Edge of the World (2021)

Qua achtergrond is het verhaal tamelijk uniek in zijn genre. Helaas komt het er niet echt uit. Het doet bij vlagen een beetje denken aan een Apocalypto of Last of the Mohicans maar haalt het daar natuurlijk bijlange niet van. Qua acteurs zijn er wel een aantal vrij bekende zoals Jonathan Rhys Meyers en Dominic Monaghan. Ook Hannah New ken ik van Black Sails, ik had haar wel eerst niet echt goed herkend. Precies toch wat veranderd in haar gezicht ofwel ligt het aan mij. Ja er mist inderdaad voorgeschiedenis en een beter script. Ook de acting van Johathan Rhys Meyers deed het toch niet echt voor mij. Jammer want dit soort genre wordt weinig bewandeld en dan zou het toch beter moeten zijn dan dit.

6,5 punt als je het mij vraagt, dus een dikke 3*** Wat rustiger neergezette film, waardoor er m.i. juist wat meer diepgang in zit. Bijzonder (waargebeurd) verhaal dat een Brit gekroond wordt als koning op Borneo. Ondanks zijn nobele gedachten, is is niet iedereen het daar mee eens.

Koloniefeelgood. Het na-de-tweede-wereldoorlogse einde van de meeste kolonies is in vrijwel alle landen die daar als latende partij bij betrokken waren een moeilijk onderwerp. Frankrijk met hun Algerije-oorlog en Indochine, later Vietnam. Engeland met India, Kenia, Rhodesie/Zimbabwe. Belgie met de Congo. En wij natuurlijk met Indonesie, en de twijfelachtige eer om als eersten uit te vinden hoe dat werkt - zo dat er nog steeds niet over gesproken kan worden. In datzelfde licht is deze film een verfrissing, als onbekend stukje historie met de wijze les dat het toch ook echt anders kon. Dat het contact tussen Europeanen en Aziaten niet per definitie altijd gedoemd was om op uitbuiting, misstanden en wanstaltelijkheden uit te lopen. Dat de pretenties van de kolonialen 'we brengen beschaving' niet in alle gevallen 'we stelen hier alles wat los en vast zit' betekende. Rhys Meyers is niet de best denkbare keuze voor de hoofdrol wellicht, hij speelt in teveel films om in welke rol dan ook nog echt geloofwaardig te zijn. Maar hij voldoet, en dat geldt in gelijke mate voor de rest van de cast ook wel, en de regie is strak genoeg om er alles uit te halen wat er in zit. Belangrijker voor het verhaal wellicht dat de beelden er overtuigend authentiek uitzien, en dat je door het verhaal goed bij de les blijft. Of het allemaal erg nauwgezet aan de geschiedenis is, mwah, er zal vast wat dichterlijke vrijheid toegepast zijn. Dan kan je gaan klagen dat alle complexiteiten van de geschiedenis van James Brooke er niet uitkomen, maar zoals de verantwoordelijke minister ter plaatse zegt, 'het is een film, geen documentaire'. En zelfs als je daar niet in mee wilt gaan, kan je - nieuwsgierig gemaakt door de film - altijd nog de echte geschiedenis opzoeken. Materiaal te over.