De Belgische film

Ik zag alleen La Promesse. Als je de Dardennes kent dan weet je wat je kunt verwachten, een degelijk maar somber sociaal drama, geen uitschieter binnen hun oeuvre maar meer van hetzelfde wat mij betreft. Waarom staat The Broken Circle Breakdown daar niet tussen beavis, die hoort wel in zo'n must see top 3.

Nou, wat mij betreft mogen er meer mensen Kid zien. Hoop deze maand zelf nog De Man Die Zijn Haar Kort Liet Knippen te gaan zien. Staat toch wel als één van de grootste Belgische Klassiekers te boek. Toch?

dit is voor "een projectje". De films mogen niet meer dan 1000 checks hebben op ICM, vandaar dus

The Broken Circle Breakdown moet ik inderdaad wel nog steeds zien, en staat zeker op mijn lijstje.

Mijn totale lijstje om te zien voor België telt momenteel 30 titels. Begin volgend jaar start de grote inhaalslag En ik denk dat ik deze maand ook alvast een paar dingetjes meepak afhankelijk van hoe snel ik door mijn overige lijstjes heen kijk ... en de stemming uiteraard

La Promesse en De Man Die... heb ik toch wel veel verwachtingen van. De grootste klassiekers op dit lijstje denk ik inderdaad ook. Maar zo'n omschrijving van arno74 is op zichzelf niet echt een aanbeveling... wellicht staan er ook geen écht populaire titels tussen... mijn smaak gaat ook nooit zo die kant op...

Als je La Promesse graag wilt zien moet je dat uiteraard doen . Het heeft dezelfde stijl en sfeer als Rosetta, ik zie dat je die ook hoog hebt staan. Als je niet naar iets per se vernieuwends op zoek bent dan is die uiteraard prima.

The Broken Circle Breakdown mijden als de pest! Kid is inderdaad wel prachtig. Zou zelf ook zeer graag Violet zien. Was onlangs nog geschrapt in het programma van cinematek. Domper.

En waar is Peter Brosens gebleven?

Het is gewoon een persoonlijke selectie voor een projectje, geen alomvattend Belgisch canon... Misschien kent beavis Brosens ook al heel goed.

Emile Degelin kende ik nog niet, leuke tip.

Zou me sterk verwonderen moest hij Peter Brosens niet kennen.

Trouwens nog maar enkele uit het lijstje gezien. Kid, Small Gods, Offline en La Promesse.

Voor de stille (experimentele) film heb je nog namen als Henri Storck, Charles Dekeukeleire en Henri d'Ursel. Peter Boeckx is een belangrijk documentaire maker. En ook Raoul Servais mag niet vergeten worden. Maar inderdaad dit lijkt me allemaal eerder geschikt voor een soort van canon, dan voor een klein persoonlijk projectje.

Domper inderdaad! Is ook nog niet gereleased op een video format volgens mij... zou toch niet weer zo'n film zijn die in de vergetelheid raakt? daar issie veel te mooi voor!

Ik wil je op zich wel geloven wat betreft Broken Circle, maar het voelt toch aan als een film waar je niet omheen kan. Moet sowieso nog met van Groeningen beginnen... wellicht vind ik het wat, wellicht niet... het klínkt eigenlijk op papier wel oké allemaal.

Er is nog geen België expert opgestaan zie ik?

... ach ja... ik zal ze volgend jaar sowieso gezien hebben, dus dan kan ik mezelf antwoord geven

... en misschien eens met een mooie canon-ische top10 voor België komen!

Felix van Groeningen maakt ook gewoon zeer degelijke films hoor! Dagen zonder Lief is een erg sympathiek filmpje met oprechte personages. Zat afgelopen zaterdag nog in een ramenbar in Brussel compleet toevallig naast Pieter Genard, één van de hoofdpersonages ervan The Broken Circle Breakdown daarentegen vond ik gewoonweg zo irritant en onuitstaanbaar. Het jankerig acteerspel was me veel te gemaakt en met de hype rond de muziek hier in België kon ik ook al helemaal niets. Nee echt, gruwelijke kijkervaring... Maar ja, je kan er zoals je zegt gewoonweg niet omheen. (Iedereen Beroemd! is ook afgrijselijk trouwens )

Allicht helpt het als je de hype rond de muziek niet hebt meegemaakt. Nooit geweten dat er zoveel rondom te doen was en ik vond de film best meevallen. In ieder geval beter dan de poverty porn van een Iedereen Beroemd.

ach ja hype is veel gezegd, laat ons zeggen een zekere waardering door bepaalde kringen...

Ach, de muziek was aardig, maar daar moet die film het echt niet van hebben. Weldegelijk een kwaliteitsproduct, maar smaken verschillen uiteraard.

Ze hebben toch de muziek tot vervelens toe gespeeld met talloze optredens in het zog van het succes van de film.

Ik woon op 2000 km afstand, had daar dus geen last van. Sterker nog, die hele film was aan me voorbij gegaan tot het hier (twee jaar later) ging draaien, toen in de bioscoop gezien en het was meteen raak, qua inhoud, qua acteerwerk, qua cinematografie... en die muziek die was ook aardig .

Sowieso, moet je dat de film kwalijk nemen? We nemen Soldaat van Oranje toch ook niet kwalijk dat ze met een musical ergens gaan staan? of The Lion King?

Ik heb geen idee hoe deze bij Beavis zou vallen, maar mijden als de pest lijkt me niet kloppen (overigens vond ik je eindlijst van 2015 prachtig timmienoelie).

Het is geen perfecte film, en er zit een ontzettend valse scène in, maar dan nog zat het bij mijn betere films van dat jaar. Maar eerlijk: wij hadden van overkill qua muziek geen last. Ik heb de soundtrack zelfs op moeten sporen

Haha, dankje

Zelf vond ik de film heel goed, heb hem zelf **** gegeven.

Ik ben weg van Black, de nieuwe film van Adil El Arbi en Bilall Fallah, al is er wel veel controverse rond de film. Ook hier op MM lees ik berichten van mensen die de film om niet-filmische redenen afschieten. Ben ook nog benieuwd naar D'Ardennen dat zeer goed lijkt te scoren.

D'ardennen ben ik ook heel erg benieuwd naar!

Geweldige muziek daar! (in d'ardennen...)

Nostalgie al deze nummers in D'Ardennen.

Bij Overigen > Televisie > Zomergasten (+Wintergasten):

Alsof dat zo is?

Er zit een kern van waarheid in. Ik vind inderdaad dat er cinematografisch interessantere titels uit België komen, zeker als je Wallonië meerekent. Maar het is óók van de Hollandse zelfhaat dat we niks goeds voortbrengen, terwijl zijn eigen serie (Onze Man in Teheran) nu juist laat zien dat we op dat vlak veel in huis hebben.

Volgens mij doen beide landen weinig voor elkaar onder. Denk wel dat in België de artistiekere film meer is ingeburgerd en zelfs bijna de standaard is (waarschijnlijk overschat ik België nu), terwijl het in Nederland maar een relatief kleine groep mensen aanspreekt. In Nederland moet je dus denk ik meer zelf op onderzoek en krijgen de 'betere' titels gewoon minder aandacht dan die in België. Programma's als DWDD promoten dan ook meestal de flut Nederlandse films en slechts af en toe gaat het over een meer uitdagende film. Die zelfhaat is er inderdaad, zelfs onder cinfefiele jongeren die vaak nogal onwetend lijken te zijn over de Nederlandse film. Wellicht mist Nederland een soort middensegment dat België wel heeft, omdat op bijvoorbeeld een Van Warmerdam na het óf standaard commerciële films zijn, óf keiharde arthouse.

De dingen die uit België naar het buitenland overwaaien zijn uiteraard meestal van aardige kwaliteit, daarom waaien ze ook over. Vergeet niet dat het overgrote merendeel aan prul (televisie + film) dat hier geproduceerd wordt ook gewoon netjes binnenslands blijft zodat niemand anders het hoeft aan te zien. Daarbij komt nog dat al dat prul nationaal de volledige aandacht geniet, terwijl het overgewaaide deel aan internationaal erkende werken volkomen genegeerd word op nationaal vlak. Een Alléluia, een Kid of een Violet zal je hier niet zo gauw een reguliere release zien krijgen hoor.

En dat middensegment wordt misschien opgevuld door een Van Groeningen en de Dardenne broers, maar daar houdt het ook op denk ik.

Kijk aan, de situatie verschilt dan nog minder. Alleen de betere Belgische films worden tenminste nog naar het buitenland geëxporteerd, terwijl dat bij de betere Nederlandse films niet of veel minder gebeurt. Met middensegment bedoel ik ook regisseurs als Bouli Lanners, Jaco van Dormael en Michaël Roskam.

Heel lange uitgebreid ontspoord mening stuk voor wie het boeit:

Nederland houd niet van Nederlandse cultuur. Alleen als het oppervlakkig is(ik hou van holland) maar zoveel (erg toffe) films/docus/boeken/kunst zijn nu compleet vergeten/veel meer geliefd in buitenland. Sinds een aantal jaar is het allemaal wat verbetered maar we hebben inderdaad een nogal superieur beeld van België's cinema en tv, vooral omdat we alleen Een en Canvas in heel Nederland ontvangen. Een Vijf(de Vlaamse sbs6), VIER en VTM zijn als ze te vinden ver verstopt in het digitale aanbod en daar is genoeg troep op te vinden. Ook al blijf ik Jani Kazaltzis 2000X keer charmanter en kijkbaar vinden dan zijn Nederlands broeders Maik de Boer en Mari van de Ven.

Maar terug naar Nederlandse cinema, ik ben altijd blij dat Eye nog een poging doet om soms dingen te vertonen uit hun archieven want het grootste gedeelte is onvindbaar en bevat zoveel moois. Ook al zijn bijna iedere keren dat ik bij die vertoningen ben de zaal half leeg op zijn best.

Iets als Vaarwel is alleen te zien als bootleg, Pim La Parra's boeiende surrealistisch werkje Paul Chevrolet is op wat vertoningen na bijna onvindbaar en een van de meest geliefde (in buitenland) cult regisseurs van ons land, adriaan ditvoorst, heeft een prachtige maar kale boxset die al jaren niet meer leverbaar is. Een beetje hetzelfde geval voor Jos Stelling ook al is 'gelukkig' zijn meesterwerk De Wisselwachter op een dure matige dvd te koop maar als je zijn opus Mariken van Nieumeghen wilt moet je 200 euro neerdokken voor de ook al OOP boxset. Zover mijn gezeur over hoe slecht leverbaar onze niet misselijke film historie bijvoorbeeld is.

Voor veel van onze beste cult films moet je ook bij buitenlandse bedrijven zijn die ze opnieuw uitbrengen(bijvoorbeeld de nieuwe prachtige bluray van La Parra's ondergewaardeerde Obsessions ) wat veel zegt over de nogal gemakzuchtige/zielige desinteresse die ons land in zijn eigen cinema verleden heeft. Maar ook hedendaags; pareltjes als Helium , The Paradise Suite en Supernova moeten het doen met minimale bioscoop releases door complete desinteresse van boekers en publiek. Het is soms echt een dagtrip om dit soort dingen te kunnen aanschouwen in een bioscoop, iets wat ik graag doe. Het is grappig dat matige Belgische dingen als welp een uitgebreide release dan hier krijgen ook als is de publiek reactie niet super ze komen nog naar dit soort dingen. Het is een verloren strijd eigenlijk.

'Het gras is altijd groener bij de buurman' is een mooi spreekwoord ervoor. Je ziet alleen de goede dingen vaak en vergeet de slechte dingen of zelfs de slechte dingen komen nooit in je blikveld. Zo kijkt de Nederlandse bioscoop bezoeker en filmkijker een beetje naar Belgische films en we ontvangen gewoon 'het beste' uit jullie land wat een superieur beeld schept. Jammer ook want beide landen zijn uitstekende film landen alleen Nederland mist een soort publiek vaak voor haar kleinere arthouse dingen, erg jammer. Maar gelukkig krijgen we dan ook geen pulp als Paniekzaaiers hier in de bioscoop . Prachtige titel op die poster trouwens 'terug op algemene aanvraag'', waren wij soms maar zo kundig met onze taal.