Yankee (1966)

Deze net zitten kijken, kwam van het stapeltje Spaghetti westerns, die ik al jaren in de kast heb staan, maar tot nu toe niet aan toe was gekomen. Aardige Spaghetti western, die zich onderscheidt met ietwat vreemde, of zoals je wilt bijzondere, camera standpunten en close ups, vaak slechts van een half gezicht, en/of slechts één oog in beeld en vaak snelle beeldwisseling en montage. Hoofdrolspeler Leroy doet het aardig, maar heeft niet het charisma van een Gemma, of Nero. Hoofdschurk Celi heeft voor de verandering eens niet zijn witte haar, maar een zwarte pruik op gezet. Beiden zouden elkaar in de jaren '70 wederom tegen komen in de tv serie "Sandokan". Vooral in eerste helft van film zie je iets te vaak held op zijn paard rijdend in typisch berglandschap met niet een bepaald doel en lijkt eerder van vullen extra tijd om zo aan de benodigde minuten speelduur te komen, dit alles natuurlijk onder begeleiding van zich telkens herhalende trompet muziek. Verhaaltje is het standaard plot waarbij held schurken telkens te slim af is, totdat hij zijn geluk overspeelt, gesnapt en gemarteld wordt, maar weet te ontsnappen en bloedig wraak neemt. Niet slecht, maar ook geen Leone kwaliteit. Een zeventje, ofwel 3,5 ster.