaam en bijna onrealistisch? Grote regisseurs zijn dan ook niet dik gezaaid.

Ja, maar met het verschil dat daar elitaire elementen aan verbonden zijn. Door Ernest Saves Christmas (om nu maar eens het ergste voorbeeld te nemen) op te waarderen zal je geen erkenning krijgen als ernstige filmkenner. kraak je vaak 'klassiekers' af, ook niet (geef toe, hoe vaak hebben jij en ik -en nog een paar andere afwijkende mutanten- al niet te horen gekregen 'dat we niet meer serieus genomen worden'?)

Het 'gewone volk' trekt zich daar allemaal geen zak van aan, en kiest zelf wel of ie naar Bad Boys gaat gaan kijken of een of andere versleten klassieker opgooit "omdat het vele critici, filmliefhebbers en grootse regisseurs jarenlang weet te boeien". Iemand die dus wild enthousiast over een film als Wrong Turn zit te roepen vind ik persoonlijk dan veel betrouwbaarder als de zoveelste lul uit De Knack die nog eens herhaalt dat Mann fantastisch camerawerk aflevert.

Neem Bad Boys 2 (laatste voorbeeld). Ik vind m de max, mijn vriendin vind het de max, al mijn vrienden die hem zagen, mijn pa, mijn schoonbroer tot en met mijn overbuur. En dan kom je hier op moviemeter of lees je in een of ander omhooggevallen blad: "Weer een hersenloos vehikel van Bay" "Slecht dit, slecht dat".

Ik bedoel maar... Hoe consistent kan het allemaal zijn... Pffft

Olivier, ik denk dat je de nagel op de kop slaat.

En dat vind ik nu weer net z'n beste.

Sluit me verder ook aan bij het gesiteerde berichtje van Olivier hier net boven.

Dat gebeurt dan allemaal vanzelf?

Ik ken fans van Bay die in de filmindustrie werken. Zoals ik ook Mannhaters ken. Het is niet zo dat Mann heel erg bij de chiquere regisseurs hoort, hoor. Wordt meestal toch met Miami Vice geassocieerd.

Ik hou overigens van geen van beiden.

Eh... geen goed voorbeeld...

Ho, da's een verkeerde voorstelling van zaken. En duur was de film ook niet, trouwens.

Overigens is die Rodriguez nou eens een regisseur waarvan ik vind dat ie er baat bij zou hebben met Bruckheimer te werken.

Meer structuur, inderdaad. De man heeft nog nooit een deugdelijk verhaal van anderhalf uur (of meer) verfilmd, zover ik weet. De eerste SPY KIDS kwam nog het dichtst in de buurt.

Sterker nog, de meesten worden voortdurend geconfronteerd met budgettaire beperkingen, hoeveel geld er ook voor de film is, en zien zich immer genoodzaakt oplossingen te zoeken en vaak zelfs compromissen te sluiten.

Volgens mij bedoelt de door jou aangehaalde anekdote vooral dat grenzeloosheid kan leiden tot de onmogelijkheid te kiezen. Als alles kan, wat kies je dan? Als niets je beïnvloedt, welk pad bewandel je dan?

Maar vergeet niet dat bij vrijwel alle films het budget niet ONbeperkt is. Er is altijd een grens, en vrijwel elke filmmaker krijgt daar mee te maken, moet op die grens gevechten leveren. Of het budget nou 80 miljoen is of drie tientjes.

Aan El Mariachi kan je duidelijk talent herkennen.

Opmerkelijk om te zien dat hij een groot stuk eigen vrijheid kocht door zijn eigen studio's aan huis te bouwen (voor montage, geluidsafwerking en muziek).

...later...

...

Bij Dark Knight, The (2008):

Regisseurs zouden alleen films moeten mogen maken over wat de staat hen beveelt te maken. Hebben we ook geen gezeur.

Nee, hij moet een eigen (unieke) stijl ontwikkelen, enkel zwart wit is niet genoeg, maar als hij steevast zijn camera op zijn kop houdt komt hij er wel.

De vraag is dan of hij als auteur hoog zal worden aangeslagen.

Nolan doe je recht als regisseur door hem een aardig blockbuster manager te noemen. Net zoals een tiental (zijn er nog steeds niet veel) anderen. Maar een auteursstempel dat hem van Singer, McTiernan, Schumacher, Bont, etc onderscheidt zie ik niet. Bay en Fincher zijn dan al een stuk herkenbaarder.

Noem een voorbeeld van herkenbaarheid van de regiseurs die jij nu opnoemt.hitchcock is herkenbaar aan 'schaduw en licht' en 'spannings opbouw'.

spielberg is herkenbaar aan 'het vaak gebruiken van wit licht'.

nolan is herkenbaar aan 'spannings opbouw' 'verwarring' 'puzzels' 'duistere sfeer'

Ik vind Spielberg nu ook niet echt een regisseur die een unieke stijl heeft. De Coens, Tarantino, Katsuhito Ishii en Kevin Smith, die wel.

Spielberg is hartstikke uniek. Wat je er verder ook van vindt.

Spielberg heeft ook zeker een eigen stijl.

Oh ja, noem eens wat punten waar aan je meteen een film herkent van Spielberg's hand.

De discussie gaat er wat mij betreft vooral over om bij het benoemen van de auteursstempel je alleen te beperking tot audiovisuele stijl. Daarbij wordt voorbijgegaan aan de inhoud van de films, terwijl de audiovisuele stijl juist in dienst moet staan van de boodschap.

(Overigens wel interessant dat Reinbo Fincher aanhaalt, die misschien wel marginaal herkenbaarder is door zijn donkere filmstijl, maar Nolan's oeuvre vormt een veel sterker geheel. Misschien wel grappig om hun IMDB-profielen te vergelijken op hun Trade Marks...)

Nogmaals het gaat niet (enkel) om het thematische, maar vooral om de visuele stijl. We hebben het hier over film! Nogal logisch dat ik de audiovisuele stijlvormen zwaarder laat wegen dan de inhoudelijke.

Nolan is op geen enkele wijze met Fincher te vergelijken. Zijn stijl is kleurloos /onzichtbaar waarbij bij die van Fincher weldegelijk een bepaalde visuele handtekening te ontwaren valt, al is hij nog niet op het niveua dat ik hem er altijd blind uitpik. Nog even en je gaat de regisseur van de Bud Spencer films een auteur noemen. Ook zijn ouvre vormy een sterk geheel, maar dat is niet dankzij zijn audio visuele kunnen.....

Het gaat mij ook niet enkel om de thematische stijl, maar in het geval van Nolan is de visuele stijl gewoonweg niet zo belangrijk.

Ik heb een beetje op wikipedia zitten rondneuzen en kwam op simpelweg deze entry. Ik pak er nu voor de zekerheid de definitie van Truffaut uit, die met de term kwam waar we nu over discussiëren.

De meeste filmmakers zijn herkenbaar aan hun visuele stijl (alhoewel die wat zegt over de inhoud, je kunt beide sowieso niet van elkaar los zien). Dat zijn dus de vele filmmakers die jullie genoemd hebben.

Maar visuele stijl is geen vereiste, zoals je aan het citaat kunt zien, wat Nolans ook een auteur maakt. Als ik z'n debuut, Memento, The Prestige en The Dark Knight naast elkaar leg zie ik duidelijke overeenkomsten, het vormt een vrij consistent geheel. Zijn auteursstempel is audiovisueel niet meer zo duidelijk, maar het is er nog steeds.

En misschien is de regisseur van de Bud Spencer films ook een auteur (ken die films niet), maar dan is het gewoon een slechte auteur. Want het is een beetje idioot om de term auteur alleen op 'goede' filmmakers toe te passen.

Ben ik de enige die Woody Allen een herkenbare filmstijl vind hebben? Ik hoef maar een paar secondes van een film van hem te zien en ik herken het als een Woody Allenfilm. Ja, ook als hij zelf niet door het beeld loopt.

Nee, maar als je het visueel niet bent val je wat mij betreft voor 3/4 af. Bovendien schrijft hij zijn verhaaltjes misschien wel zelf hij maakt remakes en vervolgfilms, dus ook op het schrijfvlak vind ik hem van weinig originaliteit getuigen. En, tja als iedereen die een paar terugkerende raadsels in zijn film stopt al een auteur genoemd kan worden, wordt die titel wel erg uitgehold.....

Anyway Dutchtuga en ik vinden Nlan op het visuele vlak geen onderscheidend regisseur.

@TOR: Klopt Woody Allen is ook absoluut een auteur, heeft ook wel meer met het schrijfwerk te maken dan het visuele, maar daarin is hij een ruim 100 keer meer uitgesproken stem dan Nolan.

Ik ben benieuwd of Reinbo Tony Scott ook een auteur vindt??

(niet sarcastisch bedoelt)

Ja. Man heeft een zeer herkenbare visuele stijl. Vind hem ook stukken beter dan Nolan. Een van de betere makers van Hollywood actie. Zijn broer is zelfs nog een paar graadjes beter, ook een auteur, iets artistieker.