Zomergasten (+Wintergasten)

En het was ook een interessante avond. Jammer alleen dat Margriet haar objectieve pose steeds zo op de voorgrond moest laten, ik heb me er helaas meerdere keren aan geërgerd.

Een professor van mij stelde ons ooit een schema in de vorm van een 'u' voor, waaraan elk van de wetenschappen een plaatsje kreeg. Bovenaan de ene kant stelde hij de exacte wetenschappen, aan de andere kant de historische wetenschap, en helemaal onderin, het laat zich raden, de geesteswetenschappen. Hij baseerde deze rangschikking op de moeite die elk van deze wetenschappen had om zijn eigen wetenschapsfilosofie uit te werken en daarmee het bestaansrecht ervan te rechtvaardigen. Het verhaal van mevrouw Dehue deed me hieraan denken, de moeite die ze had om genuanceerd haar verhaal te doen en hoe voorzichtig ze hierin moest zijn. De dilemma's die ze voorstelde waren erg moeilijk, vond het erg interessant om dit eens uitgebreid verteld te zien worden. Overigens lijkt de indeling van mijn professor me vooral een constatering, een waarde-oordeel zou ik hier absoluut niet aan willen verbinden

Ze had er ook mooie fragmenten bijgezocht, vooral die film van Nichols met Pacino heeft mijn interesse getrokken. Alleen jammer dat ze geen kans meer had om uit te leggen waarom ze Mephisto had gekozen.

Een interessante avond, maar voor het eerst had ik echt het gevoel alsof Van Der Linden de avond wat in de wegzat. Vooral toen ze twaalf keer vroeg naar het oprekken van de definitie van depressie en ze twaalf keer hetzelfde voorzichtige antwoord kreeg.

Paar erg boeiende fragmenten. De documentaire van Bonnaire was heftig en maakte me wel nieuwsgierig en in Amerikaanse hoorzittingen ligt een schat aan boeiend materiaal om van alles mee te illustreren. Een mooie kant van de VS is dat dat soort dingen zo open gebeuren.

Wat een leuke en aardige mevrouw, Trudy Dehue. Wat is ze toch een kille en vervelende interviewster, Margriet van der Linden. Gelukkig blijkt de formule van het programma Zomergasten sterk genoeg te zijn om, ondanks een niet echt menselijk of vakkundig geïnteresseerde presentator, toch boeiend te blijven.

Dehue liet een frisse visie over medische en andere etiketteringen horen. Niet alleen de dilemma's bij het labelen in haar vakgebied kwamen aan bod, ook vertelde ze over de rol van diezelfde kwestie in haar privé-leven, o.a. met zeer kwetsbare momenten over haar vader en moeder. Ondanks dat ze wetenschapper is, werden haar ruimhartige verhalen nooit te technisch door abstracte details. Het was goed te merken dat ze gewend is om respectvol met veel verschillende mensen om te gaan, blundertjes van de soms niet begrijpende gesprekspartner werden steeds geduldig en zonder enige nadruk met de mantel der liefde bedekt.

Van der Linden wekt al sinds de eerste uitzending van Zomergasten dit jaar, dat ze niet praat zoals ze is. Na deze derde uitzending wordt de behoefte om het etiket 'irritante stoorzender' ('schooljuffrouw') op haar te plakken nog weer een stuk sterker.

Vond het een boeiende uitzending (helaas zat mijn vriendin er nog al eens door heen te mekkeren, zucht), een aardig interessante gast en samen met Van der Linden vond ik het wel klikken qua vraag en antwoord.

Ik begrijp dan ook nog steeds al dat commentaar niet op haar, vond die presentator van vorig jaar pas echt een kwal en eikel (maar dat even tussendoor! ). Ik heb toen uit principe amber verder gekeken.

Wat mij betreft hadden de fragmenten niet eens gehoeven (zeker niet met die camera in een auto door Groningen rijdend), ze had genoeg van zich zelf te vertellen en dat deed ze dan ook zeer kundig en op een manier dat ik het ook begreep.

Ben ook wel benieuwd naar volgende week. Ben alleen bang dat Carice -qua leeftijd ook vooral- niet genoeg bagage heeft om een hele avond te vullen met werkelijk boeiende onderwerpen. Maar wie weet verast ze me wel.

Mwoah, Carice mag haar lichte koffer altijd bij mij stallen, dan kijk ik gewoon wel lekker een avondje tegen haar aan

De keuze voor The Last Picture Show getuigt overigens van klasse. Maar het kan natuurlijk zijn dat ze hierbij een handje geholpen is door haar gute Freund Sebastian

Vond het ook een prima uitzending, alleen misschien iets te veel een one-issue gebeuren om de volle 3 uur interessant te zijn. Gelukkig was het een onderwerp wat me wel kan boeien.

Om op Arnie's 'u-vorm' terug te komen: volgens mij moet je gewoon het woord wetenschap alleen gebruiken voor de exacte wetenschappen.

Vond Van der Linden verder ook vrij matig. Ze verstaat de kunst om precies op de verkeerde momenten door te vragen. Meestal ook nog met een vage, open, emogerichte vraag. Je ziet dat de geinterviewden zich daar vaak een beetje ongemakkelijk bij gaan voelen. "Wat wil ze nou".

Kan niet anders stellen dat ik deze mening deel.

Zomergasten met als host Van der Linden

[ ] Geschik

[x] Ongeschikt

Waar blijft de emotie? Telkens opnieuw krijg ik sterk het gevoel dat er een waslijst aan vragen zijn opgesteld en dat Van der Linden zich pas in haar element voelt wanneer zij op alle vragen een antwoord heeft gekregen. "Dit zeg je nu wel maar ik wil toch een ander antwoord" lijkt de gedachtegang die in Van der Linden haar hoofd blijft ronddolen. Dit wordt nog eens versterkt door het gebruik van een haast pathologische stopwoordje "jaja" die ze bij vele antwoorden geeft. Alsof enerzijds de interesse bij Van der Linden ontbreekt of anderzijds ze niet echt stilstaat bij wat de gast antwoord maar inmiddels al nadenkt of het antwoord haar goedkeuring kan ontvangen.

Hoe meer afleveringen ik bekijk hoe meer ik de optie wens om Van der Linden met één druk op de afstandsbediening weg te kunnen drukken. Ik deel daarom ook de, mijns inziens treffende, omschrijving die BASWAS hieraan geeft die Van der Linden als "stoorzender" definieert.

Verder ongetwijfeld een zeer aardige mevrouw, maar laat het alsjeblieft bij één seizoen blijven.

Ik sluit me eigenlijk aan bij vorige reacties: leuke gast met een belangrijke boodschap, interessante fragmenten om die boodschap te versterken en een goed gekozen thema om het aan op te hangen. Maar Magriet van de Linden is mij echt een slag teveel de ''objectieve'' journalist die weinig persoonlijkheid heeft t.o.v. haar gasten. Nooit kreeg ik het gevoel van een solide een-tweetje tussen interviewer en geïnterviewde, zoals de formule Zomergasten wel vereist.

Ja, wijsneus, dat snap ik.

Wat ik bedoelde was dat ik het zo interessant vond dat de fragmenten niet eens voor mij nodig waren geweest, omdat het me zo ook al boeide.

Het is ook wel eens andersom. Dan is het zo saai of oninteressant (voor mij dan), dat ik hoop dat er snel weer een fragment komt en wellicht dus een ander onderwerp.

Dan heb ik liever Famke Janssen als zomergast.

TLPS is wel een goede keus, maar die film is al wel vaak de laatste 10,15 jaar uitgezonden, dus echt heel origineel nou ook weer niet.

televisie:

zaterdag 16 maart 2002, 23:40 uur (Nederland 1)

donderdag 18 augustus 2005, 23:25 uur (RTL7)

zaterdag 13 mei 2006, 22:50 uur (Ketnet/Canvas)

3 x in 6 jaar, waarvan 1 x op de Belg, en 3 x op behoorlijk late tijdstippen. Maar ok, er zijn moeilijker te 'verkrijgen' films

Vind Famke wel knap, maar Carice veel meer charisma en een mooiere uitstraling bezitten

Teleurstellende aflevering. Wetenschappers, zomergasten en ikzelf het blijft een moeilijke combinatie. Bovendien klonk het idee om de fragmenten gekozen door de zomergast en niet de zomergast zelf tot belangrijkste element te maken vooraf nog wel goed, de uitwerking is echter minder. Net als bij Viktor & Rolf levert het teveel van hetzelfde op en kom je nauwelijks iets te weten over de gast.

Ook gisteren was het depressie en antideprissiva voor en na. Niks mis mee dat dit aan de orde komt maar om werkelijk ieder fragment hiernaar te linken ging me toch te ver. Denk dat het voor niet wetenschapminnend Nederland waaronder ik ook zelf val het een fikse opgave was om de drie uur uit te zitten.

Wat me bovendien ook nog enigzins stoorde is dat Dehue maar moeilijk stelling durfde te nemen. Teveel slagen om de arm zijn dodelijk als je zolang over één onderwerp praat.

Tot slot nog Van der Linden. Buiten de eerste week wordt het steeds beter. Gisteren vond ik haar zelfs gewoon goed. Oprecht geïnteresseerd, vragen om verduidelijking waar nodig en ook het doorvragen ging haar goed af. Nu moet ze alleen nog een beetje afleren om het gesprek steeds in een door haar bedachte hoek te drukken want ze blijft soms wel erg lang doorzeuren op iets dat een gast gewoonweg niet bedoelt.

Volgens mij heb ik hem een tijdje geleden nog op de BBC zitten kijken, maar ik wil verder ook niet hier mijn gelijk halen.

De tijd gaat vaak snel voorbij, een half jaar is niks en wanneer je hem meestal wel op zet als ie wordt uitgezonden, lijkt het iig vaak.

Ik vind Famke lekkerder, maar dat is een kwestie van smaak.

Vind Carice wel sympathieker en lijkt me gezelliger voor zo'n avond.

Margriet van der Linden heeft ooit in "De Wereld Draait Door" verklaard dat zij Zomergasten iets journalistieker wil presenteren, en zij gaf Larry King als voorbeeld van een presentator die alle journalistieke vragen stelt. Van der Linden zei ook dat ze wel van een stout gesprek houdt, door mensen op een ander been te zetten.

Tot nu toe probeert zei deze strategie te volgen en ik moet zeggen dat ik het niet vind passen bij de formule Zomergasten. Neem bijvoorbeeld een wetenschapper als Dehue, haar theorie op een Larry King manier benaderen ziet er erg absurd uit.

Het zal mij niet verbazen als Van der Linden zondag aan Carice van Houten meerdere keren zal vragen wat ze er van vindt dat haar carrière in Hollywood grotendeels bestaat uit deleted scenes, totdat Carice een bevredigend antwoord geeft.

Ik vond het een frustrerende avond, die nog wel zo mooi begon.

Ten eerste lag dat aan de gast. Ik meende dat Dehue wetenschapsfilosofe was maar terwijl het fragment over de Noorse (Zweedse?) wetenschapper en het daarop volgende gesprek daar over ging, verdween het thema naar de achtergrond. Het bleek dat het vooral over psychologie, depressies en medicatie zou gaan, een onderwerp dat me een stuk minder aanspreekt.

Ten tweede vond ik de fragmenten een hit en miss gebeuren. Het begon dus erg goed, met de wetenschapper en met het prachtige stukje Wolkers. Helaas daarna een hoop beroepsdeformatie, ik vroeg me aan het eind van de avond af of Dehue uberhaupt iets anders doet dan vakliteratuur lezen en gerichte documentaires kijkt. 'Ik fiets' prevelde ze ergens tussendoor maar het kwam niet over. Hier was ze zelf vooral debet aan; het leek soms of ze de fragmenten bij haar vakgebied had uitgezocht, met als voorbeeld de documentaire over de Australische mevrouw die ze zich nauwelijks kon herinneren, nee dan liever een niet-gerelateerd fragment dat haar *echt* iets doet. Al moet ik toegeven dat wanneer ze dat deed (De Bijrijden en Kathy & Gre) het me niet erg boeide.

Ten derde lag het aan Van der Linden, het gesprek liep na het eerste uur voor geen meter en na de zoveelste herhaling van zetten begon ik me lichtelijk aan deze presentatrice te ergeren. Ze haalt niks extra's uit haar gast, een prettig gesprek werd het nimmer.

Vooraf veel van voorgesteld, helaas lang niet alles uitgekomen.

Lol was een schok voor mij dat er daadwerkelijk mensen zijn die een uur gaan zitten om iets als de bijrijder te kijken.

Ik zou het anders graag eens een keer willen zien. Prachtig concept.

Vond het ook één van de mooiste rust stukken uit het programma, eens met neo.

Het interview was één grote draaimolen, met dank aan Van der Linden.

Dit is inderdaad precies het probleem: ze hangt teveel de kille journaliste uit. Volgens mij heb ik het al eens gezegd, maar Zomergasten is voor mij allereerst een tweegesprek waarin je de gast goed (dus ook persoonlijk) leert kennen. Een betrokken opstelling van de interviewer is dan onmisbaar. Natuurlijk valt daarin te variëren, maar Van der Linden is allesbehalve betrokken en 'oprecht geïnteresseerd' (quote timbo_). Vaak doet ze hierdoor afbreuk aan interessante verhalen die de gasten net aan het vertellen zijn of draaft ze idd door in specifieke dingen die ze per se wil weten. Ik denk dat ze er iets te 'getruceerd' zit en te weinig open als gesprekspartner.

Cathy en Gré waren (alweer) briljant, dat Bijrijder-fragment ook.

Ik kan me voor een groot deel aansluiten bij bovenstaande reacties. Dehue had er zin in en praatte op een aangename en open manier. De onderwerpen waren redelijk interessant. Het probleem is dat het een beetje veel van hetzelfde was, depressie depressie antidepressiva depressie. Haar boodschap was niet bijster diepgaand of origineel, vond ik. Het bleef een beetje in oppervlakkigheden hangen. De discussie over belangenverstrengeling tussen farmaceutische industrie en wetenschap loopt trouwens ook al lang dacht ik.

Verder was ze een beetje overgenuanceerd, ze durfde geen duidelijke stelling in te nemen. "Nee, dat zeg ik niet." "Nee, dat is niet mijn boodschap". Wat dan wel? "Ik constateer dat de definitie van depressie verandert ..." Dat is ook een beetje het probleem met de gehele geesteswetenschappen: ze proberen krampachtig de wetenschappelijk methode te volgen, maar de onzekerheden zijn zo groot dat er nauwelijks heldere, universele uitspraken te doen zijn. Altijd meerdere slagen om de arm houden.

Wat Van der Linden betreft houd ik zelf ook nog een slag om de arm.

Positief:

* ze gebruikt de fragmenten als leidraad, in plaats van dat het een gesprek wordt dat af en toe ondebroken raakt door een fragment

* is niet zo onwetend als bijv. Bas Heijne vorig jaar (die man wist zich geen raad met onderwerpen die niets met schrijvers of televisie te maken hadden)

Negatief:

* ze houdt te veel vast aan een vooraf bedachte structuur, is te weinig bereid mee te gaan in een kleine deviatie van het onderwerp

* wil graag bepaalde antwoorden krijgen en herhaalt de vraag als die antwoorden uitblijven, of onderbreekt het antwoord

* is iets te zakelijk/geen warme uitsraling

* is bang voor stiltes (Luydendijk liet altijd ruimte voor stiltes op een goede manier)

Die eerste voorbeelden idd, maar dingen als de bijrijder en trouwens ook die twee dames en The last Waltz vond ik zonde van de tijd.

Heb het niet gezien, maar Last Waltz zonde van de tijd? Foei!

Ede Staal - As Vaaier Woorden (1986) - MusicMeter.nl

De Bijrijder, verstond er weinig van maar het klonk mooi. Iemand met de juiste link?

Pff een auto die door de omgeving rijdt? Zou zeggen stap in de auto of beter nog op de fiets, zet een muziekje op en doe het zelf. Daarvoor hoef je toch niet voor een tv te gaan zitten.

Muziek in fragment was inderdaad wel erg mooi.

Vond Van der Linden gisteren echt beduidend beter op dit vlak. Ze vroeg om verduidelijking als ze even iets niet begreep of snapte en ging er ook op door. Oprechte interesse vertoon je ook niet per definitie door stil te zijn en iemand maar te laten praten denk ik.

Beste presentator die ik bewust heb meegemaakt.

Ach ja, en die zaten we in het begin ook af te kraken met z'n omhoog kijken en z'n "jaaah-ja".

PS @timbo: je kunt ook quotes knippen en plakken in één bericht, dat leest iets fijner dan drie achter elkaar vind ik

Hebt gelijk maar was helemaal niet van plan om op drie dingen te reageren maar ging meer per ongeluk