Red Corner (1997)

Rare, onevenwichtige film waarbij je het gevoel hebt dat de regie de Chinezen zus en zo wilde naar gelang het beperkte beeld wat we in het Westen van Chinezen hebben. Fake aandoend drama, waarbij een relatie wordt gelegd met de Culturele Revolute, waarin de leugen regeerde for the greater good. Gere is dacht ik persona non grata in China omdat ie zich meerdermaal tegen China heeft gekant, met name vanwege Tibet. Gere is boeddhist. Dat de U.S. embassy zich niet zou bemoeien in geval van een capital crime van een Amerikaanse staatsburger, lijkt me heel onwaarschijnijk. Aan de kant lijkt het alsof Gere wel veel vrijheden krijgt tijdens zijn proces. Idem zijn advocaat. En WtF doet Heard it through the Grapevine van Marvin Gaye bij de romance aan het begin van de film?

Red Corner is intussen 20 jaar oud maar weet nog goed te onderhouden. Een zakenman wordt in een veranderend China beschuldigd van de moord op zijn one-night stand. Het is vooral rond het verschil in juridische systemen dat deze rechtbankthriller punten wil halen maar het is net daar dat het faalt. De motieven achter de moord blijven lang vrij mysterieus en zeker Bai Ling overklast Gere in haar rol als zijn enthousiaste advocate. Wanneer Gere op het einde zijn eigen verdediging eventjes gaat voeren gaat het er ver over vond ik en wordt het een lachertje. Red Corner vond ik als thriller niet slecht, maar als lesje "justitie in China" is dit helemaal niet serieus te nemen.

Verschrikkelijk. Misschien wel de slechtste film die ik heb gezien. Wat een onzin zeg, voor een film die probeert vrij realistisch over te komen. Ik heb me zelden zo zitten ergeren in een film als deze. Ik weet niet wat de regisseur dacht, maar ja. Om te beginnen, snap ik echt niet waarom mensen Bai Ling zo goed vonden. Een van de allergrootste wanprestaties die er bestaat. Zo overdreven, zo nep, zo niet overtuigend. Daarnaast beheert ze het Engels ook onvoldoende. Ik ben geen racist, maar kom op, de rest van de cast spreekt het veel beter. Gere probeert de boel nog te redden, maar valt echt nauwelijks serieus te nemen. Dat denkgezicht van hem viel te veel op. Dan, de finale in de rechtszaak. Dat die generaal of whatever die man gewoon neerschiet, en nog wegloopt ook. Hoe verzin je het.. En ik weet niet hoevaak je de rechtbank mag beledigen om vervolgens de zaak nog te winnen ook. En dan dat afscheid van Ling en Gere. Lachwekkend gewoon, wil je me vertellen dat je als afscheid een soort gedicht gaat oplezen? Pft. Belachelijke film. Slechtste van het slechtste. Overslaan deze meuk.