The Sopranos

seizoen 1: De acteurs moeten er, wat logisch is, nog even inkomen. De accenten zijn nog niet zo sterk (dat viel me vooral op bij Tony en Silvio). Deze afleveringen lijken meer op zichzelf te staan waar latere series toch wel een meer doorlopende verhaallijn hebben. Interessante kennismaking met de maffia en de familie Soprano.

seizoen 2: De acteurs zitten dan al veel meer in hun rol. De verhaallijn wordt doorlopender en de bij-personages worden wat leuker (b.v. die twee sukkels die de hele tijd achter Christopher aanlopen). Lekker agressieve serie ook. Ik was verrast dat Pussy vermoordt werd: ik dacht hem bij latere seizoenen ook gezien te hebben (op YouTube heb ik wel een stukjes uit latere seizoenen gezien), maar ik kwam er later achter dat ik hem verward had met Vito Spatafore.

seizoen 3: Het beste seizoen. Eindelijk gaat die moeder eruit. Mooie afleveringen met zeer interessante (soms zelfs intense) onderwerpen. De bij-personages zijn nog interessanter. Wat ik bij The Sopranos wel mis (in dit seizoen had ik daar het meest last van) was een stukje uitwerking. De verhaallijn van Pine Barrens bijvoorbeeld. Ik had graag een conflict gezien tussen de Italiaanse maffia en de Russische 'maffia', maar na bovengenoemde aflevering werd er niet dieper op ingegaan, wat onrealistisch aangezien die Rus met enkel een schampschot ontsnapte. De mooiste afleveringen zijn Pine Barrens en Employee Of The Month. Hier komt ook mijn favoriete Sopranos-personage om de hoek kijken, Ralph Cifaretto.

seizoen 4: Het slechtste seizoen. De maffia is hier niet echt agressief (daar mag ik het natuurlijk niet op beoordelen, maar de situaties die hiervoor plaats maakten waren ook niet heel interessant). Ralph Cifaretto is hier echt de enige gangmaker in de serie. Pas na een aantal episodes kwam ik er echt in. De moord op Cifaretto was het beginpunt van het interessante deel. Wel jammer dat hij zo kort meedeed. Ik had hem nog wel een aantal seizoenen willen zien.

seizoen 5: Na 3 het beste seizoen en zeker het agressiefste seizoen (wat de voorkant al doet voorspellen). De maffiaoorlog tussen Carmine Jr. en Johnny Sack zorgt daar voornamelijk voor. Daarnaast is de komst van Tony Blundetto ook een goede toevoeging. Ook hier is het weer jammer dat hij zo kort meedoet. Hij vulde voor mij echt het gat op dat ontstond na Cifaretto's dood.

seizoen 6.1: Een stapje terug na het geweldige vijfde seizoen. Tony's dromen in zijn coma waren heel interessant, maar toen hij ontwaakte dacht ik toch dat het ontzettend interessant zou gaan worden. Dat viel tegen. De verhalen die zich naast de maffia afspelen de problemen van Artie Bucco en het ongewild uit de kast komen van Vito Spatafore waren wel interessant maar binnen de maffia was dit een wat minder
seizoen.

seizoen 6.2: Ook wel een goed seizoen. Tony wordt in deze serie echt steeds onsympathieker, tot je de schurk begint te zien die achter de gewone man verborgen zit ( De laffe moord op Christopher en sowieso de manier al waarop hij Christopher begon te behandelen). Ik merkte dat ik steeds meer op Tony's ondergang zat te wachten. Uiteindelijk dreigt er dan die maffiaoorlog die te snel afgelopen is. Het einde is gewoon kut. Ik had er mee kunnen leven dat de Tony Soprano gelukkig en blij de serie overleeft, maar er had ook wel rustig uitgezoomd kunnen worden. De manier waarop het beeld nu wegflitste, alsof er een kabel lossprong, dat was echt niet mooi. Teleurstellend einde. De hele laatste aflevering is eigenlijk teleurstellend voor een finale.

Fantastische serie. 86 afleveringen, en ik heb de hele serie nu 2 maal gezien. Van begin tot het einde boeiend.

Ik doe een keer uitgebreid verslag, als ik de tijd heb.

Dit is een film die 3 etmalen duurt, en die 5 sterren krijgt van mij. Echte aanrader.

Niet waar.

Het is wel de dood van tony. Als televisiekarakter. In die zin heb je gelijk.
Maar niet verhaaltechnisch. Tony is de serie en die stekker is eruit getrokken! Dat is wat je ziet.

Dus als ik het goed begrijp moet het zwarte beeld het abrupte einde van de serie voorstellen? Letterlijk alsof iemand de stekker eruit trekt? Wat een onzin.
Alsof briljante makers van zo'n serie denken; ''Weet je wat. We doen gewoon alsof de serie plotklaps midden in een scene eindigt, en het lijkt alsof de filmrol opeens op is.''
Dat is haast een belediging naar de makers.

Ja dat is wel erg origineel inderdaad.

Nee alsof de makers van de serie, na altijd straight forward te zijn geweest, even met extreem vage symboliek de dood van Tony uitbeelden.

Dat is toch wat jij denkt?

Origineel is het zeker, maar verklaarbaar? Niet echt. Een serie van dit kaliber kan niet op zo'n manier, zo plat, aflopen.
Hoe ik het zie strookt inderdaad ook niet helemaal met de toon van de serie, maar erg bijzonder is het wel. En dat bijzondere zit in de hele serie. Die is namelijk gemakkelijk te volgen, zonder dat er veel dwaalsporen voor de kijker zijn, maar onderscheidt zich door de klasse toch ook weer van de meeste andere series. Om dan zo'n verassend einde - doch makkelijk verklaarbaar - te bedenken, past dit toch ook wel weer bij de serie.
Dat die dood zou gaan was te verwachten, maar de manier waarop dat is gebracht, is gedurfd en briljant bedacht.

Dat zijn allemaal aannames. Je ziet geen bloed, geen kogel, geen schreeuwende vrouwen, geen moordenaar. Het enige wat er gebeurt is een zwart scherm.. dat was het dan, stekker. Einde. Ik vind dat ook echt artistiek. Je weet dat je met een tv te maken hebt. Ook al is hij vermoord. Dan is dat na het einde van de serie gebeurt.

Haha, nu ik je laatste zin zo lees vraag ik me af of jij misschien niet wil accepteren dat Tony dood is? Tja, misschien moet ik je dan maar in die waan laten, want na 86 afleveringen komt zoiets ook best hard aan.

Nee, het zijn geen aannames, dat bedoel ik ook met het verklaarbare. Tony's dood wordt min of meer aangekondigd in de afleveringen ervoor, let maar eens op met de gesprekken die die heeft met Sil en Bobby. Hoe zou het voelen om doodgeschoten te worden? Feit; een kogel gaat sneller dan het geluid. Zo zul je dus ook eerst pijn voelen of zien dat iemand geraakt is, en daarna pas de knal horen. Wanneer je door je hoofd wordt geschoten hoor je dat niet, omdat je al dood bent voordat het geluid je oren kon bereiken. Dat je niks meer ziet lijkt me logisch.
Dat je na de moord geen andere geluiden hoort, is omdat alles wat er zich in dat café afspeelt, vanaf het eerste shot in het café, door Tony wordt gehoord of gezien. Wij, de kijker, zijn Tony om het zomaar te zeggen.
De moordenaar zit aan de bar en loopt op een gegeven moment langs Tony heen, maar over hem zal ik later uitweiden.

Dit heb ik allang al eens verklaard. Maar ik zie het mijn taak om de serie van deze conspiracy theory te ontdoen. Een missie

Ik dacht dat het Tony was die dat gesprek had met Bobby. En Sil heeft het ervaren in een restaurant. De stille liquidatie. Dus om nou 2x hetzelfde te gebruiken in 1 serie lijkt me niet zo cool.

Die man is een van de mensen uit het verleden van Tony.. de 2 donkere mannen (zijn 2 moodernaars, of die van Carmine misschien). De dikke vrouw (wellicht zijn zus). De man en de tweeling: u know who. De man aan de bar is slechts een omstander en de lookalike van zijn vader. Het is eerder een scene van nostalgie. Hij is niet iemand die als een Godfather deel 1 een revolver uit de spoelbak had gevist.

Touwens de bedenker heeft zelfs al eens gezegd dat het hem dwars zit dat iedereen Tony zomaar dood ging verklaren.

Dat zwarte scherm is de beleving van het einde van een tv avond zonder dat je daarom vroeg of zelf de actie ondernam: afgelopen. Het beeld is weggehaald. Kunstzinnig hoor.

Ik vind het zelf ook wat simpel om Tony dood te verklaren. Alsof mensen zich niets beters kunnen voorstellen dan dat.

Met zo'n einde kun je ook niet veel kanten op. In ieder geval niet die van jouw stekker tenminste.

Ze noemen dat realisme. (niet als in geloofwaardig). Het publiek attenderen op het medium waarnaar ze kijken. Dat deed o.a. Manet ook als schilder.

Waar ik vandaam kom noemen ze jouw fantasie surrealisme. Daar had Dali ook een handje van.

Ja toedel

Als je weer eens 'serieuze'poging doet, sta ik wel weer klaar!

In ieder geval noem je het assumptie.

Het niet de meest logische maar je mag zelf je eigen einde verzinnen, natuurlijk.

David Chase reveals the truth behind 'The Sopranos' ending - nydailynews.com

nog maar eens

YouTube - ‪belcha‬‏

Vanaf 4.27

Ja de opmerkining van Bacala over de stille dood slaat op de hit in het restaurant. Volgens de stem. The other guy who got hit..... Maar over het einde zegt hij niets. Alleen dit:
'Yeah it was that. Eeeeeh'

Net de laatste aflevering erop zitten. Heb genoten van 6 seizoenen 'Sopranos'.

Ik vind de wijze hoe jij de laatste scene beschrijft nog veel flauwer.

Ik ben overtuigd van niet maar iedereen mag hem dood verklaren hoor.

Zo net de laatste aflevering bekeken en vond het een behoorlijk goede serie. Tony is super goed uitgewerkt en zijn vrienden zijn geweldig, beetje karikaturaal, maar past ook wel. Silvio, Junior, Bobby, Christopher Pauli was m'n favoriet (trouwens een ex-con). Tony is wel een geweldige slechterik, een echte klootzak met een klein hartje. Laat de beste man uiterst interessant zijn. Muziek keuze was bij vlagen echt geniaal en ben daardoor lekker aan het downloaden geslagen (Help de muziekindustrie naar de kloten, kijk de Sopranos!) Einde was behoorlijk abrupt maar voelt nu, zo'n 10 minuten na afloopt best lekker maar ook onbevredigend, precies het toontje gedurende de serie (soms een beetje buitenaards en/of transcendent).

Mijn favoriete afleveringen waren de aflevering met Pauli en Chrissy in de sneeuw. En de hallucinante coma aflevering van Tony.

Pauli en Chrissy in de sneeuw is een van de beste of gewoon de beste aflevering.

Die is geniaal idd.

Ben daar net voorbij. Inderdaad een van de leukste episodes so far. Zojuist seizoen 4 in m'n bezit dus van het weekend misschien een Sopranosmarathon!

Pine Barrens. Ook mijn favoriete aflevering. En van Jens Stoltenberg. En de IMDb-gebruikers.

Seizoen 4 net afgerond. Vind het wel altijd zwaar op het einde van het seizoen. Nu die scheiding

Misschien leef ik wat te veel mee.