The Wire

Denk dat het in de meeste gevallen simpelweg een eigen keuze is en het weinig met, iets verdienen, te maken heeft. Clarke Peters speelt bijvoorbeeld ook veel in theater.

Oke wist ik niet. Maar ik zie toch weinig acteurs uit series terug in films. Soms zie je wel die gast uit de Sopranos en Hank uit Breaking Bad, maar het merendeel zie je bijna niet meer terug. Stringer zie je wel bv soms in een bijrol en McNulty was te zien als badguy in John Carter lol. Was niet echt top vond ik. En Omar heb ik maar een keer gezien in The Road. Daar had hij een kleine, maar wel sterke rol.

Het is wel logisch dat series bijna nooit de bekendste acteurs hebben ivm looptijd en budget. Maar andersom moet toch meer vind ik.

Is dat niet omdat de acteur telkens geassocieerd wordt met de rol die hij vertolkt heeft?

Lijkt mij sterk. Ik bedoel Frodo en Harry Potter krijgen ook andere rollen , maar als ik ze zie denk ik gelijk aan Harry Potter en Frodo

Dat is dus net het probleem. Bij (film)series zien de kijkers en industrie na verloop van tijd niet meer de acteur maar het personage waardoor de acteur in kwestie weinig andere rollen krijgt aangeboden of steevast getypecast wordt. Dat is toch wel een belangrijk element.

Daar heb je gelijk in, maar die acteurs krijgen wel rollen, maar de acteurs van The Wire nauwelijks, terwijl The Wire een veel minder groot publiek heeft dan eerdergenoemde films.

Bij bv. Dexter zou ik het eerder begrijpen, omdat die serie voornamelijk om een acteur draait volgens mij.

Heeft iemand de serie Homicide life on the streets ook gezien? Deze is ook van David Simon. Op deze site is er helaas geen topic van.

Ik ben nu het boek hiervan aan het lezen. Hierin wordt een jaar lang de afdeling moordzaken van Baltimore gevolgd. Dus het heeft duidelijk een link met The Wire.

The Wire, het zit erop. Een briljante serie die ik in eerste instantie gigantisch onderschatte. Aan de directe oppervlakte sprak het me namelijk totaal niet aan: stoere politiemannetjes versus stoere gangstertjes, en heel veel stoere praat a la "motherfucker ain't have to put no cap in him yo!". Ja ja, het zou allemaal wel. En het was hardnekkig, ik denk dat ik de eerste aflevering wel vier keer heb moeten kijken totdat ik voorbij het gevoel was dat het niks zou gaan worden.

Maar er zit ontzettend veel onder de oppervlakte van The Wire dat het onmogelijk in een paar alinea's te vangen is wat deze serie zo goed maakt. Natuurlijk wordt het gedragen door de vele onvergetelijke karakters, daarover zometeen nog wel wat meer. Maar The Wire durft ook in alle opzichten realistisch te zijn. Niet alleen in het feilloze uitbeelden van het menselijke radarwerk van Baltimore, maar ook door de saaiheid en de frustratie te tonen, de onnodige ingewikkeldheid en de falende pogingen om iets goeds voor elkaar te krijgen. Want daarin rekent The Wire hard af met wat je als kijker gewend bent: niets hoeft te lopen zoals je had voorzien, ook al wordt het nog zo zorgvuldig opgebouwd.

Ook heeft The Wire een bepaald soort nuchtere precisie die de gebeurtenissen des te aangrijpender maakt. De verhaallijn van Wallace in seizoen 1 hakt er genadeloos hard in: de emotionele impact die een moord op iemand kan hebben heb ik in geen enkele andere serie zo indringend teruggezien. En om er getuige van te zijn hoe keihard met deze emoties moet worden afgerekend, is ijzingwekkend. Ik denk dat ik de scene van de gevangengezette Dee die van Stringer wil horen wat er met Wallace is gebeurd, de mooiste van de hele serie vind, maar The Wire is op meer van dit soort langgerekte passages bijna onovertroffen.

En dan is er die voortdurende worsteling van nagenoeg alle karakters, welke keuzes te maken, wie te vriend te houden of tegen te werken, wie welke informatie te geven en op welk moment. IJskoude percentages bepalen het beleid terwijl agenten gewoon hun zaken willen kunnen oplossen. Het zo akelig klinkende woord "suction" lijkt wel de lijm die de hele politieke apparaat bij elkaar houdt, en elke keuze of elk toeval in The Wire blijkt later weer essentieel te zijn, funest voor het lopende onderzoek, of in sommige gevallen zelfs fataal.

Niet alles aan The Wire is perfect natuurlijk. Dat vele karakters zo schitteren leidt er onvermijdelijk toe dat de mindere karakters hier extra schril tegen afsteken. Herc kon ik de hele serie lang missen als kiespijn, Valchek werkte op mijn zenuwen en op de ongeloofwaardige Brother Mouzone wordt vaak terecht afgegeven. Maar van de paar missers was Spiros veruit het verschrikkelijkst, met zijn eeuwige kopje koffie en zijn interessantdoenerige gemompel, het was werkelijk niet om aan te zien. Gelukkig ben je zelfs Spiros zo vergeten door de vele ronduit briljante karakters, de gebruikelijke namen als Bunk, Freamon en Omar natuurlijk, maar ook Prop Joe, Frank Sobotka, onderkoelde Daniels, Ziggy, Dee, Bodie, Michael, ijskoude Marlo, Snoop en ga zo nog maar even door. Dominic West is geweldig als McNulty, sowieso een mateloos boeiend personage die zich net zo hard in een zaak kan vastbijten als dat hij totaal de controle over zichzelf kan verliezen. Zelfs als karakters zijdelings aan bod komen zijn ze vaak geweldig, zoals de verslaafdenzorger Waylon, een ronduit geniaaaale Jay Landsman, de verbitterde Cutty die uit zijn eigen as herrijst tot één van de hartelijkste karakters van de hele serie, Method Man in zijn rol als Cheese ("25 large on dawg!!"), de grootste gluiperd van allemaal Clay "Shiiiiiiit" Davis en zo kan ik nog wel weer even doorgaan. Maar als het op karakters aankomt is het absolute toppunt toch wel Bubbles, alles wat hij uitkraamde was puur goud. En niet alleen zijn karakter, maar ook de pieken en diepe dalen die hij heeft moeten doormaken, echt onwaarschijnlijk goed.

En tóch, ondanks dat The Wire zo goed is, is het een serie die ik mensen niet zomaar zonder waarschuwing zou aanraden. Het eist je volledige aandacht op, het is complex, komt langzaam op gang, straft je af als je niet bij de les blijft, is niet spectaculair in de gebruikelijke zin van het woord. Ik ben zelf meerdere malen afgehaakt en weer opnieuw begonnen, en ik denk dat ik genoeg mensen ken die iets anders zoeken in een serie dan wat The Wire biedt. Maar voor mij was The Wire de mooiste serie die ik in jaren heb gezien, en betrap ik me erop dat mijn gedachten nog vaak afdwalen naar de vele onvergetelijke personages en scenes.

Bij mij ondertussen toch weer een aantal jaar geleden dat ik The Wire heb afgerond, ik ga er in mijn leven zeker nog eens opnieuw voor gaan zitten.

Ligt dicht bij mijn mening over de serie Yak

Persoonlijk vind ik dat serie geen enkel personage had kunnen missen. De mysterieuze oldschool icoongangster Mouzone niet, de opportunistische Herc niet, opgewonden standje en zelfvoldane Valchek niet, misschien hooguit het petje van Spiros. Daarbij voelt McNulty als 'held' nog het meest overrated aan (vooral mbt het laatste seizoen), maar ook hij hoort erin uiteraard.

Seizoen 1 moet ik trouwens nog steeds zien...

Types als Herc zul je gewoon binnen het politiekorps vinden daar. Mouzone is alleen wat ongeloofwaardig misschien. Maar ik vind hem toch wel een geinig personage.

Ik heb nog eens de scène gekeken die voor mij qua spanning misschien wel het grote hoogtepunt van de serie is, en volgens mij ook een beetje een breekpunt in de serie als moment waarop ik gewoon echt niet meer kon stoppen met kijken, het einde van aflevering tien van het eerste seizoen, als Kima undercover gaat en wordt neergeschoten:

YouTube - Little Man & Wee-bey Shoots Greggs

Kan dit blijven kijken, en elke keer zit ik weer op het puntje van mijn stoel.

Hier @ de The Wire-wiki: Brother Mouzone - The Wire Wiki - HBO TV series - thewire.wikia.com

Het lijkt me vrij sterk dat zo'n typetje echt bestaat in dat wereldje. Leek me in elk geval een wat aangedikt karakter, waar ik de rest eigenlijk altijd heel geloofwaardig vind.

Ik kan me voorstellen dat hij ongeloofwaardig overkomt als je niet bekend bent met The Nation of Islam

Zou raar zijn als ik daar nog nooit van gehoord had.

Oke, maar hoezo is hij dan wel ongeloofwaardig volgens jou?

Ik kan me wel voorstellen als je niet bekend bent met The Nation of Islam dat je hem een rare verschijning zou vinden.

Het probleem met Brother Mouzone is dat hij teveel een symbolische waarde vertegenwoordigt in plaats van een realistisch personage. Niet iedereen binnen The Nation of Islam is zoals hem, en juist hij is dan de huurmoordenaar.

Hij blijkt overigens ook alcohol tot zich te nemen. Ik weet verder te weinig van de Amerikaanse onderwereld om hem als absoluut ongeloofwaardig te kunnen bestempelen.

Welke symbolische waarde ken jij hem dan toe, btw?

The Nation of Islam komt op voor en predikt gelijkheid voor het zwarte ras in Amerika, gaat soms zelfs zo ver superioriteit van het zwarte ras te prediken, en daar is dan Brother Mouzone als afgezant die als huurmoordenaar een rol speelt onder de "African-Americans" die elkaar in de ghetto's afslachten in de bendeoorlogen om drugs en status, een van de grootste sociale problemen in Amerika.

Hij heeft een heel ander en keurig voorkomen, maar draagt intussen net zo hard zijn steentje bij aan het probleem. Eigenlijk kun je hem dus nogal hypocriet noemen, ook al omdat hij alcohol drinkt inderdaad. Zo'n hypocriet personage is denk ik al een statement op zich. Misschien is het kritiek specifiek op The Nation of Islam en dergelijke organisaties, misschien moet je het nog breder zien. In elk geval lijkt hij me duidelijk een symbool.

Ik weet niet of het zo ver gaat (als symbolisch heb ik het nooit bekeken), maar dan zou het inderdaad om die hypocrisie moeten gaan. Ik had trouwens begrepen dat The Wire gebaseerd is op de realiteit, maar dat zou met Mouzone (en andere 'details') best anders kunnen zijn...(?)

Zo diep heb ik nog niet nagedacht over Mouzone, maar je kan best gelijk hebben dat het een statement is. Bij een herziening zal ik er beter op letten Is inmiddels al een paar jaar geleden.

The Wire is idd gebaseerd op de realiteit, maar dan wel gedeeltelijk uiteraard. David Simon is journalist geweest voor de Baltimore Sun (Seizoen 5) en was gespecialiseerd in misdaad en dan voornamelijk moordzaken. Hij is volgens mij de eerste journalist die meeliep met de afdeling moordzaken van Baltimore.

Hij heeft een jaar meegelopen met deze afdeling en heeft hierover het boek Homicide geschreven. Ik ben deze nu door aan het nemen en in The Wire zie je toch wel wat dingen hieruit terug. Denk aan de afdeling moordzaken van The Wire, het bord en Landsman is een echte rechercheur in Baltimore geweest. Het boek is wel er journalistiek. Ik lees het in ieder geval niet in een zit uit.

Van het boek Homicide is ook een serie gemaakt, maar deze heb ik helaas nog niet gezien.

Maar je ziet in al het werk van David Simon dat hij het ook allemaal vanuit journalistiek oogpunt benadert en het realistische beeld wat hij kan schetsen waardeer ik erg. Maar voor mij is dit maar een van de facetten wat The Wire zo goed maakt.

Sterk!

Politie - agenten, havenarbeiders, burgemeesters, onderwijzers, journalisten. Allemaal verzuchten ze dat ze voor de verandering wel eens werkzaam willen zijn voor een echt politiekorps: waar genoeg geld en mankracht is voor echt politiewerk, waar een haven een walhalla van handel en bedrijvigheid is: zodat men zich niet met duistere zaken in hoeft te laten om het hoofd boven water te houden of een echte school waar je niet het hele jaar alleen bezig bent met het inoefenen van taaie materie voor de eindtoets.

Veel personages raken enigzins gedesillusioneerd gedurende hun loopbaan, omdat ze zich hun gedroomde baan anders hadden voorgesteld. Deze zeer realistische serie vertoont dus veel raakvlakken met onze moderne maatschappij, waarin werkenden geacht worden om zich steeds flexibeler op te stellen naar hun werkgevers en waar werkgevers creatief moeten zijn, middels het verlenen van nevendiensten, om het hoofd boven water te houden. Verder stipt The Wire subtiel onze enigzins egoïstische manier van denken aan: alleen cijfers tellen(!), cijfers worden overschat(!)......En uiteindelijk ligt iedereen krom om aan de zo gehate cijfercultuur te voldoen, opdat men anders een bloeiende carriére denkt mis te lopen of uit angst voor ontslag of slechte publiciteit.

The Wire is voor mij gewoon een topserie, omdat alles ook heel genuanceerd in beeld wordt gebracht. Voor deze serie had ik al niets op met mensen die alleen maar in zwart en wit kunnen denken, nu heb ik er nog veel minder mee op. Het moment waarop een gewiekste straatdealer zich laatdunkend uitlaat over een hoge politiepief die bij hem in de klas heeft gezeten, is daar een voorbeeld van. Intellligentie brengt je niet naar de top, bereidheid tot conformeren, de juiste vrienden en onvoorwaardelijke solidariteit des te meer.

Seizoen 1 komt langzaam op gang, maar gaat uiteindelijk uit met een boem! D`Angelo is een van mijn favoriete personages. Hij is zowat de verpersoonlijking, van dat er hier geen podium wordt geboden aan een oppervlakkig goed versus slecht verhaal en dat is verfrissend voor Amerikaanse maatstaven. De`undercoveractie waarbij Kimia zwaargewond raakt vond ik ook behoorlijk kil en weinig heldhaftig in beeld gebracht. Erg akelig maar indrukwekkend om te zien allemaal.

Seizoen 2 is een van mijn favoriete seizoenen. Niet in de minste plaats dankzij het voortreffelijke onverzettelijke optreden van vakbondsleider Frank Sobotka ( ). Alsmede is ook de Griek met zijn gevolg enorm indrukwekkend, dankzij hun onaantastbaarheid. En waar de meeste personages heel realistisch aanvoelen, zorgt een van de meest fictionele personages in The Wire: Omar Little ( ) voor vele komische noten in zijn strijd tegen de Barksdale crew.

Seizoen 3 stond natuurlijk volledig in het teken van Bunny `s Hamsterdam. Alhoewel de gezamenlijke jacht van Brother Mouzane & Omar Little op Stringer Bell het absolute hoogtepunt van dit seizoen vormt. Samen natuurlijk met het hoogverraad tussen de oorspronkelijke Barksdale leiders.

Seizoen 4 vind ik het beste van alle seizoenen. Zelf ben ik ook werkzaam als onderwijzer en dat schept natuurlijk een band. De omschakeling van Pryzbylewski, van onstuimige, brokkenmakende politie - agent tot betrokken onderwijzer, waar hij zijn kwaliteiten beter kan benutten, vond ik ook erg geloofwaardig weergegeven. Het verhaal van Randy erg sneu.

Seizoen 5 tot slot is ook erg boeiend met een op sensatie beluste journalist, Proposition Joe die het onderspit delft tegen Marlo `s bende door toedoen van een bloedverwant en de dood van Omar Little. De beste scene is echter Michael die Snoop uit nood geboren moet doden. Vlak voor haar dood toont ze zich pas voor de eerste keer in haar hele leven als een echte tiener: ''Zit mijn haar goed"?

En dan heb ik nog geen woord gerept over het fantastische personage dat door de konkelende Burell wordt gespeeld, over het vele geouwehoer tussen Bunk en Mc Nulty, de strijd tussen Rawls en Mc Nulty, de onzin die Herc en Ellis samen uithaalden, de eigenzinnige Lester Freamon, Clive Davis `s huichelijke voorkomen en de prachtige politieherdenkingen van gesneuvelde collega s in dat cafe op de hoek.

Tot slot nog twee schrijnende, onbedoeld komische scenes die op mijn netvlies gegrifd zullen blijven staan: Snoop aan het shoppen in een bouwmarkt, op zoek naar een spijkerpistool. Of Omar Little die op zondag samen met zijn oma naar de kerk gaat. Zo gewoon, maar zo briljant in beeld gebracht!

Eigenlijk geen minpunten. Alhoewel ik wel moet constateren dat er wel heel weinig ruimte voor romantiek was in The Wire. Ik waag te betwijfelen of gangsters er geen liefdesleven op na houden.

Na Six Feet Under het beste wat HBO tot nog toe heeft voortgebracht!

. Eens ook met je laatste zin. Nu op naar Treme .

Ik dacht dat jij Games of Thrones de beste serie van HBO vond.

En Treme gaat op het lijstje. Zal alleen nog wel lang gaan duren, andere series krijgen voorrang. De setting van Treme spreekt mij nml. onvoldoende aan om mij heel nieuwsgierig te maken.

Klopt, samen met SFU en The Wire maar ik moet ook nog niet te veel gaan eisen om het met je eens te zijn .

Mooie recensie

Alleen gaan lezen als je de hele serie gezien hebt, maar op een ander forum heeft iemand een tijd terug de 100 beste scenes uit The Wire op een rij gezet. En het is wat mij betreft een heel sterk lijstje. Ik had waarschijnlijk echt precies dezelfde top 4 gekozen.

The Top 100 Scenes from The Wire - icine.org forums - forums.icine.org

Geweldig. Enorm sterk lijstje, vooral fijn om al die geweldige momenten opgesomd te zien. Maar niet eens een Frank Sobotka scene in de top 10? (niet in de top 3 is al bespottelijk) You've got to be fucking kidding me!?

.