Zomergasten (+Wintergasten)

Ja, maar wat familie zegt is toch altijd tof en approved?

het leek wel of van Houten zich constant geneerde.. de inteviewster wist er trouwens geen raad mee. Ik vond het ook allemaal een beetje genant. van Houten heeft niet het gewenste denknivooo of sprekertalent om er iets interessants van te maken... maar wel the last pic show.. goeie keuze..

Pff, Carice van Houten heeft anders een stuk meer diepgang dan een hoop andere actrices. Ze houdt echt van het vak en van film(geschiedenis), en dat zie je nog barweinig. Vraag andere Nederlandse actrices naar Laurel en Hardy of Broken Blossoms, en ze zullen je waarschijnlijk met een vragende gezicht aangapen. Misschien had ze politiek niet veel te melden (zoals bij veel andere gasten bij Zomergasten), maar dat hoeft toch niet? Over haar vak weet ze ontzettend veel en dat liet ze duidelijk blijken.

Ik ben het er wel mee eens dat we niet veel over haar te weten zijn gekomen, er werd helaas teveel gediscussieerd over haar fragmenten. Ik had toch wel gehoopt dat ze nog (even) iets zou zeggen over Komt een vrouw bij de dokter of andere titels uit haar cv-lijst. Commentaar over samenwerking met bepaalde personen had ik ook wel leuk gevonden, aangezien Van Houten eerlijkheid in interviews altijd stelt boven een gelogen en ingestudeerd verhaaltje waarvan de politieke correctheid van af druipt.

Die interviewster mogen ze van mij ontslaan. Wat een zouteloze vragen. Beste gesprek blijft voor mij die met Junkie XL.

In de Zomergasten met Carice van Houten waren twee interviewfragmenten te zien: Dick Cavett met Bette Davis en Martin Simek met Piet Vroon. Wat kunnen sommige interviewers tegelijkertijd toch heerlijk speels en uitdagend zijn en dan ook nog eens ter zake. Het interview als een scherpzinnig steekspel dat lekker volzit met boven- en onderhuidse emoties naast het verstand.

Van der Linden was al een stuk minder stroef dan in de vorige uitzendingen. Mijn favoriete interviewster zal ze echter nooit worden. Haar manier van vragen blijft meestal te veel steken in banaliteiten. Alles wat de gast vertelt, loopt daardoor een grote kans te verworden tot nietszeggende clichés ontdaan van iedere persoonlijk makende emotie.

Van Houten, die in haar vak gewend is om emoties over te brengen, liet zich wat dat betreft vanavond gelukkig niet klein krijgen. Het lukte de actrice om de interviewster zelfs eindelijk eens wat andere emoties te laten zien dan chagrijnigheid.

Het hoogtepunt daarin was toen Van Houten vertelde dat iemand met ogen en lichaam heel veel kan zeggen, opeens liet Van der Linden met een voor haar ongekend open lichaamstaal zien dat ze spontaan met zo'n opmerking helemaal niets kan door wanhopig haar armen in de lucht te gooien. Even later kwam Van der Linden echter wel terug bij een volgend onderwerp met de opmerking dat niet veel zeggen soms veelzeggend kan zijn. Pas in tweede instantie lijkt de interviewster de uitspraak van de gast met haar verstand te bevatten. Dodelijk is dat voor een flitsend steekspel.

Net zo dodelijk was het toen de zomergast aan het eind van de uitzending vertelde dat ze kan meegaan met de uitspraak van Bette Davis, dat het uiteindelijk niet gaat om de rode loper, maar om het zweet tijdens het optreden, en de interviewster wenste Carice van Houten kort daarop voor de toekomst nog veel mooie rode lopers. Er wordt dan een totaal verkeerd accent gelegd zonder enige inleving in hetgeen net gezegd is.

Carice van Houten deed het prima, ze had best veel te vertellen ondanks het reddend interviewen van de gastvrouw. Ze was er beslist ook niet afkerig van om zichzelf te laten kennen als clichématig mens, die vooral op zoek is naar geborgenheid en toch steeds, lekker paradoxaal, ook de uitdaging wil blijven aangaan.

Mooi omschreven BASWAS.

Ik verbaas me er werkelijk over dat mensen hier zeggen dat het interview weinig persoonlijk was. Ik ben onder andere veel te weten gekomen over hoe Carice is opgevoed, hoe ze de scheiding tussen haar ouders heeft ervaren, hoe eenzaam ze is geweest tijdens haar studie en hoe ze daarmee omging, hoe ze in relaties staat, hoe ze in haar werk staat, waar ze onzeker over is, haar karakter, hoe haar perfectionisme haar in de weg kan zitten, waarin ze mensen bewonderd, waar ze moeite mee heeft... noem het maar op. En nee, ze heeft niet alles letterlijk in hapklare brokken uitgespeld, maar wanneer men niet veel uit dit interview haalt, zegt dat meer over de kijker dan over het interview in dit geval.

Ik vond het ook een best persoonlijke uitzending. Zoals Selma al eerder schreef stond hier juist de mens en niet haar werk centraal. En daarin ging Carice af en toe best ver, soms plagerig en soms oprecht. Daarmee was de aflevering alweer sterker dan vorige week. Niet dat het een geheel boeiende uitzending opleverde, omdat de fragmenten nauwelijks interessant genoeg waren. Met uitzondering van Simek (waar ik toch wel een haat en heel veel liefde verhouding mee heb) en good ol' Bette. Bij die eerste ook niet in de laatste plaats dank zij Vroon die dus niet dichtslaat en dus meegaat in zo vraag als 'als je lacht, lach je verlegen, is dat de reden dat je je snor hebt laten staan?'.

Maar de filmfragmenten waren veelal te nietszeggend. Tenminste het is me duidelijk dat het Carice (alleen) om het acteren gaat. Of een film ook technisch interessant is doet blijkbaar niet ter zake. Ze mompelde nog iets over dat ze gevoelig is voor gebruik van muziek juist bij zo'n pompeus epos als Magnolia (waar de muziek hier bij het fragment tergend overheersend was) en bij The Last Picture Show, waar het een bijna geluidsloos fragment was refereerde ze er niet aan. Ik kon dat allemaal niet zo plaatsen.

Van der Linden: I rest my case. Ik zou Zwagerman nog wel voor een seizoen terugwillen, want (maar) aan de ene kant staat het me niet meer zo bij en aan de andere kant heb ik het idee dat dat potentieel de beste was voor de job.

Ik heb een uurtje gezien en vond dat beide dames bijzonder weinig boeiends te zeggen hadden, maar de fragmenten die ze toonden waren wel aardig. Valt me wel vaker op dat acteurs weinig te melden hebben in interviews.

Als dat al tergend overheersend is....

Wat mij betreft is de kous nu ook echt af voor Margriet. Dit was toch wel een gast waar je als interviewer wat mee moet kunnen, lijkt me gemakkelijker ergens te komen dan met de vorige gasten die dit seizoen aan bod zijn gekomen. Dit was uiteindelijk dan ook wel zo, maar niet goed genoeg.

Wat hierboven al aangehaald wordt is dat Carice zich af en toe te gewoontjes wil laten voorkomen, lichtelijk onzeker. "Of ben ik nu heel vaag". Wat mij betreft is er heel de avond geen vaag woord gerept, en hier wil ik Verlinden ook verwijten dat ze dit had aan moeten pakken, nee ze is toch nog te kil en afstandelijk om haar even op haar gemak te stellen en mee proberen te filosoferen, mee te denken. Het lijkt alsof ze totaal niet meedenkt met de gast en ook maar half luistert naar wat er überhaupt gezegd wordt.

Het eerste (uur?) is dan ook vrij ongemakkelijk en kabbelt wat voort. Het hoogtepunt van de avond zit voor mij zo rond het fragment van Simek. Verder kon ik haar liefde voor muziek ook erg waarderen, ik had toch mijn bedenkingen bij Carice als zomergast maar het viel allemaal reuze mee.

Er werden dingen gemeld, maar het ging nooit dieper dan dat. Carice zocht naar woorden, Van der Linden hielp niet echt en op het eind van ieder ritje werd alles met een maniertje van Carice (niets tegen Carice verder) afgesloten zonder tot de echte kern te zijn doorgedrongen. Ik vind dat strontvervelend. Op het fragment van die Duitse film na (betekenis van kunst), had Carice (een actrice nB!) niets te melden mbt alle filmfragmenten die ze had uitgekozen. Weinig over thematiek, of acteerwerk, techniek of wat dan ook...

Ik vond het gewoon een nogal oppervlakkige uitzending. Moet dan per se aan mij liggen?

De stilte in The Last Picture Show deed me zoveel meer...

Een erg goede keuzefilm zeg! Vond het wel wat jammer dat ze bij de filmfragmenten al snel zo'n beetje begon te murmelen. Natuurlijk is het moeilijk om de 'magie' van cinema te beschrijven, maar het kan juist erg interessant en veelzeggend zijn.

Ze had voldoende te melden, maar gelukkig niet puur over "thematiek, acteerwerk, techniek of wat dan ook". Het ging namelijk over Carice als persoon en niet over Carice de actrice, zoals ik ook al in mijn eerste post schreef. Carice de actrice zien we al vaak genoeg. De fragmenten die ze liet zien vertelden stuk voor stuk iets over haar eigen leven/persoon. In het begin van de uitzending zei ze ook niet voor niets dat ze het spannend vond om mee te doen aan Zomergasten, omdat ze niet altijd concreet kan duiden waarom iets haar aanspreekt , maar dat ze fragmenten gevoelsmatig gekozen heeft.

Wat ik ervan gezien heb, waaronder het eerste en laatste halfuur, vond ik evenals Ramon K erg oppervlakkig. Allereerst had Carice simpelweg niet heel veel te melden (wat nog geen verwijt is aan haar adres), maar Margriet had ook weinig inbreng. Wat hdk-nl schrijft zit wel wat in, dat ze niet meedenkt en een gesprek op gang weet te houden.

Van der Linden probeert het journalistiek te benaderen, dat wil zeggen op een afstand te blijven en via gekunstelde vragen het een en ander los te krijgen, maar dat werkt simpelweg niet bij 3 uur televisie waarin je iemand te gast hebt die je wilt leren kennen, en waar je je niet vanaf kunt maken met het herhalen van wat cliché's. Luyendijk en Heijne (de twee presentatoren die ik heb 'meegemaakt') waren echt in gesprek en vonden het interessant wat mensen zeiden en borduurden daarop voort door zelf ook iets in te brengen.

Maar goed. Ik vond Carice (ondanks leuke fragmenten van die slakken en Anthony & The Johnsons) ook gewoon niet interessant genoeg, kijk wel uit naar Pechtold en Van Zweden. Zeker Pechtold kan ongeacht de interviewer zelf wel iets moois neerzetten vermoed ik.

Heb me heel aardig geamusseerd maar echt bijzonder was het niet. Vond ook niet dat Van Houten zichzelf bewust afschermde ofzo meer had meer het idee dat ze over bepaalde dingen niet te ver wou uitweiden. Dat het echter af en toe wat stroef verliep lach echter ook wel aan beetje aan de interpretatie van de fragmenten.

Had nogal het idee dat Carice de fragmenten meer had uitekozen als zijnde ijkpunten uit haar leven en niet zozeer vanwege de fragmenten op zichzelf. Van der Linden had wel de neiging om in te gaan op de fragmenten an sich en daardoor praten ze af en toe een beetje lang elkaar heen.

Al met al toch wel een luchtige vrolijke uitzending met veel humor.

Ik heb ook met veel plezier naar de uitzending met Carice van Houten gekeken. Er was de hele avond een bepaald spanningsveld tussen een Van Houten die niet zoveel prijs wilde geven en een van der Linden die haar respectvol toch wist bloot te leggen. De diepgang zat hem niet zozeer in de inhoudelijke gesprekken - want, net als bij Katja Schuurman, is de actrice net iets te jong voor een avondvullende ontleding des persoon - maar dat werd ruimschoots goedgemaakt met de aimabele chemie tussen de twee dames. Het was heerlijk om Carice te zien stuntelen met accentjes, maniertjes en haar vele abstracties. Het maakt de uitzending oprecht en menselijk en niet zozeer als een verplicht nummertje met een paar pakkende fragmenten.

Ok. Maar dan wordt het dus puur fragmentjes kijken. Ikzelf vind dat echt niet boeiend genoeg. Bovendien kreeg ik sterk het idee dat we slechts de oppervlakte van Carice's emoties te zien kregen, mede omdat het interview zo stroef verliep en Carice vaak niet uit haar woorden kon komen. Het werd daarom echt vervelend. Maar daarover verschillen we dus van mening.

Ik vind dat niet alleen haar goed recht; het zou de drie uur ook juist interessanter maken als de presentatrice het zou respecteren. Al dat gepsychologiseer. Wat een armoede.

Alsjeblieft terug naar ZG waar de fragmenten centraal staan. Dat is wat het programma uniek zou kunnen maken.

Daar zijn interviews voor. Waarom dan een avond ideale televisie laten samenstellen?

Dit seizoen beweegt Zomergasten weer iets meer die richting uit. Dat levert bepaald niet altijd afleveringen op die goed genoeg zijn. maar het valt me wel op dat de tijd van marathoninterviews, onderbroken door fragmenten, lijkt een beetje over.

Kritiek op Van der Linden

Gaat wel erg ver, trouwens.

Vond dit juist wél een heel fijne uitzending. Dit kwam niet zozeer door de presentatrice, maar vooral doordat ik me heel erg verbonden voel met wat Van Houten gedurende de uitzending allemaal liet blijken (ook door dingen niét te zeggen). Afstandelijk, maar toch ook op zoek naar intimiteit. Het gebruik van humor om om vragen heen te manoevreren als deze te dichtbij komen. Het gevoel overal en nergens bij te horen tijdens haar middelbare school. Op jonge leeftijd al een denker en bezig met de dood. De neiging mensen smaak bij te brengen. Sowieso viel me haar smaak (met dank aan de smaakpaus) positief op. Grappig ook dat ze Huub van der Lubbe één van haar helden noemt. Laat dat nou juist één van de weinige vaderlandse artiesten zijn die het aanhoren meer dan waard is.

Fijn dat er BN'ers bestaan die niet prat gaan op De Toppers en Frans Bauer!

Jelka van Houten heeft ook flink naar haar uitgehaald. Carice was dus toch niet erg onder de indruk van de presentatrice, anders zou haar zusje nooit zo gereageerd hebben.

Ik ben benieuwd wat de VPRO er zelf mee gaat doen. Neem aan dat ze toch een beetje in de maag zitten met deze mislukte keuze. Maar na het Nederlands Elftal/Bondscoach lijkt de Zomergasten presentator wel de meest 'door het volk besproken' figuur te zijn. Raoul Heertje als presentator is misschien ook geen gekke optie.

Leuke zusjes, die mag er ook wel wezen zeg

Als we dan toch even kort off-topic gaan, de man van Jelka van Houten heeft de coolste naam ooit: Koppe Koppeschaar.

Dat heeft ie dan toch maar mooi aan z'n pa en ma te danken...