De Belgische film

kappeuterVoorlopig de enige nieuwe film waar ik echt naar uitkijk

Dat is tenminste iets.

Ik kijk o.m. uit naar de films Inexorable (2021) en Nobody Has to Know (2021).

Cinefiel kan zich onderdompelen in Vlaamse filmgeschiedenis op Netflix - NRC

(betaalartikel)

ik kan hem gewoon zien hoor (NRC nota bene, it's a miracle!)

Filmfonds moet inzetten op publieksfilms - BRON: DE STANDAARD

Het Vlaams Audiovisueel Fonds kan rekenen op een verhoging van de middelen. Maar kunnen de Vlaamse films dan ook alstublieft meer publiek bereiken?

‘Make the popular good and the good popular.’ Met die Engelstalige boutade stak minister van Cultuur Jan Jambon (N-VA) van wal in de commissie Cultuur van het Vlaamse Parlement, bij de voorstelling van de beheersovereenkomst met het filmfonds. Dat fonds is een van de drie poten van het Vlaams ­Audiovisueel Fonds (VAF) naast media en games, waarvan de beheersovereenkomsten vorige week al werden voorgesteld door de bevoegde minister Benjamin Dalle (CD&V). Die beheerovereenkomsten tussen het VAF en de bevoegde ministers betekenen geen grote koerswijziging. Maar er is wel een anders geformuleerde prioriteit.

‘Publieksbereik en verbreding lopen als een rode draad doorheen de beheersovereenkomst’, zei Jambon. ‘We moeten de ambitie koesteren om de culturele uitstraling en het bereik van de Vlaamse films te verhogen, zowel in Vlaanderen als internationaal.’

‘Niet elke film gesteund door het VAF moet een ongelooflijke kaskraker worden, maar steun van het VAF ontheft producenten dan ook weer niet van de plicht om ook in te zetten op publieksbereik. Je kunt niet zeggen: “Ik heb hier een film gemaakt in een niche die wel interessant is, dus ik vergeet het publieksbereik en zet me alleen in op het artistieke.” Dat is niet te ­verantwoorden met gemeenschapsgeld.’

De nood is hoog. Onlangs bleek dat de Vlaamse films het dit najaar belabberd deden – van La civil over Dealer tot Red Sandra. De coronacrisis wordt daarbij als verzachtende omstandigheid ingeroepen, maar het bereik van Vlaamse films zit al enkele jaren in een neerwaartse spiraal.

Daartoe zal het VAF voortaan jaarlijks twee publieksfilms ondersteunen. Ook voorheen konden films die mikken op het grote ­publiek steun ontvangen van het VAF, maar voor films zonder expliciet artistieke ambitie diende het fonds van Screen Flanders, dat ­sorteert onder het ministerie van Economie en een puur economische logica hanteert. Voor het eerst krijgt het VAF expliciet de opdracht om (twee) publieksfilms te subsidiëren.

Ook leden van de oppositie beklemtoonden het belang van ­publieksbereik en onthaalden de beheersovereenkomst enthousiast. Het budget van het VAF gaat ook omhoog. Voor volgend jaar is zelfs een flinke verhoging voorzien, met 6 miljoen euro extra uit het potje van Vlaamse Veerkracht, het relanceplan van de Vlaamse ­Regering voor het opvangen van de coronacrisis. Dat brengt de toelage voor 2022 op een record van 24,4 miljoen euro.

Die verhoging is slechts eenmalig. Van 2023 tot 2025 kan het fonds wel rekenen op ruim 1 miljoen ­euro meer dan voorheen, voor een totaal van 19,5 miljoen euro, tegenover 18,4 miljoen vroeger. Een substantiële stijging, maar wel opvallend minder dan werd voorgesteld in de studie die was besteld door het kabinet-Jambon en werd uitgevoerd door onderzoekers aan Imec-Smit (VUB) en de UAntwerpen. Na vergelijking met andere Europese filmfondsen werd daarin geconcludeerd dat de budgetten een pak hoger moesten. Volgens het minimumscenario moest het budget van 18,4 miljoen stijgen naar 23,5 miljoen. Het ideale scenario begrootte zelfs op 28,8 miljoen. De vraag is of met de huidige verhoging van middelen kan worden voldaan aan de vele ambities.

Dan toch opnieuw het geweer van schouder veranderen en meer inzetten op films met een groot bereik? Er is dus blijkbaar het specifieke doel om sowieso jaarlijks 2 publieksfilms te subsidiëren.

Goh, de tegenvallende bioscoopcijfers hebben er volgens mij grotendeels ook mee te maken dat er een tsunami aan films is, zowel nationaal als internationaal. Red Sandra, Un monde, La civil, Dealer, Cool Abdul, Rookie, Sinterklaas, Kom hier dat ik u kus (wel Nederlands, maar velen zien dit als Vlaams). Zo los uit de pols de Vlaamse/Belgische films die recent in de zalen kwamen. Ook ik kwam er gewoonweg niet toe om alles te zien. Ik heb het dan nog niet eens over de internationale films gehad. Spreid die films om de twee maanden en ik kom aan 8/8 in plaats van nu 4/8.

In Nederland zijn oorlogsfilms de grote publiekstrekkers.

En helaas ook romcoms...

Heb je in België ook een aantal genres die min of meer succes garanderen?

Of gaat het meer om de grote namen zoals Erik Van Looy en Jan Verheyen?

Ik las een interview met Van Looy in de weekendkrant waarin hij zei dat hij zolang hij De slimste mens presenteert, hij niet de tijd heeft om te regisseren. Hij wil zeker nog een klein tiental films regisseren. Ik vermoed dat zijn eerstvolgende zeker het nodige volk zal lokken. Maar we zullen er nog enkele jaren op moeten wachten.

Niet schieten en Girl deden het goed. De eerste omwille van de historische gevoeligheid, maar eveneens door de belangstelling in de media. Ook met Girl speelde dat een rol. Een interview hier en daar, een uitnodiging voor een talkshow, een item op het journaal. Dat is toch veel publiciteit die rendeert hoor.

Patser was ook zo'n sterke, maar daar speelde het charisma van El Arbi (en Fallach) sterk, maar die zitten nu in LA. Torpedo was een gemiddeld succes, al was het niet dat er ellenlange wachtrijen stonden.

Kolder scoort blijkbaar altijd: FCDK, de Buurtpolitie, ... maar die teren dan op hun succes op serieniveau.

En wat ik jammer vond aan "Kom hier dat ik u kus" is ook de beperkte speelduur. Ik las recent dat de Nederlanders gek zijn op het boek van Griet Op De Beeck, vandaar ook dat de regie van de film in Nederlandse handen zit. Ik weet niet hoe het zit in Antwerpen en Gent bvb, maar ik dacht dat deze in mijn kleine lokale bioscoop slechts 2 avonden draaide (of toch niet veel meer). De start van de Matrix morgen staat al tot na nieuwjaar dagelijks geprogrammeerd, kerstavond en oudejaar uitgezonderd. Ik wil maar zeggen: je moet films soms ook de kans geven...

Maar ik wacht nog steeds op een goede (Joodse) Vlaamse oorlogsfilm in Antwerpen, Mechelen of Brussel. Het is niet dat we er geen affiniteit mee hebben. Een film over de collaboratie zal wat gevoelig liggen, vrees ik. Een film over het Ardennenoffensief zal technisch en financieel wat te hoog gegrepen zijn vermoedelijk. Op dat vlak ben ik toch wat jaloers op Nederlandse films als Suskind, Riphagen, Zwartboek, De slag om de Schelde, De aanslag en weliswaar een ander tijdperk: De Oost.

Fisico

Haha, nog een tiental regisseren? Apart statement voor iemand die al tegen de 60 loopt. Dan mag hij wel 100 worden... en rap beginnen met zijn volgende film.

Die Vlaamse oorlogsfilms daar zou ik ook erg benieuwd naar zijn.

Of een Vlaamse komedie in de trant van Bienvenue chez les Ch'tis.

Je hebt altijd nieuwe talenten nodig die voor nieuw elan gaan zorgen. Tim Mielants beschouw ik als veelbelovende regisseur.

Sabine Lubbe Bakker groeide overigens op in Antwerpen lees ik.

En daar is de nieuwe van Jan Verheyen, naar een scenario van zijn 16-jarige dochter Anna Verheyen:

Bittersweet Sixteen (2021)

Opmerkelijk dat de Nederlandse distributeur Dutch Filmworks de wereldwijde distributierechten heeft. Logo verschijnt prominent in de trailer.

Nowhere - Cinevox

Nu ook op MM:

Nowhere (Film, 2022) - MovieMeter.nl

Dealer na No Time to Die langstlopende film in Belgische bioscopen - Vertigo

https://image.tmdb.org/t/p/w500//hTW8GpH61xAtJwesQVcalp2Zkip.jpg

https://weserv.moviemeter.nl/?url=https://www.moviemeter.nl/images/cover/1138000/1138660.300.jpg?cb=1645086564

Film van 'W817' haalt honderdduizendste bezoeker | Film | hln.be

Nachtwacht – De Dag van de Bloedmaan ging ook al over de 100.000. Niet toevallig ook een kinder- / jongerenfilm. Van Bittersweet Sixteen van Anna Verheyen, dochter van, vond ik nog geen cijfers terug. Film kwam "extra" in de media toen met de première tijdens de jaarwisseling de zalen daags nadien (opnieuw) dichtgingen.

Tamelijk vergeten Belgische film:

Le Banquet des Fraudeurs (1952)

Animals: Nabil Ben Yadir verfilmt wrede homofobe moord zonder verpinken (recensie) - Vertigo - vertigoweb.be

In 2013 werd Ihsane Jarfi, een 32-jarige Luikenaar van Marokkaanse origine, door vier mannen meegenomen, vernederd, gemarteld en vermoord. Het werd de eerste officiële moord als gevolg van homohaat, wat eigenlijk betekent dat het gerecht een eeuwigheid geen aandacht heeft geschonken aan homofobie als misdaadmotief. De Brusselaar Nabil Ben Yadir, bekend als regisseur van Les barons en coscenarist van Patser, herinnert ons aan het lijden van Ihsane in het spartaanse arthousedrama Animals.

De eerste helft van de film toont de aanloop tot de gruwel. Brahim, de fictieve versie van Ihsane, denkt dat hij eindelijk open kaart kan spelen. Hij wil zijn vriend voorstellen aan zijn familie, maar de jongen komt niet opdagen. Familieleden die weet hebben van zijn geaardheid reageren intussen met afwijzing en boosheid. Diep ontgoocheld begeeft Brahim zich op een pad waarvan hij nooit meer zal terugkeren. Tijdens de tweede helft wordt een van de daders gevolgd en merk je dat ook voor die jongen het leven nooit meer hetzelfde zal zijn.

Ben Yadir focust zich op zijn personages met een camera die op hen lijkt te kleven. De lange shots sorteren een uiterst realistisch effect, maar het zijn de gruwelijke shots van Brahims marteling die je als toeschouwer uiteindelijk mee naar huis neemt. Je kunt je de vraag stellen waarom die harde scène zo lang moest duren, want ze is quasi ondraaglijk. Wat wil Yadir hiermee bereiken? Radicale homofoben – die in de meeste gevallen ook culturele barbaren zijn – zullen deze film immers nooit bekijken en al wie de moord op Jarfi heeft veroordeeld, hoeft niet meer overtuigd te worden. De scène functioneert zeker als een uitdrukking van terechte woede en walging, maar de vrees bestaat toch dat Yadir hier naast doel schiet.

Als er heel wat mensen de film zien is er misschien hoop dat sommige toeschouwers met een bekrompen wereldbeeld zo gechoqueerd zullen zijn dat ze met andere ogen naar niet-heteroseksuelen zullen kijken. Stel je voor dat een film een mens zou veranderen!

Verpinken = verpinken werkw. Uitspraak: [vər`pɪŋkə(n)] 1) zonder verpinken (zonder te aarzelen en zonder je emoties te tonen) `Welke Vlaamse jongere durft hier zonder verpinken het volklied inzetten ?

Als ik het niet ken, zijn er vast meer kaaskoppen benieuwd. Al kon je het wel iets uit de context herleiden.

Ik heb de indruk dat jullie het wel vaker lastig hebben met Vlaamse spreekwoorden of zegswijzen. Vorige week werd ik hier nog aangesproken op het gezegde 'een boon hebben voor'.

Toch fijn die kleine nuances in de Nederlandse taal!

Bijzonder jaar voor de Belgische cinema:

Felix Van Groeningen en Charlotte Vandermeersch maken met film "Le otto montagne" kans op de Gouden Palm in Cannes | VRT NWS: nieuws

Trailer ‘H4Z4RD’ breekt Belgisch record | Showbizz | hln.be

H4Z4RD (2022) - vanaf 20 juli te zien in de Belgische bioscopen

Nieuwe film van Adil El Arbi en Bilall Fallah:

Rebel (Film, 2022) - MovieMeter.nl

‘Zonen van Van As’-film krijgt eerste trailer | Film | hln.be

Zonen van Van As (2022)

H4z4rd trouwens met tegenvallende bioscoopcijfers in België/Vlaanderen ondanks de vele views voor de trailer. Mogelijke oorzaak zou het tijdstip van première zijn (in volle zomer).

Net als in Nederland, heb je in België ook al YouTubers die een eigen bioscoopfilm krijgen:

Rewind (2022)

Oh boy, mijn dochter van 10 zaagt me de oren van het hoofd om hier naar te zien. Het moet voor het eerst in mijn leven zijn dat ik zo tegen mijn zin naar de bioscoop zal gaan. Zelfs het enthousiasme van de Sinterklaasfilms of die ene Plopfilm was destijds groter...

Ziet er nochtans geestig uit Voor de ouderen onder ons zit zelfs Pat Krimson erin

Opleving van de Belgische film:

Belgische films scoren in Vlaamse Kinepolis-bioscopen: goed voor 60% van totale ticketverkoop | hln.be

Nieuwe Dominique Deruddere:

The Chapel (Film, 2023)

Nowhere komt in België opnieuw uit in de bioscoop: