Fading Gigolo (2013)

Het is passend dat Woody Allen hier de tegenspeler is van John Turturro, die deze romantische komedie in een (grotendeels Chassidisch) Joodse wijk schreef en regisseerde. 'Fading Gigolo' doet in veel opzichten denken aan de beter Woody Allen-films. Hoe ironisch is het dat Woody Allen hier zijn leukste rol sinds Antz [2001] heeft! Hij speelt Murray, die zich ontpopt als een politiek-correcte, charmante versie van een pooier-op-leeftijd wanneer hij zijn vriend Fiorante [Turturro] in contact brengt met vrouwen die op zoek zijn naar een Don Juan. Het lijkt in eerste instantie een gouden greep te zijn, totdat Dovi [Liev Schreiber], een Joodse buurtwachter, onraad ruikt en dreigt de Joodse gemeenschapsleiders - met hun strikte normen en waarden - in te lichten. Bovendien blijkt het voor Fiorante steeds moeilijker om zijn gevoelens uit te schakelen voor de vrouwen die hij 'bezoekt'. Prachtig gefilmd op locatie met uitstekend acteerwerk over de hele linie. In minder delicate handen had dit een smakeloze farce kunnen zijn, maar Turturro's acteursregie en zijn eigen spel maken dit juist tot een film die zonder problemen overschakelt van romantiek naar pure komedie en weer terug. Geniet van de one-liners van Allen wanneer hij een paar Joodse jongens de beginselen van het honkbal bijbrengt, maar ook Vanessa Paradis, die nog niets van haar 'Be My Baby'-achtige uitstraling heeft verloren. En een hoorzitting voor een Chassidisch tribunaal was nog nooit zo grappig! Een klein juweeltje, een genot van begin tot eind.

Slechte film. Het leek me vooraf op zich best wel een leuke combinatie, Turturro en Allen die samen de hoofdrol vertolken en met wat voor een onderwerp... Alleen dit komt totaal niet uit de verf, mede doordat alles op een wel heel ingetogen wijze wordt weergegeven. Er zit geen schwung in de film, het kabbelt maar een beetje richting het einde zonder dat er echt iets noemenswaardig plaatsvindt. De chemie tussen Turturro en Paradis komt ook totaal niet uit de verf, al moet ik zeggen dat ik laatstgenoemde totaal niet geloofwaardig over vond komen. Slechte rol van Paradis. Ik denk dat ik dit over een week of drie wel helemaal vergeten ben. Dit was een film om heel snel te vergeten. Onvoldoende.

Aanvankelijk was ik aangenaam verrast te zien dat ik naar een Woody Allen film zat te kijken. En het begon ook veelbelovend met een leuk verhaal van twee vrienden waarvan de ene de andere wist over te halen om gigolo te worden, en daar ook nog geld mee te verdienen. Maar gaandeweg de film kakt hij steeds meer in, en alleen de allerlaatste scene weet dat nog een beetje op te poetsen, maar dan is het allang niet meer die leuke Woody Allen film als die ik verwachtte. En dan zie ik bij de aftiteling dat het dus ook geen Woody Allen film was. De rollen zijn omgedraaid. De andere hoofdrolspeler was hier de regisseur. Dat kan dus ook. Maar het verklaart waarschijnlijk ook waarom het hier toch niet de kwaliteit van een echte Woody Allen film heeft. En Woody Allen zelf moest waarschijnlijk zijn mond houden tijdens het maken van de film. Wel bijzonder op zich, maar ik neig toch te zeggen dat het experiment niet helemaal geslaagd is.