Yannick (2023)

Niet Dupieux´ beste of meest sprankelende film. Een film in en over een toneelstuk, letterlijk dan. Minder absurd dan wat ik al van zijn zag, maar toch gek genoeg om je wenkbrauwen even te fronsen of een grijns op je gezicht te toveren. Maar als het niets voor je is, ben je al snel de aandacht kwijt. Alles ook op één locatie, dat is sowieso al niet makkelijk en één of meerdere acteurs met lange monologen. Niet evident om het onderhoudend te krijgen. Gelukkig is 64 minuten ruimschoots voldoende. Even had ik de hoop een toneelstuk in het toneelstuk te mogen zien waarbij de ordeverstoring van die malloot deel uitmaakte van het toneelstuk zelf, niet dus. De leukste elementen waren inderdaad de interacties met het publiek: de man met de laptop, hilarisch, maar ook de andere banale gesprekjes. Niet slecht, niet super, zeer nipte 3,0*, maar kon best nog een halfje lager geweest zijn.

Ik ga de films van Quentin Dupieux steeds meer waarderen. Deze is weer lekker absurd en heerlijk ongemakkelijk. Een uur is wel genoeg, maar hij duurt dan ook maar een uur, en dat is prima.

Niemandalletje, zelfs voor Dupieux. Had er wat meer van verwacht, maar misschien zit er juist in de anticlimax de kracht? Wel sterk geacteerd en blijft nog altijd de moeite waard. Of eigenlijk is het toch vergeetachtig, wacht, misschien moet ik dit bericht opnieuw beginnen. Dit is een film van Q Dupieux, Franse regisseur met een absudistische smaak en stijl. Wacht, moet ik de spelfouten eruit halen? Ach, kijk de film nu maar gewoon, in de tijd dat je dit bericht leest had je al de opening kunnen zien! En dat is leuker dan dit bericht, hoop ik althans. Anders moet je er gewoon iets van zeggen en kunnen we kijken of we er toch nog een leuke dag voor je van maken!