The Ipcress File (1965)

Wat een film. Sfeer, prachtige cinematografie, goede soundtrack en natuurlijk de fantastische Caine. 3,75* Ondergewaardeerd hier.

Goeie film waarin een spion de opdracht krijgt een vermiste wetenschapper op te sporen. Het trage plot, dat vooral tijdens het laatste gedeelte in de versnelling raakt, is ondergeschikt aan de sfeer van deze actie-loze spionage-thriller. Redelijk rauwe uitstraling, afwijkend camerawerk, mooie muziek van John Barry en een lekker droge rol van Michael Caine. Een kleine 3.5 sterren.

Na het tegenvallende The Jigsaw Man van een aantal weken terug maar weer eens een filmpje geprobeerd uit het spionagegenre met Michael Caine in de hoofdrol. En uiteraard was dit al een stuk beter. Herkenbaar is een soort James Bond achtige allure die de film uitstraalt met de opening in combinatie met de muziek. De muziek is overigens van John Barry die voor maar liefst 11 Bond films de muziek schreef. Toch met de kennismaking van Harry en diens werkterrein is het James Bond snel weg, want hoewel Harry zo zijn charme heeft en een ladiesman is heeft het daarna niets mee van een Bond film aangezien het zich allemaal in de sobere straten van London afspeelt. Van spectaculaire actie is ook niet echt sprake, maar wat The Ipcress File wel heeft is een mooie en degelijke opbouw die weliswaar traag is maar ontzettend sfeervol. Daarnaast is het tijdsbeeld met de auto's altijd mooi. Ook opvallend is het fraaie camerawerk en de cinematografie met een aantal bijzonder symmetrische shots zoals Caine die de ene kant op kijkt in de parkeergarage en Green die de andere kant opkijkt. Of de showdown op het einde met Green en Doleman tegenover Caine. Fraai, echt fraai. Minpunten...? Niet echt. Maar bovengemiddeld is de film toch ook niet helemaal of dat komt door de eerste kijkbeurt en dat ik niet wist wat helemaal te verwachten. Dus eerst voorlopig een steady 3,5, later wellicht meer.