Lievelingsboeken/ -schrijvers

Alles van Jay Mc Inerney, Douglas Coupland. Tales of the City van Armistead Maupin (ook voor niet-homo's als ikzelf erg genietbaar) en vooruit: alles van Nick Hornby; niet echt highbrow maar dat is in het post-Pim Fortuyn tijdperk ook niet echt meer nodig geloof ik.

Favoriete schrijvers zijn:

Douglas Coupland (vooral Girlfriend In A Coma), Chuck Palahniuk (Invisible Monsters en Survivor), Haruki Murakami (A Wild Sheep Chase en Norwegian Woods), Hunter S. Thompson (Fear & Loathing In Las Vegas) en Jim Munroe (Flyboy: Actionfigure Comes With Gasmask)..

Uiteraard. Alleen hoe kom je erbij dat ik 'vast ook wel' Huntington heb gelezen? Hij en zijn werk behoren hoe dan ook niet in mijn rijtje van 'favoriete boeken of schrijvers'.

In de categorie Roman, laat de volgende titel al het andere toch echt blozen:

100 Jaar Eenzaamheid van G. G. Marquez.

Verder:

Het Zwarte Boek (Kara Kitap) en Ik Heet Karmozijn (Benim Adim Kirmizi) van Orhan Pamuk (allebei vertaald naar het Nederlands).

Kara Kitap herbergt één van de mooiste passages die ik ooit gelezen heb: het hoofdstuk 'The Day the Bosphorus Dries Up'.

Voor de rest van het hoofdstuk:

Turks Engels

Wat me verder te binnenschiet (en wat hier nog niet genoemd is naar ik meen): Dostojevski (Misdaad En Straf, De Gebroeders Karamazow), Erasmus (Lof Der Zotheid), Hasek (De Lotgevallen Van De Brave Soldaat Svejk).

Omdat ze allemaal internationaal politiek getint zijn. En 'The Clash' is één van de bestsellers in het genre

Ach, favoriete boeken... Sinds we een tv en computer hebben lees ik nog maar amper. Maar voor die tijd, toen ik nog jong was , ging dat toch wel aan een boek per twee weken gemiddeld. Mijn favorieten, nog steeds:

Lolita van Nabokov

Arthur, the once en future King van Terrence White

Het slot van Kafka (en al de rest ook eigenlijk)

De slinger van Foucault van Umberto Eco

De wereld volgens Garp van Irving

De stad en de honden van Vargas Llosa

alles van Tolkien (maar dan ook echt alles)

De ondraaglijke lichtheid van het bestaan van Kundera

De wereld van Sofie van Jostein Gaarder, uit jeugdnostalgie

en véél boeken over wiskunde, als tussendoortje

Heb net shopaholic van S.Kinsella uit! meesterlijk boek..heb gelachen..een boek waar elke vouw/meid zich mee kan vergelijken!:D

Zal wel eens eerder voorgesteld zijn, maar zou na MusicMeter ook niet een BookMeter plezant zijn?

Wa? Plezant?

Geen tijd en (vooral) geld voor. Eerst moet MusicMeter trouwens maar 's een beetje gaan lopen

Was ook niet echt een dringend voorstel.

Misschien maak ik hem wel dan.

O nee, dat kan niet. Ik weet niet hoe het moet.

Wat ik vooral mis is een 'stripmeter' of zoiets, het is echt een gemis dat er geen degelijke nederlandstalige fora over stripverhalen bestaan van het niveau van Moviemeter. Maar voorlopig kom ik hier wel mee toe.

comicmeter.nl zou nog wel kunnen

Heb gister, na veel goed verhalen gehoord te hebben, Generation X van david Coupland maar eens aangeschaft. Ik liep d'r toevallig tegenaan; ben wel benieuwd. Als het op Brett Easton Ellis lijkt (de vergelijking heb ik hier meerdere malen gehoord) kan het nog erg leuk worden...

Lees dan ook Soap van Paul Mennes.

Thanks; ik zet hem op mijn grote nog te lezen boeken lijst...

Een tip: "Toast" van Paul Mennes

(heb je zowel Tox, Soap & Web in één boek )

Leuk, maar Soap is superieur. En te krijgen in een goedkope pocketuitgave.

"Toast" is anders ook goedkoop. En dan heb je meteen het boekje "Tox" in handen, en "Tox" - dàt is superieur (in mijn ogen dan )

Wat voor soort boeken zijn dat; Wat voor genre, en waarom is het zo boeiend dat het het lezen waard maakt?

Nou - in de reste plaats zijn het romans

Welk genre? Pfew, je zou kunnen stellen dat Paul Mennes & Bret Easton Ellis vertegenwoordigers zijn van de "donkere satire".

Daarmee doe je hen echter te kort, vind ik. Een betere benaming van het genre zou ik "hysterisch realisme" noemen (die term werd het voor het eerst gehanteerd in verband met het werk van Don De Lillo - wiens "Underworld" ik van harte kan aanbevelen ).

Wat is het hysterisch realisme? Bepaalde aspecten van het dagdagelijkse leven (what's in a name?) worden uitvergroot, tot in het absurde toe (ik denk aan: het naamchecken van bepaalde merkkledij bijvoorbeeld).

Dit alles wordt nog sterker in de verf gezet door het uitwerken van allerhande "suburbia-nachtmerries": druggebruik, depressies, seksuele experimenten, ... met andere woorden: alles wordt aangewend om te ontsnappen "aan de verveling.

Je zou kunnen stellen dat er een link aanwezig is met de existentiële romans van vlak voor en na de oorlog: "De avonden" van Gerard Reve, "La Nausée" van Jean-Paul Sartre, ... waar de verveling van Frits van Egters en Roquentin menige lezer de gordijnen injoeg.

In "La Nausée" concludeert Roquentin: " Er is geen innerlijkheid, er is niets ... ik ben niemand, ik heb niets ... " Of zoals te lezen valt in Huis Clos van Sartre: " de hel, dat zijn de anderen "

En vooral dat laatste lijkt me een belangrijk aspect bij de vertegenwoordigers van het hysterisch realisme: de hoofdpersonages zijn steeds héél trefzekere observators en beschrijven hun duffe omgevingen steeds trefzeker (ik denk aan de manier waarop de figuren van Bret Easton Ellis de rekening maken van hun pseudo-hippe ouders - in "Less Than Zero" : " Dad would play a Bob Seger-tape in the car, like there was a strange form of communication between us"

Waarom is het de moeite om te lezen? Oei - da's een lastige vraag. Ik zou Kafka kunnen aanhalen: "wanneer je een boek leest - moet het je een klap in je gezicht geven" . En dat deed het werk van Ellis & Mennes bij mij.

Is Douglas Coupland ook zo'n vertegenwoordiger van het hysterisch realisme? Ik ben geneigd te stellen van niet. Hij lijkt me eerder een vertegenwoordiger van de post-Jack Kerouac generatie (Kerouac is de schrijver van het oer-Americana boek "On the Road" - waarin Amerika doorkruist wordt op zoek naar jazz, spannende belevenissen en "een meisje die mijn ziel rust schenkt").

Coupland laat z'n personages vluchten naar (al dan niet zelf gecreëerde) reservaten: de woestijn, de IBM-kantoren, hotelkamers, .... daar waar de personages van Mennes & Ellis met hun beide voeten in de voor hen gruwelijke realiteit staan.

Dan zou ik ook meteen Chuck Palahniuk in dat rijtje Hysterisch Realistische schrijvers plaatsen..

Vooral; Survivor, Choke, Invisible Monsters en Lullaby..

De Merkwaardige herinneringen van Thomas Pannman - Bruce Brobinson

En dan vergeten we met z'n allen: Joris Moens' Bor

Tachtig van Jaap Scholten blijft één van mijn favoriete boeken En om in de Tour-sfeer te blijven, De Renner van Tim Krabbé behoort ook tot mijn persoonlijke favorieten

Ik heb een tijd geleden de 5 boeken van de serie van de aardkinderen door Jean M. Auel gelezen en vond ze prachtig. Ik vond het toen ook erg spijtig dat ik ze allemaal uit had. Maar een tijdje geleden kwam ik een nieuwe serie tegen, over volkeren uit de oertijd. De serie noemt "Kinderen van de Dageraad" en is geschreven door William Sarabande. Voor zover ik weet bestaat deze serie uit tenminste 11 boeken. Is er iemand die deze reeks gelezen heeft, of er iets van weet?

is het geen goed idee om een literateratuurmeter.nl te starten? Ik snap dat niet iedereen er op zit te wachten maar zo voor iedereen zijn/haar hoekje... Ik hou heel erg van films,muziek en boeken! en zo nog een heleboel meer!

Ja zou een leuk idee zijn. 2 problemen: heb er niet zoveel tijd voor en (vooral) wie gaat dat betalen?

Hoeveel zou het kosten?