Lucia de B. (2014)

Voor een beoogde kritiek op de kwalijke gevolgen van beeldvorming op de rechtspraak weet deze verfilming van Lucia de B. zelf óók flink aan stemmingmakerij te doen. De rechterlijke macht wordt eenzijdig neergezet als een georganiseerd clubje boze boemannen dat een meer dan onschuldige verdachte trappen na blijft geven. Betrokken raadslieden en de ziekenhuisdirectie worden flink door het slijk gehaald door hun hypocrisie en egoïsme lekker dik aan te zetten. Extra filmisch effect wordt op sentimentele wijze afgedwongen met een huilerige soundtrack en extreem suggestieve lichte en donkere filters. We zullen als kijkend publiek weten dat de poppenkast rond de ex-verpleegster geleid heeft tot één van de grotere gerechtelijke dwalingen van de laatste paar jaren. Daarmee haakt het fijntjes in op ongenuanceerde standpunten, die een aanzienlijk deel van het volk des Vaderlands, toch al heeft over de rechtsstaat. Het enige lichtpuntje in deze duistere productie is de fantastische vertolking van Ariane Schluter als de plat Haagse verpleegster, die haar proces met een mengeling van ongeloof en opgekropte woede tegemoet ziet. Wellicht had de regisseuse beter gekozen om het bij Lucia de B. zelf te houden, maar met minder populistische maatschappijkritiek om een ingewikkelde strafzaak verder te reduceren tot een versimpeling van goed en kwaad.

Lucia de B. Lucia de B. is een vakkundig gemaakte rechtbankdrama die laat zien wat voor gevolgen juridische dwalingen en massahysterie kunnen hebben op één persoon. Het is soms iets te degelijk, en regisseuse Paula van der Oest kiest voor een pragmatische en afstandelijke aanpak met zo weinig mogelijk emotie. Echt storend is het niet, ook door het fenomenale acteerspel van Schluter. Ik heb voor mijn studie deze zaak met interesse gevolgd, en op zich wordt het juridische gedeelte wel goed in beeld gebracht. De belangrijkste bewijsstukken (schakelbewijs, dioxine bewijs) waarom Lucia de B. veroordeelt is zitten erin. Wat ik wel miste was de rol van de media, want de media-aandacht en massahysterie waren belangrijke punten als het aankomt op de veroordeling voor levenslang. Het is ook jammer dat Van Der Oest kiest voor een wel heel gechargeerd good guy vs. bad guy verhaal, want zoals zo vaak is het in het echte leven niet zo makkelijk. De rol van Judith Jansen als moreel kompas komt ook niet goed over, en het personage voelt soms meer aan als een plotmiddel dan een levensecht personage. Lucia de B. is duidelijk op zijn sterkst zodra het verhaal zich focust op Lucia de B, en Schluter haar kunsten mag vertonen.

Sterk Nederlands drama. Het verhaal is bekend en wordt met wat bij verzonnen stukken prima uitgewerkt door Van der Oest. De opbouw is goed en de ziekenhuisscene met de baby in het begin hakt er aardig in. Het drama dat daarna volgt blijft boeiend tot het eind. De verslagenheid is voor de kijker goed voelbaar. Het acteerwerk is verder in orde. Prima film. 4.0