Death Wish V: The Face of Death (1994)

De Death Wish reeks. En deze film is absoluut het slechtste deel uit de reeks. Want echt, dit was zo slecht! Ik heb me aan alles zitten ergeren. Het amaterische camerewerk. De verschrikkelijk slechte acteerprestaties, zelfs Charles Bronsen acteerde bagger. Verder boeide de personages me niet, en was het verhaal gigantisch eentonig. Ik kan dan ook geen één goed punt over de film opnoemen. De speelduur was natuurlijk redelijk kort, maar het voelde alsof ik hier drie uur naar heb zitten kijken, in negatieve zin dan. Ik kan dan ook echt niet anders dan voor deze baggerfilm het zo laagst mogelijke cijfer uit de delen. 0,5*

Mijn eerste Death Wish film. Met het laatste deel begonnen en die schijnt het slechtste te zijn. Zo slecht vond ik het toch niet. Film is best vermakelijk. Dat is dan ook de kracht van de film. Acteerwerk is niet van een hoog niveau en cinematografisch is het ook niet best. De kills en het verhaaltje weten het toch een vermakelijk geheel te maken. Vooral de voetbalscène sprong eruit, maar ook dat stukje met dat in het folie wikkellen is een leuke vondst. Qua entertainment dik in orde. Best benieuwd geraakt naar de rest van de reeks, waarvan ik 1 en 2 al in bezit heb.

Schmierende schurken. Ondanks dat Bronson hier duidelijk aan het afbouwen is en eigenlijk te oud blijkt voor zijn rol, is dit geen gekke afsluiter van de beroemde reeks. Althans voor diegenen die de eighties en nineties niet verafschuwen en liefhebber zijn van het typische Cannon-voer. Ondanks het ontbreken van het beruchte logo zit niet voor niets meneer Golan in zijn welbekende rol als producer. Geweld met een onbedoelde glimlach dus. En niet alleen vanwege de belachelijke moordmethoden, maar met name door de schmierende schurken. Doorsnee.