Devil Doll (1964)

De relatie tussen Vorelli en de Devil Doll is buitengewoon intens te noemen; schitterende scenes zijn dat. Spanning genoeg dus in dit alleraardigste filmpje, dat meer heeft te bieden dan de ietwat misplaatste titel zou doen vermoeden. Leuk! 3,5*.

Inventief gefilmde horrorfilm profiteert van goed acteerwerk, met Bryant Haliday als uitblinker in de hoofdrol. Een goed plot is niet foutloos uitgewerkt in deze goedkoop ogende productie. De scène waarin Marianne onder hypnose opeens een uitstekend danser moet voorstellen wekt de indruk dat er niet voldoende budget en/of tijd was om Yvonne Romain danslessen te geven. Bovendien is de 'Devil Doll' in een paar sleutelscènes duidelijk geen pop. Vanuit het plot kun je dat best nog wel goedpraten, maar de film zou toch een stuk effectiever zijn geweest als die pop ook daadwerkelijk een pop bleef. Het camerawerk, de montage en het acteerwerk maken deze film toch tot plezant kijkvoer.

Boeiend verhaal dat alleen in het laatste gedeelte wat in de mis gaat. De slotscène is te gemakkelijk en wat flauw uitgewerkt. Liever niet de verwisseling gezien, maar eerder de verdere uitwerking van de kwade intenties van Vorelli of eventueel de wraak van de pop op een andere manier. Knappe zwart-wit fotografie met goed camerawerk. Een sterke troef is ook het prima acteerwerk en de enge relatie tussen de pop en Vorelli. En Yvonne Romain is een fantastisch plaatje om naar te kijken. Al een paar films van haar gezien en telkens weet ze de aandacht te trekken met haar schoonheid. 6/10