Trois Couleurs: Rouge (1994)

Deze wou ik meepikken via Cinema Canvas, maar had geen dat dit eigenlijk een trilogie was met eveneens de delen "blanc" en "bleu". Valentine is een model en komt op toevallige wijze in contact met een gepensioneerde rechter (ik denk niet ergens een naam gehoord te hebben). Ze ervaart een vorm van afkeer voor de man wanneer ze ontdekt dat hij zijn buren bespiedt en afluistert, maar aarzelt zelf wanneer ze dit wil melden. Interessant om even bij stil te staan is het feit wat je zelf zou doen. Is het brengen van de waarheid steeds de beste oplossing en steeds noodzakelijk of is iets verzwijgen soms het beste voor iedereen? Het is het begin van een prikkelende vriendschap tussen de eenzame man en Valentine. Zoals reeds veelvuldig omschreven is de sfeer, het kleurgebruik subliem. Rood komt inderdaad in elke scène terug net zoals naar verluidt in de andere delen van de trilogie (blauw en wit). Ook knap was het reclamepaneel met haar foto dat perfect werd geprojecteerd bij een foto die van haar werd gemaakt als als overlevende van de bootramp. Ook de schaduwen en het mysterieuze intrigerende komt mooi naar voren. De film zit mooi in elkaar en naast het duo Valentine en de rechter heb je ook de parallel met de rechter en zijn buurman Auguste. Liefde, vriendschap en communicatie staan centraal, maar het vergt wat van de kijker om de ambiguïteit of vaagheid te ontdekken tijdens de film. Eentje om onthouden, mooi!