Gojira (1954)

Lichte tegenvaller. Nu wist ik wel dat het monster er niet uit zou zien, maar ik was vooral benieuwd naar de rest van de film zoals het tijdbeeld of de verwerking van een nucleair trauma. En dat komt veels te kort aan bod. Juist die kleine momenten dat de bevolking in angst leeft, op de vlucht slaat et cetera zijn de beste momenten, maar die zijn te weinig aanwezig. Ook wordt vaak te letterlijk gezegd dat men moet stoppen met de atoomproeven. Had dat niet subtieler verwerkt kunnen worden? Wel was de centrale scène waar Tokyo is as wordt gelegd erg sterk gefilmd. Bij nacht, dus valt die pop (of man in pak?) niet zo op en er zaten af en toe erg mooie zwart-witshots in. 2,5*.

Ik kende - de Japanse - Godzilla vooral als die kindvriendelijke gemuteerde dinosaurus, die met andere Power Rangers- slechteriken op de vuist gaat in een kartonnen stad en daarna vrolijke dansjes doet. Met die gedachte is deze eerste Godzilla - Gojira uit 1954 - toch wel heel anders dan een Godzilla vs The Sea Monster, om maar wat te noemen. Akkoord, ook deze film heeft hier en daar zijn knullige momenten, maar over het algemeen is dit eerste optreden van Godzilla opvallend serieus, dramatisch en zwaarmoedig van toon. Het monster is nog echt een dreiging en zorgt daadwerkelijk voor een hoop ellende. In tegenstelling tot zijn Amerikaanse collega King Kong is er in de eerste Godzilla nog weinig sympathiek aan het beest. Hij dendert ongegeneerd door de stad en vernielt alles op zijn pad, met talloze doden tot gevolg. Toch een contrast met een dansende Barney de dinosaurus, die Godzilla later zou worden. Zoals wel vaker bij dit soort films moet je over wat geduld beschikken als je de film puur kijkt voor het monster. Want deze eerste film bouwt vooral veel spanning op. Dat stuk werkt verrassend goed - ook al weet je het eindresultaat, het mysterie rondom schepen die verdwijnen en grote voetsporen die worden gevonden wordt interessant gebracht. De personages die we daarbij leren kennen zijn niet bijster memorabel, hoewel ook het menselijk drama vrij goed wordt gedaan. Het zorgt ervoor dat de film niet verveelt als het monster nergens te bekennen is. Als het monster zich eenmaal wel laat zien, levert dit ook opvallend sterke momenten op. Zoals gezegd heeft het soms iets knulligs, maar mede door het zwart-wit gebruik en de vele scènes bij nacht voel je het campy ‘man in pak loopt door een bordkartonnen stad’ amper, dit werd pas in de latere delen omarmt en benadrukt. Verder props voor het sounddesign, veelal bestaande uit harde dreunen en het kenmerkende geschreeuw van het monster. Sfeervolle - en opvallend serieuze - monsterfilm, dit. 4 sterren.

Gojira is ook echt zo'n klassieke monsterfilm te noemen, het geheel is goed maar soms ook erg knullig, maar wat wil je met een film van bijna 70 jaar en wij die nu verwend zijn met al dat CGI geweld. Het verhaal is goed bedacht ook omdat de film over nucleaire testen gaat waardoor Gojira is ontstaan en Japan zelf nog geen 10 jaar hiervoor Hiroshima en Nagasaki op hen netvlies hadden. En dan Gojira die ziet er voor die tijd prima uit en met een budget van 275,000 dollar kun je ook niet meer verwachten, maar dat mag de pret zeker niet drukken. Ik zelf heb de Citirion bluray versie ervan, voor al die andere filmnerds check eens op zavvi.nl daar is hij te koop check it out.