Coupez! (2022)

Hazanavicius komedie over een zombiehorrorfilm bestaat uit drie delen. Het eerste deel is de Final Cut van een remake van een Aziatische horrorfilm over een filmcrew die tijdens de opnames van een zombiehorrorfilm slachtoffer worden van een échte zombievloek. Het middelste deel is een flashback waarin we kennis maken met de cast en crew van die horrorfilm en beschrijft de aanloop naar de opnames en maakt al voor een deel duidelijk hoe en waarom het resultaat (dat we net gezien hebben) niet al te best was. In het derde deel volgen we de cast en crewleden tijdens de opname van de film en verklaart een hoop zaken die je zeer waarschijnlijk al zijn opgevallen in eerste deel. Veel minder ingewikkeld dan het is. De eerste twee delen zijn vrij tam en nauwelijks interessant, zeker voor degenen die al wat satires over de filmwereld gezien hebben. Yoshiko Takahara en Yumi Narata zorgen voor enkele vermakelijke momenten als respectievelijk de co-producer (en beschermheilige) van het origineel en haar tolk, maar je moet echt tot het derde deel wachten om echt te kunnen lachen. Stelt je geduld dus enorm op de proef en het is dan nog maar de vraag of het de moeite van het wachten waard is. Ik was allang blij dat er uiteindelijk überhaupt iets te lachen viel. Een kinderhand is gauw gevuld, zullen we maar zeggen.

Ik dacht iets te zien in de lijn van het Vlaamse Yummy of zelfs The dead won't die. Niets van dit alles, want deze Coupez! sla je best over. Waardeloze film waarvan ik spijt heb dat ik hem heb bekeken. Het acteerwerk is belabberd en de scènes zijn zo ridicuul dat ze de humor voorbij gaan. Enige wat nog enige schwung bracht waren de verschillende (herhalende) takes die de kijker op een verkeerd been trachten te zetten of het nu een filmscène of realiteit betrof. Voor de rest is het weinig soeps. Eng was het niet, grappig evenmin.

Aardige film waarin een filmcrew bezig is met de opnames van een zombie-film. Een film met een wat problematische, maar noodzakelijke opbouw. Origineel en het laatste gedeelte is het beste, maar hiervoor is het intentioneel slechtere eerste gedeelte nodig. Vermakelijk, ook al is de humor tijdens het middelste gedeelte niet altijd even grappig.