Shocker (1989)

Zoals iemand reeds hierboven aangaf, kun je niet om A Nightmare on Elm Street en The Hidden heen wanneer je Shocker bekijkt. Na Freddy Krueger komt Horace Pinker, een serial killer die als energiewezen verderleeft na zijn executie op de electrische stoel en bezit neemt van andere lichamen om zijn wandaden verder te zetten . Hoewel dit geen onaardige film is sleept het stilaan aan naar de zoveelste body switch en de zoveelste kills. Het wordt helemaal absurd wanneer zowel Pinker als Parker deel uitmaken van de TV-programma's die afgespeeld werden. . Ik vond dit soort fantasietjes, alsook enkele droomscènes, typisch het handelsmerk van Wes Craven, door de vele onzin echter minder goed dan A Nightmare on Elm Street (4*). Een heel contrast ook voor Pileggi, die enkele jaren later de ernstige Walter Skinner zou spelen in X-Files.

Zootje. Drie voor de prijs van één, maar bij elkaar drie keer niks. Of niet veel in ieder geval. Met name de toon van de film staat me tegen. Flink aangezet, maar nergens lollig, smerig of iets dergelijks. Het is vooral erg druk. Verhaaltje vliegt alle kanten op zodra de poster scène aan bod komt. Op zich niet erg, ware het niet dat het nauwelijks kan bogen op iets dat op wat voor manier dan ook indruk maakt. De killer sowieso niet, die blijft maar brullen, dat body hoppen is alleen leuk wanneer hij een klein meisje bezit en alhoewel het slot op zich wel wat heeft, komt er met al het voorgaande nauwelijks nog iets van terecht. Wilde film, dat zeker, maar te flauw en een totaal gebrek aan uitblinkers. Hier blijft me weinig van bij.

Matige film waarin een seriemoordenaar gepakt wordt en eindigt op de elektrische stoel. Het duurt te lang voordat de premisse (de ziel van de moordenaar die van lichaam naar lichaam reist) start. De film had dan ook met gemak een stuk korter kunnen zijn. De personages komen niet bepaald geloofwaardig over en het niet al te beste acteerwerk helpt hier ook niet bepaald bij. Hier en daar nog wel vermakelijk, maar vooral op een foute manier.