Yi Dai Zong Shi (2013)

De dreiging is er altijd geweest, zij het latent. Dreiging? Ja, de dreiging dat Wong Kar-Wai ten langen leste geen verhalen meer zou vertellen, maar hooguit sferen zou uitdrukken. Zijn beste werk (‘In the mood for love’! ‘2046’!) ging al enigszins die kant uit, maar in ‘The Grandmaster’ is het finaal zo ver: de regisseur ontmantelt zijn vertelkunst ten gunste van een videoclipachtige esthetica. Mooi? Welja, meer dan behoorlijk. Atmosferisch? Sterk! Verhaaltechnisch? Niet voldoende duidelijk – en dan heb ik het niet over de eenvoudige plot zelf, maar over de cultureel-historische context, de geschiedkundige achtergrond waartegen deze biografie van zowel een individu als van een discipline op de grens tussen sport, kunst en meditatie zich afspeelt. En over de psychologie van de personages, die diepzinnig lijkt, maar eigenlijk oppervlakkig aandoet – wat kom je per slot van rekening over de karakters aan de weet? Dat alles is niet alleen frustrerend, het tast in feite alle dimensies van de film aan. Schoonheid om de schoonheid ruikt op den duur immers naar kitsch, en zeemzoete muziekjes zonder de nodige emotionele omkadering naar sentiment. Kijk, als je een karikatuur van Wong Kar-Wai zou maken, zou dat ‘The Grandmaster’ kunnen zijn. Is dat niet, nou ja, gênant? 2,25*

Nog eens bekeken en zeker geen spijt van. Het vergelijk met Ip Man is snel gemaakt natuurlijk, het gaat over dezelfde legendarische man. Terwijl die film (en sequels) vooral focussen op zijn levensloop en er één van de betere biopics van maakt (inclusief de boeiende gevechten), probeert The Grandmaster eerder de essentie van zijn kunst weer te geven. Wat minder aan bod komt qua verhaal wordt eens te meer goedgemaakt met prachtige beelden en heerlijke choreografieën. Een poëtische film die van de kern van de vechtsport laten zien. Het is meer dan elkaar aframmelen tot er eentje overblijft. The grandmaster blijft een meesterwerk.

De choreografie van de vechtscènes is indrukwekkend, de uitvoering is feilloos en de gevechten zijn prachtig gemonteerd. Helaas is dat wat moet doorgaan voor een verhaal traag, vaak zwaar op de hand (inclusief stemmige strijkers) en vaak ronduit saai. Het betreft een aspirant-Grootmeester [Tony Leung] die moet bewijzen dat hij een Grootmeester is en daarom oog in oog komt te staan met meesters van verschillende martial arts. Daarbij ontstaat een romance met Gong Er [Ziyi Zhang] maar die is dus volstrekt oninteressant uitgewerkt. Een prima film om regelmatig bij weg te dutten, als je daar zin in hebt.