The Escape (2017)

Goeie film over een jonge huisvrouw die moe is van de dagelijkse beslommeringen. De camera blijft dicht op de huid van het hoofdpersonage dat hier uitstekend wordt neergezet door Gemma Arterton. Dit levert een indringend portret op van een vrouw die zich niet thuis en opgesloten voelt in het leven waarin ze zich bevindt. Net geen 4.0 sterren aangezien de scenes in Parijs tijdens de tweede helft wat minder sterk waren.

Tara is niet gelukkig. Niet met haar man, niet met haar kinderen, niet met haar huis-met-uitbouw, niet met haar dagelijkse sleur, niet met haar leven. En dat heeft ze al zo lang onder de mat proberen te vegen dat er geen goedmaken meer aan is, en de enige uitweg nog een ontsnapping is. Gemma Arterton speelt dat onvoorstelbaar sterk, zo sterk dat het gewoon onaangenaam is om naar te kijken. Hoe haar onbegrijpende maar voor zijn eigen normen liefhebbende man zich opdringt, hoe haar kinderen het bloed onder haar nagels vandaan zuigen, hoe elk denkbaar pleziertje wat ze vindt haar ontzegd wordt. Jammer wel dat Dominic Cooper, haar man zo'n onwezenlijke oaf is - dat doet voor mij af aan de kracht van het verhaal. Dat onderdeel, het ligt er gewoon te dik op - voor ons als kijkers. Maar het dient ook om aan te geven dat er een grens overschreden is, en alles wat hij zou kunnen doen niet meer genoeg zal zijn, zoals dat gaat als een relatie eigenlijk al kapot is maar geen van beiden dat besluit nog genomen heeft. Jammer dat het einde wat nietszeggend blijft. Daar had meer in gezeten voor mijn gevoel. Maar de film gaat daar niet over, het gaat om het spel van Arterton, en dat is gewoon fenomenaal.