The School of Rock (2003)

Why don't you go on a diet? Because I like to eat! Is that such a crime? Voor de tweede keer gekeken en weer genoten. Erg leuk filmpje. Ik snap hier en daar de lauwe reacties wel. Het kleurt nooit echt flink buiten de lijntjes en is misschien net te braaf. Maar leuk is leuk. En Jack Black draagt met zijn enorme energie zeker de film maar de bijrollen van Joan Cusack als stijve directrice en Sarah Silverman als controlerende vriendin (waar het maatje van Black flink bij onder de plak zit) en de kinderen zijn ook leuk. Als niet-rock kenner zeker genietbaar voor mij. En stiekum persifleert de film ook de huidige rock industrie die door de commercie verpest is geraakt. Zie bijvoorbeeld die langharige jongen van No Vacancy, die Black vervangen heeft, kronkelen voor de meisjes in het publiek. Terwijl echt rocken, zoals de film al aangeeft, betekent: sticking it to the man! De film is dermate mainstream dat nergens echt een signatuur van Linklater te zien is maar als regisseur heeft hij toch het maximale uit zijn acteurs, jong en oud, weten te krijgen.

Jack Black... als muzikant in Tenacious D vond ik hem altijd maar irritant. Als acteur, met name in de meer komische rollen, vind ik hem altijd erg leuk. En deze rol is hem werkelijk op het lijf geschreven. Als rock ‘n roll liefhebber mag hij een klas kinderen wegwijs maken in de wereld van de rockmuziek, en het is duidelijk dat hij hier oprecht plezier aan beleeft. Hij kan zijn mafketel-gedrag volledig tentoon spreiden, evenals zijn niet onverdienstelijke gitaarspel en zang. Door de goede chemie van Black is School of Rock, ondanks het voorspelbare verhaal, een bijzonder leuke film geworden. Wellicht dat mijn eigen ervaringen hierin meespelen trouwens. Ik ben leraar, en speel daarnaast in een aantal rockbands. Dus zowel het schoolleven, als het muzikantenleven zijn mij bekend. De contrasten daartussen kunnen bijzonder groot zijn, zoals in deze film karikaturaal uitvergroot wordt, maar het kan elkaar ook aanvullen. Black leert zijn leerlingen voor zichzelf op te komen, een eigen stem te vinden, en ziet in ieder kind een kwaliteit. En jezelf durven zijn, is dat niet de ultieme vrijheid die in de rock n’ roll zo gewaardeerd wordt? De film is een feest van herkenning voor rockliefhebbers: Sabbath, Deep Purple, Kiss, the Who, Sex Pistols, Hendrix, Ac/dc... het komt allemaal voorbij. En dat gecombineerd met een komisch verhaal en een mooie boodschap maakt deze film een dikke 4* voor mij.