Veelgemaakte taalfouten op MM

Ook eens leuk om lezen: in Prisma staat ook niet alles.

Het duurt in elk geval een hele tijd eer je weer normaal kan gaan. Ja, daar gaan we weer. Je kan weer normaal lopen, zeggen de Nederlanders. En als Vlamingen over lopen praten, dan hebben Nederlanders het over rennen. Kunnen ze dan nooit normaal gaan? Jawel, als ze ergens heen gaan. Dan gaan ze met de auto of met de fiets. Maar te voet zullen ze liever een eindje lopen. En als wij even gaan wandelen, dan gaat onze noorderbuur een eindje stappen. Maar als wij dan mee opstappen in een betoging, dan lopen de Nederlanders alleen maar mee. Want als zij opstappen, dan is het omdat ze ontslag hebben genomen of op (rust)pensioen gaan bijvoorbeeld. En als wij het dan afstappen, dan maken zij dat ze wegkomen.

Te gek om los te lopen...

Soms vraag ik me af of al dat uiten van al die eentelsmeningen op een forum eigenlijk nog wel een ander nut heeft dan wat positieve aandacht te ontvangen en te geven. Zeker als het meningen zijn die, bij het eerste en beste negatief lijkende tegenstootje, meteen al niet meer inhoud blijken te hebben dan effe snel een eigen mening afgeven over de eigen persoonlijke smaak. Volgens een Nederlands gezegde valt er dan verder niet meer over te twisten.

De eigen smaak blijft zo steeds in een wel of niet vals sentiment steken. De ervaren prikkels worden zo nooit omgevormd tot een mooi rijp gevoel dat met beide benen op de grond staat om wat meer weerstand te kunnen bieden tegen personen met een afwijkende mening in een geheel ander idioom.

Het verstand hoeft in dat geval ook geen enkele rol meer van betekenis te spelen om de eigen smaak een wat bredere sociale context mee te geven dan die van het eigen IK en het mond op mond vriendenclubje uit dezelfde meningenbuurt. De smaak van een andersvoelende uit een onbekende, schijnbaar ongeregelde, buurt zal nauwelijks interessant kunnen zijn om nog iets van op te steken.

Lang leve de taal zonder dat er nog sprake is, op letterlijk of figuurlijk, niveau van een leerzame talige communicatie. Het vluchtige contact hoeft niet dieper te gaan dan het plaatsen van verschillende persoonlijke meningen naast, op of onder elkaar. Regel is regel. Iedereen voelt zich het opperhoofd en niemand is meer een indiaan.

Taal is voor mij vooral ook een leuk speels middel om al rollebollend uiteenlopende ideeën met allerlei voor- en tegenstanders uit te vechten met na afloop een vredespijp. Deze uitwisseling moet dan niet steeds maar weer stukgeslagen worden door te starre regeltjes uit het eigen aangeleerde idioom met beperkte horizon.

In de, misschien wel pijnlijke, ogen van mensen met een geheel andere mening of idioom zou dan weleens het idee kunnen ontstaan dat er een terroriserende ‘taalpolitie’ bezig is. Heel bureaucratisch worden schijnbaar alleen nog maar de zelfgekende taalnormen streng gecontroleerd zonder dat er ook nog een mogelijkheid opengelaten wordt voor een beetje aardige discussie.

In plaats van een strenge ‘taalpolitie’ gaat mijn voorkeur meer uit naar ‘taalliefhebbers’ die op een aantrekkelijke wijze taalnormen beschrijven. Zij zijn meer bezig met het uitdiepen van allerlei achtergronden van regeltjes in plaats van ze zeer dwingend op te dringen aan een ander.

Niet steeds op een neerbuigende toon druk in de weer zijn met de eigen beperkte regeltjes en weetjes om vooral de ‘taalfouten’ van groepen met een geheel ander ontwikkeld idioom aan de kaak te stellen.

Een enthousiasmerende manier van schrijven over de zelf gehanteerde regeltjes zal een veel grotere kans van slagen hebben om bij een ander goed over te komen. Boodschappen over het eigen correcte taalgebruik zullen zo misschien ook eerder aanslaan bij minder talige of anders talige lezers dan al dat al te opdringerige negativisme. Een mier valt niet alleen maar aan te randen, te neuken of te verkrachten, maar is ook lief te hebben!

Ach, en verder, ook ik zal wel last hebben van het verschijnsel om steeds splinters te zien in andermans oog maar niet de balk in het eigen oog.

Ik las ooit dat veel Vlamingen last hebben van een zogenaamde ‘hemziekte’ waarbij ‘hem’ steeds als onderwerp wordt gebruikt. Bijvoorbeeld: 'em zei dat 'm het al gezien had.

Eigenlijk vind ik dit zinnetje, ondanks de zware fouten volgens het ABN, een oorstrelende emotionele schoonheid hebben. Dezelfde ervaring heb ik trouwens ook bij het Vlaamse liedje “De wilde boerendochter” van Ivan Heylen.

Ook bij rappende jongeren hoor ik trouwens vaak een prachtige rijkdom met niet-alledaags taalgevoel. Wat taal betreft zijn alle jongeren zeker nog zo slecht niet. Net zo min als alle oude vrouwtjes slecht auto zouden kunnen rijden.

Fouten storen me zelden en ik ben heel flexibel qua lexicon en spelling maar consequent missen tegen de dt-regel is voor mij een teken van niet goed met taal kunnen omgaan. Als je die regel niet snapt is het teken dat je al vroeg in je schoolcarriere echt mis zat met je taalgevoel. En vaak verstoort het ook de betekenis van de zin.

@ BASWAS: ik zal me niet te veel persoonlijk aangevallen voelen ('eigen beperkte regeltjes, neerbuigende toon, opdringerig negativisme, dwingend opdringen), want dan wordt het een ellenlange discussie. Misschien praat je helemaal niet specifiek over personen, maar in het algemeen. Je komt nogal gedeprimeerd over moet ik zeggen.

Verder vind ik dat taal ook vooral duidelijkheid moet verschaffen omtrent de meningen en gedachten; de communicatie moet verbeteren. No offence, maar jouw berichten zijn vrij omslachtig/langdradig en daardoor niet zo aantrekkelijk om te lezen.

Ik benadruk: voor mij.

@godwana: dat laatste vind ik het meest storend. Je moet de zin vaak opnieuw/vaker lezen, omdat een d in plaats van een t een verkeerde indruk kan wekken (bijv. zelfstandig naamwoord i.p.v. werkwoord).

Er is een groot verschil tussen spreektaal en schrijftaal. Als ik echt mijn teksten zou schrijven als ik ze spreek got er niemamd een lap verstoan van wa kik uit moan botte sla. Dialecten en de jargons die jij naar voren brengt zoals bij rappende jongeren, hebben evengoed hun charmes. Maar die komen niet tot hun recht in de geschreven taal. Taal is er nu eenmaal in verschillende vormen met elk z'n plaats en doel. En hier op MM zitten we met een geschreven taal die zowel geschikt moet zijn voor Nederlanders als Vlamingen (allen met hun eigen dialecten dan nog) maar evengoed voor rappende jongeren als germanisten met een liefde voor de Nederlandse taal. Daarom is het duidelijker om gewoon het AN te hanteren zodat je verstaanbaar bent voor iedereen. Geen dialecttaal of msn-taal die voor velen soms onverstaanbaar is en daardoor ook wat irritatie opwekt. De regels rond geschreven taal zijn er niet om iedereen te pesten, maar wel om er voor te zorgen dat we met z'n allen een soort eenheidstaal verkrijgen om duidelijk te kunnen converseren. Los van schoonheidsfoutjes en moeilijke woorden is het daarom ook leuk dat men toch wat aandacht besteed aan wat hij/zij hier schrijft en toch op z'n minst de basis van de Nederlandse taal kent.

En (wat los van deze uiteenzetting) denk ik ook dat je een correctie van iemand op een d/dt fout niet moet beschouwen als een aanval maar dat het helpt om uw eigen taal machtig te zijn.

Datter a nimand an ni verstoat in au dialekt, dades mor normoal. Tes moër dagge zeu waujnig megelauik fouten moetj skrauiven in 't skeun Vlems.

Het is geen praten, maar schrijven! Inderdaad, ik probeer zoveel mogelijk in het algemeen over manieren van doen te schrijven en niet over personen die wat doen.

Dat is nou iets persoonlijks om niet echt vrolijk van te worden.

Lijkt me een gemeenschappelijk doel. Nu samen er nog uit zien te komen op welke wijze dat dan het beste zou kunnen gaan gebeuren zonder dat het een - moeten - wordt.

O ja.

Goed plan

Net even gekeken bij de updates van het forum. En toevallig of niet, maar 2x zag ik dat 2 gebruikers vondt schreven. De meeste taalfouten storen mij niet, iedereen maakt fouten. Maar dit soort fouten vind ik wel een beetje knullig.

Verder zie ik veel dat mensen: engiste opschrijven. Maar het moet enige zijn. Enigste betekent hetzelfde als: ah, wat lief/schattig.

Ik zie ook vaak mekaars. Volgens mij bestaat dat niet en moet dat elkaars zij.

Mekaar is ook goed hoor, net als elkander.

me·kaar (wdg.vnw.)

1 [inf.] elkaar

Wordt in Vlaanderen veel gebruikt.

'Mekaar' staat niet in de Dikke Van Dale.

Iets meer info vond ik hier.

't Zal in ieder geval niet typisch Vlaams zijn, zie alleen al het gebruik ervan in de Dik Voormekaarshow. Wel komt het woord in Vlaanderen ook in formele vorm voor, waar het in Nederland enkel informeel wordt gebruikt.

n.

In die link van cornelis staat ook (bij naslagwerken):

*Grammaticaal gezien zijn elkaar en mekaar volkomen gelijk. Ook wat betekenis betreft is er geen verschil tussen de twee. Stilistisch is er wel een verschil: elkaar is in alle contexten bruikbaar, mekaar is beperkt tot het informele Nederlands. Mekaar staat slordig in geschreven documenten. Elkaar is altijd goed.

*De vormen mekaar en mekaars zijn beperkt tot informeel taalgebruik. Vooral in Belgisch Nederlands worden ze ook in geschreven taal gebruikt. Dit gebruik kan als regionaal gekenschetst worden

Ik zie vaak rascistisch staan, terwijl het toch echt racistisch moet zijn.

Zo, laten we ELKAAR goed verstaan: we gaan MEKAAR geen mietje noemen.

In de spreektaal kun je tegen een gesprekspartner zeggen: “niets persoonlijks”. Het maakt dan onmiddellijk duidelijk dat een voorgaande opmerking niet gericht is op de persoon waartegen gesproken wordt.

In de schrijftaal luistert het gebruik van het woordje ‘persoonlijk’ volgens mij nauwkeuriger. Een geschreven uitspraak over de persoon Jantje is altijd persoonlijk. De bewering heeft namelijk betrekking op de persoon Jantje en geeft dus iets persoonlijks over hem weer.

Sorry, staat er wel in. Ik keek in de 1864 editie.

me·kaar

wederk. voornaamw.

samengetrokken uit malkander, van Mnl. mal(ij)c, manlijc (ieder, elk) + ander

1 · (informeel) elkaar

Regelmatig te lezen:

waar wordt gedoeld op een heikel punt.

in 28 Days Later...:

Goed, ik heb daarom destijds - na opzoekwerk in Van Dale - de kwestie voorgelegd aan taaladvies.net om zekerheid te verschaffen.

Mijn vraag luidde

En het antwoord daarop:

Daarom dacht ik dus, ik verbeter je even

In dat geval moet ik je gelijk, BlueVelvet. Aan de andere kant heb ik toch een klein beetje gelijk, al is het niet volgens de normen van de standaardtaal.

Maar goed dat je me erop wijst, want je weet maar nooit wat voor gevolgen dat heeft in een paper of dergelijke. Ze zijn op universiteit vaak strenger dan je verwacht.

Zeker (en terecht), alhoewel dat erg afhankelijk is van je studie. Bij Nederlands zal het hopelijk worden opgemerkt, maar bij bijv. mijn studie Natuurkunde hebben de docenten zelf vaak weinig feeling met taal.

Ik vrees dat ik het nog zwaar ga krijgen hier met mijn regelmatig vreemde zinsbouw. Ik kan niet blind typen, maar ik typ wel snel en zo komen er af en toe rare zinnen uit. Daarbij typ ik ook vaak letters in de verkeerde volgorde. Er valt op zich wat aan te doen door mijn posts te controleren, maar daar ben ik te lui voor. Ik druk op de "post"- knop zodra ik klaar ben met typen en op naar de volgende topic. Dus bij voorbaat mijn excuses.

Gelukkig studeer ik Engels, daar ben ik toch ietsje beter in dan in Nederlands. Maar de grammaticale fouten die ik daar af en toe maak, daar word niemand vrolijk van. Het is wel zo dat er op de universiteit, vooral als je een talenstudie doet, heel erg gelet wordt op de spelling en grammatica in essays en dergelijke. Logisch, natuurlijk.

[offtopic]Dat siert je

Lijkt me een leuke studie.[/offtopic]

Mag ik er een paar noemen:

actie film > actiefilm

komedie film > komediefilm

The Godfather trilogie > The Godfathertrilogie of The Godfather-trilogie

En...

MovieMeter Forum > MovieMeterforum of Moviemeter-forum

Oja,

het is geen triologie maar trilogie, ook een veelgemaakte fout.

Heb die fout nog nooit gezien.