Zomergasten (+Wintergasten)

Ik gok op Bluesmuziek-clips als keuze van Marijnissen.

Hij gaf al vaker te kennen daar een liefhebber van te zijn.

Nee, dat is niet te doen vanwege de rechten.

Vind juist Olaf erg interessant vanwege de enorme verandering die zijn werk heft doorgemaakt in de loop der tijd. Voor Cornelisse (haar boekje is hilarisch) vind ik het wat vroeg) Verhoeven heeft interessante interesses. Of Malherbe boeiend wordt weet ik niet. Marijnissen heb ik het gevoel al door en door te kennen op de een of andere manier, maar misschien kan hij me verrassen. Maarten 't Hart lijkt me absoluut interessant. De wetenschapper wordt nogal gemist inderdaad.

Als Zomergast heeft Jan Marijnissen een gevarieerde televisie-avond samengesteld die gaat over onder meer de macht van het woord, met een fragment van de beroemde rede van Patrice Lumumba, uitgesproken tijdens de onafhankelijkheidsdag van de Democratische Republiek Congo. Het belang dat Marijnissen hecht aan ‘explicateurs’, persoonlijkheden die mensen weten te raken, komt naar voren in een fragment van het programma Kunstgrepen met Pierre Jansen en in zijn keuze voor een indrukwekkend fragment van de begrafenis van Bisschop Bekkers in 1966 .

In de zomergastenavond van Jan Marijnissen zal de oud voorzitter van de Federal Reserve Alan Greenspan niet ontbreken. In het gekozen fragment wordt Greenspan ondervraagd door de onderzoekscommissie van het Amerikaanse Congres over zijn rol bij het niet tijdig onder ogen zien van de risico´s bij de kredietverstrekking.

Marijnissen is een groot liefhebber van acteur Fernandel in de beroemde serie humoristische speelfims uit de jaren vijftig, Don Camillo.

De keuzefilm van Jan Marijnissen is La Battaglia di Algeri (1966), een meesterwerk van de Italiaanse regisseur Gillo Pontecorvo over de Algerijnse opstand tegen de Franse overheersing . Op meeslepende wijze wordt zowel de Algerijnse als de Franse kant van de strijd belicht. De muziek is van componist Ennio Morricone.

(bron: VPRO)

De muziek van La Battaglia di Algeri is van Ennio Morricone en Gillo Pontecorvo.

Hoe heet die muziek ook alweer onder het filmpje bij de begrafenis van de bisschop?

Heb een flash back gevoel maar weet niet waarnaar

Adagio - Albinoni

Lol ja Marijnissen beantwoordde uiteindelijk mijn vraag zelf

Prachtige muziek btw

Boudewijn Büch

Jé, wat mis ik die man (vaak).

Prachtig om dat weer te zien. Heeft destijds ook een grote indruk op mij gemaakt.

Op mij ook. Kwam weer helemaal boven, heb het destijds ook gezien.

Heb t idee dat Marijnissen wat geirriteerd/geprikkeld raakt. Ws vanuit moeheid maar ook omdat hij het gevoel krijgt niet te worden begrepen door Corstius.

Edit: op dit moment vinden ze elkaar door de emotie en heeft Corstius waterige ogen.

Dat heeft die kerel al de hele tijd. Ik irriteer mij daar een beetje aan...

Is Corstius zo nerveus? Ik heb hem dezelfde vragen tot 3x toe horen stellen. Hij had geluk dat Marijnissen zoveel charme en eruditie heeft dat het toch nog een mooie avond werd. De scenes van de Italiaanse priester en meteen erna Pasolini sprongen er bij mij uit. Ook genoemde Buch was mooi.

God wat een heerlijke zomergasten..

Leuke fragmenten met bijhorende commentaar van Marijnissen. Corstius vult feitelijk wat aan maar gaat niet de discussie aan. Kan als simpel worden bestempeld maar dit is waar zomergasten om draait. De gast staat centraal met zijn fragmenten.

Misschien iets te veel veel film fragmenten .

Denk dat Corstius ondanks zijn waterige ogen het prima heeft gedaan.

Fijn om halverwege toch dat onbegrip te zien bij beide partijen. Zomergasten is in de jaren gestegen tot een soort discussie programma. Dat was het vanavond niet waardoor Marijnissen m.i. wat van zijn stuk werd gebracht.

Aardige eerste uitzending, met een paar interessante fragmenten en een presentator die het in ieder geval beter doet dan de vrouw van vorig jaar (dat was nauwelijks kijkbaar). Toch liep het hier en daar wat stroef en vond ik sommige vragen van Corstius er vooral wat naast zitten. Soort van doodlopende weggetjes bewandelen.

(O, en Corstius moet stoppen met het gebruiken van 'eventjes'! Nergens voor nodig, en het maakte het geheel soms ineens wat onnodig gehaast.)

Zomergasten teruggebracht tot de essentie. Veel meer dan bij Van Der Linden, die dat wel min of meer aankondigde. Gewoon aan de hand van fragmentjes door iemands leven, bestaan,smaak enzovoorts heenwandelen. Maar de fragmenten centraal stellen. En niet zoals bij sommige voorgangers een marathoninterview onderbroken door fragmenten.

Geen meesterlijke uitzending. Brand Corstius was soms wat onwennig en zei ook weleens iets dat nergens heenging of zelfs nergens op sloeg. Maar al met al: zeer mooie TV en een mooie verzameling fragmenten.

Ik heb er wel weer helemaal zin in. Helemaal als anderen net zulke mooie films gaan kiezen (en dan ook nog een paar die ik niet gezien heb).

Als je geen antwoord krijgt moet dat soms. Vond het juist erg goed dat hij een enkele keer vasthoudend was totdat hij antwoord kreeg.

Brandt Corstius is wat mij betreft in ieder geslaagd voor zijn vuurdoop.

Brandt Corstius was een beetje nerveus ja.

En het was als geheel te veel hak op tak. Nergens ging-ie op door en hij maakte het Marijnissen af en toe wat ongemakkelijk door slecht voorbereid met vreemde vragen te komen of met wat flauwe discussies proberen een uitspraak of standpunt te ontlokken.

Maar in elk geval beter dan het drama van vorig jaar en van daarvoor (al waren sommigen daarover wel te spreken). Dat komt denk ik wel goed.

Nu start La Battaglia - ik zit er direct in. Meesterlijke film.

Je moet ook een gesprek hebben van 2 mensen die op elkaar zijn afgestemd/ zelfde nivooo.. dat miste ik hier wel een beetje, ten goede van Marijnessen.

En dat die knul niet eerder van the battle of algiers had gehoord

Ik zag een minuut of twee en had al het idee dat Brandt behoorlijk nerveus was. Kennelijk was het ook zo. Hopelijk verbetert dat nog, zitten dit jaar wel wat gasten bij die ik wil zien.

niet mee eens..je hoeft niet op hetzelfde niveau te zitten om een goed gesprek te hebben. Vragen en antwoorden van beide partijen en daar bij horende verontwaardiging,overeenkomst,begrip e.d. leidt vaak beter tot een goed gesprek.

Oeh, de Adagio in G van Albinoni, 1 van mn lievelingsstukken. Gemist helaas!

Is zo geweldig. Kon het nog niet alleen soort van The doors maar staat nu alleen maar aan.

Je tweede zin is erg lastig, Arkadi.

Jelle Brandt Corstius viel me toch wat tegen tijdens deze eerste aflevering van het seizoen 2010. Hij was oppervlakkiger dan ik van te voren had verwacht. Waren het de zenuwen? Hij heeft uit Marijnissen in ieder geval niet “meer naar voren gehaald dan deze van te voren zou hebben verwacht” zoals het hij het zo mooi verkondigde in de meest recente VPRO Gids.

Daarvoor liet Corstius de dingen teveel in het midden en ontweek hij met dooddoeners van vragen net wat teveel de interessante richting die een gesprek leek op te gaan. Gelukkig voldeed Marijnissen precies aan mijn verwachtingen en werd het nog een behoorlijk interessante avond. Maar veel beter dan deze aflevering gaat het niet worden ben ik bang.

Vond het al met al ook een prima avond, maar dat moest wel een uur duren tot dat fragment over Kongo en Lula, waar Marijnissen zijn echte passie toonde. Daarna was het meestal interessant en gevarieerd.

Brandt Corstius moet er nog wel even inkomen, want nu en dan was zijn gebrek aan inleving en diepgang (vermoedelijk door zenuwen e.d.) wel wat pijnlijk. Gemiste kans ook trouwens na dat fragment over Galilei en Marijnissens opmerkingen, over kennis als bron van vooruitgang en het fragment als scharnierpunt in zijn persoonlijke twijfel aan God, daar had ik zo'n typisch baalmomentje dat Jelle er niet op doorvroeg.

Het komt dus neer op fragmenten met toelichting in plaats van intensiever gesprekken. Hoewel mijn voorkeur meer ligt bij dat laatste, is het wel lekker luchtig. Het succes van de avond zal alleen overwegend van de inbreng van de gasten afhangen.

Mooi trouwens dat er whisky wordt geschonken Iemand kunnen zien welke?

Meer op feitelijke vragen bedoel ik. Op welke leeftijd Marijnissen op de kostschool kwam e.d. Vooral in het eerste uur was het moeizaampjes.

De fles leek me nogal etiketloos.

Of het etiket was er af.

Een persoonlijke noot: Ik vond eigenlijk dat er te weinig werd ingegaan op de esthetiek van sommige fragmenten. Hij heeft het over close-ups, audiovisuele samensmelting, maar Corstius pakt dit naar mijn smaak niet goed genoeg op.

Viel me ook op. Ging heel erg over inhoud. Bij Pasolini werden er veel kansen gemist... Niet alleen inhoudelijk.