Darbareye Elly (2009)

About Elly stond al langer op het lijstje. En toe ik de trailer nog eens opzette om te zien of ik er nu zin in had, moest ik qua verhaallijn (in grote mate) denken aan Todos Lo Saben [Everybody Knows]. En dat leek geen domme gedachte, want die film is van dezelfde regisseur (en schrijver) als About Elly. Mijn 5e film ondertussen al van Asghar Farhadi, die me eigenlijk nog nooit heeft teleurgesteld. About Elly neemt ook hier de tijd om sfeer op te bouwen en je te laten meeleven in de personages, om dan een plotwending te droppen die door de opgebouwde sympathie met de personages, meer impact heeft. Gebeurtenissen die voor vragen zorgen, boeiend om te zien. Al is het verloop minder indrukwekkend dan bij Todos Lo Saben. About Elly kan wel rekenen op goeie acteurs. Regisseur Farhadi heeft ook duidelijk de touwtjes in handen en weet het verhaal duidelijk te vertellen. Ik hoop meer van de man te zien in de toekomst.

Het eerste halfuur geeft een heel ander beeld van Iran dan de journaals. We zien moderne, verwesterde mensen met auto's en mobieltjes. De vrouwen spelen volleybal met de mannen. Wel dragen ze shayla's (hoofddoeken), en ook de waterpijp is een oosters element. Daarna slaat de stemming om. Het Duitse citaat ("Liever een bitter einde...") is een voorafspiegeling van Elly's noodlot. Ze durfde haar verloving niet af te breken, wat dan toch wijst op een gebrek aan emancipatie. De Kaspische Zee verandert van een zonnig vakantieoord in een zeemonster dat mensen op kan slokken. Het onweer helpt daarbij. De stijl sluit aan bij het Europese realisme. Handcamera's volgen de acteurs, die naturel en spontaan overkomen. Soms is dit bewust schokkerig en bruusk gemonteerd, zoals de vliegerscène - de laatste beelden van de levende Elly. Trucage en sturende achtergrondmuziek worden gemeden. De nadruk ligt op de dialogen, de psychologie en de sociale verhoudingen in een veranderend land. Dit was een doorbraak voor Golshifteh Farahani, Shahab Hosseini, regisseur Farhadi en Iraanse cinema in het algemeen.

Altijd heel degelijk deze Farhadi films, maar nooit kom ik tot nu toe hoger dan 3,5*. Weer erg ordinair gefilmd, maar gelukkig inhoudelijk ook sterk en goed geacteerd. Wat begint als een gezellig weekendje aan zee van een groep vrienden (stedelingen), verandert in bitterheid wanneer Elly verdwijnt. De enge trekjes van het gezelschap komen vlug naar boven. About Elly gaat ironisch genoeg niet zoveel "about Elly" ... in de film is ze eigenlijk een randfiguur... haar plotse verdwijning is vooral een voorwendsel om een verrotte middle-class mentaliteit bloot te leggen waar liegen, verwijten en de verantwoordelijkheden ontlopen aan de orde van de dag zijn... Zelf wat misantropisch ingesteld zijnde, kan ik dit soort thema's wel smaken.