Zeitgeist: Moving Forward (2011)

Vreemde frequenties. Na een aardig, maar in moordend tempo afgevuurd, filosofisch onderonsje met de kijker waarbij de ontwikkelingspsychologie deels wordt ontkracht, slaat de vermoeidheid al een beetje toe. Dat zit hem niet in het hoge aantal grijze koppen die, ondanks de onzichtbaar aan de haardos verbonden betrouwbaarheidsuitstraling, op natuurlijke speed hun diverse meningen als halve wetenschappen presenteren, maar meer in de hoeveelheid aan informatie die deels onderbouwd vele vraagtekens kunnen oproepen. En dat vooral ook doen, alle goede bedoelingen ten spijt. Met een beetje frisse tegenbeweging is natuurlijk allesbehalve mis, vooral wanneer menig misstand op snedige wijze aan de kaak wordt gesteld. Toch ontbreekt het deze chaotische 'documentaire' aan duidelijkheid, iets wat funest is voor het eindresultaat. Soms kan er simpelweg beter worden uitgelegd en minder gegoocheld worden met denkbeelden waarvan we niet zomaar mogen aannemen of ze überhaupt haalbaar zijn. Het is maar de vraag of de mens zo mooi is als men ons hier wil doen geloven. Dat hij erg lelijk en dom is wisten we al. Maar zonder al te veel inhoudelijk in te gaan op enigszins interessante materie, is het met name de vorm, die van film, die hier op vele vlakken beneden de maat is. Audio-visueel is dit namelijk bijna niet om aan te zien en te horen. Vooral de idiote ruisjes en vreemde frequentietonen die de kijker schijnbaar in een of andere gemoedstoestand moeten brengen, wekken eerder irritatie en agressie jegens deze lelijk geschoten film op. Wanneer uiteindelijk zowaar een echt stukje cinema voorbij komt met een Bildenberger en wat oproerpolitie, sluit deze mierzoete naar een infomercial riekende mini-filmdrol het veel te lang durende geheel passend af. Op stinkende wijze. Matig.

Zeurderige en kortzichtige documentaire dat met ongefundeerde argumenten de hedendaagse problematiek probeert te weerleggen en een BE-LA-CHE-LIJK utopisch wereldbeeld schetst. Serieus, alsof ik op zo'n ééntonige wereldbol zou willen leven. Terwijl de Zeitgeist movement de hedendaagse problematiek wel goed kan aankaarten (daarbij de positieve kanten overschaduwd, maar ach), slaat het de verkeerde kant uit en kent een hoop uit de lucht gegrepen argumenten en verbanden. Inhoudelijk misschien later meer, eerst even laten bezinken. 2* voor wat sterke aanklachten.

Eindoordeel: Slechte documentaire, een beter oordeel kan ik niet geven. De regels van journalistiek zijn bij mijn weten nog steeds hoor en wederhoor. In deze documentaire worden alleen de mensen uitgekozen om hun verhaal op te hangen die passen bij de denkwereld van de makers. Dit doet af van de geloofwaardigheid. De onderwerpen die worden gekozen hebben nauwelijks iets met elkaar te maken of worden middels hele rare bruggen aan elkaar gelinkt. Het geheel komt dus warrig over. De opbouw van het verhaal is ook vrij raar, problemen > oplossing > problemen. Filmtechnisch mankeert er ook een hoop. Animaties die afleiden, die niets met het verhaal te maken hebben of thuishoren in een horrorfilm. maar ondersteunen van het geluid doet het in elk geval niet. Verder zitten er veel leuke en interessante elementen en analyses waardoor er toch nog een ster van af kan. Overigens de oplossing die in deze docu gegeven wordt is inderdaad wel mooi, maar is wel utopistisch.