Honkytonk Man (1982)

Dit had zomaar eens een heel vermakelijke film kunnen zijn, maar dat is het net niet. Ja, de film heeft zijn leuke momenten en hier en daar valt er zelfs wat te lachen, maar verder kan de film er maar moeilijk tempo in houden. Verhaaltechnisch is het allemaal niet bijzonder boeiend en de muziek is (vooral tijdens het eerste gedeelte) ook niet zo heel erg veel aanwezig voor een film met een titel als deze. De hoofdrol is zeker niet een van Eastwoods beteren en ook zijn zoon Kyle ontpopt zich niet meteen als natuurtalent (absurd gebeuren trouwens in het 'hoerenhuis', zoals The One Ring al aanhaalde). Het idee voor de film was erg leuk, maar de uitwerking laat te wensen over.

Redelijke film waarin een country-zanger zijn neefje meeneemt onderweg naar Nashville om te zingen. De film speelt zich af tijdens de grote depressie en zet een nostalgisch tijdsbeeld neer. Een roadmovie waarin op zich genoeg gebeurd, maar het weet nergens echt indruk te maken. Het sleept ook allemaal wat te lang door. Niet slecht, maar verre van de beste films van Clint Eastwood.

Ergens tussen de vijf delen Dirty Harry door had Clint zijn plattelandsperiode - de Philo Beddoe films, Bronco Billy, deze, Pink Cadillac, en misschien een paar van zijn politiefilms buiten Harry. Indertijd vond ik dat maar niks - geen stoere oneliners, geen blaffende Colts, maar een zwakke en menselijke antiheld omringd met losers. Het duurt kennelijk gewoon een half mensenleven om dat op waarde te kunnen schatten, om te leren inzien dat dat het echte leven is - en dat als Dirty Harry al echt bestaat, dat dan voor de beruchte five minutes of fame is, en dat hij daarna gewoon zijn boodschappen moet doen. En dat is waar het om gaat met deze serie films, en Honkytonk Man is daar een van de betere delen van - wellicht na Bronco Billy de beste zelfs, en van de hele serie wellicht het meest realistische en invoelbare verhaal. Erg knap gedaan, al is er ook genoeg dat wat mij betreft gewoon te kolderiek is. Als Clint zelf achter het stuur zit, om maar een voorbeeld te geven. Verder is deze film gewoon een twee uur lang kijkfestijn, genieten van de perfect geschetste karakters op het Amerikaanse platteland. Echtere mensen dan je zelf ooit tegenkomen zal welhaast. Als enige kritiekpunt dan wellicht dat Clint nou niet precies overtuigt als zanger - in Paint Your Wagon deed hij het een stuk beter, wat dat betreft.