The Ghost Breakers (1940)

Leuke, luchtige film over Paulette Goddard die een kasteel georven heeft waar het spookt - volgens de geruchten tenminste. Echt heel grappig is het zelden, en ik ben het met mijn bovenburen eens dat het wel heel erg lang duurt voordat men een keer bij het kasteel belandt. Desalniettemin zit er een prima tempo in de film, en alsnog kijkt het fijn weg. Geslaagd vermaak voor een loze anderhalf uur.

Wanneer radiopresentator Larry Lawrence [Bob Hope] denkt per ongeluk Ramon Maderos [Anthony Quinn] te hebben neergeschoten, verschuilt hij zich in de bagage van Mary Carter [Paulette Goddard] die onderweg is naar een afgelegen kasteel wat het zou spoken. Wanneer Larry tevoorschijn komt krijgt hij constant gezelschap van bediende Alex [Willie Best]. Wanneer Mary een doodsbedreiging ontvangt, besluit Larry zich op te werpen als haar 'ghost breakers' die haar veiligheid moet garanderen in het spookachtige kasteel. De titel is misleidend, aangezien de helden pas in het laatste half uur bij het kasteel komen. Maar zowel Goddard als Hope (geholpen door een barrage aan one-liners) zijn goed in vorm. De finale is wel vermakelijk met sfeeervolle regie, voor die tijd heel behoorlijke special effects en een scherp gevoel voor humor. In deze meer verlichte tijd is de rol van Willie Best (een zwarte acteur die een bediende speelt die net zo'n angsthaas is als Hope) wellicht wat aanstootgevend, maar Best blijkt als komisch acteur Bob Hopes gelijke te zijn met enkele van de grappigste one-liners uit de hele film.

Matige Bob hope komedie waarin hij nu eens niet zo overdreven klungelig doet , helaas valt er verder ook niet echt heel veel te lachen . Het is allemaal nogal tammetjes , het romance plotje tussen Hope en Goddard komt ook niet geloofwaardig over alhoewel het duo wel leuk samen is .