Les Misérables (2019)

Dit was een tegenvaller... Niks geen vuige beelden van een losgeslagen buitenwijk die op documentaire wijze onder je huid kruipt, maar een voorspelbaar verhaaltje dat netjes verteld en geacteerd wordt met redelijk karikaturale personages (de ene agent is ietwat te heftig; de nieuwkomer ietwat te lief) en enkele overbodige scènes (leeuwscène, expliciete Victor Hugo verwijzingen) waar ik tegenaan bleef kijken.

In het rauwe Les Misérables volg je een drietal agenten die in de betonnen jungle van de Parijse voorsteden nogal street wise de orde proberen te handhaven. Met de rellen van 2005 als referentiekader blijft de banlieue dan ook een broeinest voor armoede, geweld en radicalisering. Toch slaagt debuterend regisseur Ladj Ly erin te portretteren dat ook daar het leven gewoon doorgaat en de schuld van de verpaupering vooral bij 'het systeem' gezocht moet worden.

Sterke mix van reality tv en sociaal drama. Het was precies een lange aflevering van de buurtpolitie, maar de makers kaarten de juiste problematiek aan. Een flik wordt overgeplaatst naar de Parijse banlieues en ontdekt met twee meer ervaren collega's een no-go zone met eigen wetten. Geweld is dagelijkse kost, en het helpt niet dat de politie provoceert en op een repressieve manier aanpakt. Je voelt wel waar het naartoe gaat : escalerend geweld. De banlieues zijn een uitvinding van een post-gaullistisch Frankrijk dat niet wist wat ze met haar immigranten moest aanvangen en hen dan maar in ghetto's aan hun lot overliet, waar ze een tweederangsburgersleven doorbrengen. Dit heeft zich al meermaals tegen de staat gekeerd met ongeziene guerrillataferelen, want de zwarten en arabieren zijn onderling verbonden en solidair, wat ook hier geïllustreerd wordt. Bovendien zijn die banlieues broeihaarden voor (moslim)extremisme en haat tegen het systeem. Het blijft een feit : Frankrijk heeft dit aan haar eigen gebrek aan politieke visie te danken. Ik zag in de film dan ook een oproep tot dialoog en meer wederzijds begrip wil het geweld daar ooit ophouden. Zeer goede vlotte film die ook niemand met de vinger aanwijst en geen indeling maakt in "goeden" en "slechten".