Hexen bis aufs Blut Gequält (1970)

Mja, toch voornamelijk een rechttoe rechtaan exploitatiefilmpje. Berucht om de toendertijd ver gaande gore, en toegegeven, ook nu zitten er nog wel nare stukken marteling in. En dat lijkt toch ook het voornaamste doel van de film: een setting geven om series aan martelingen (en her en der wat naakt) te laten zien, tussen natuurlijk de corruptie, kwaadaardigheid en wreedheid van de heksenjagers. Ik las dat meerdere mensen hier nog wel (relatief) te spreken waren over het acteerwerk, maar ik vond het toch een overdreven schmierende bende. De ontzettend slechte dubs helpen ook niet. Qua setting is het eigenlijk in z'n geheel een aftreksel van Witchfinder General; we volgen heksenvervolgingen waarbij de dienstdoende inquisiteurs jan en alleman (maar voornamelijk mooie jonge vrouwen) onterecht van hekserij beschuldigen en met een hoop wreedheid er op los martelen. Er is een assistent die iets tegen het machtsmisbruik probeert te doen, en een liefdesverhaaltje, en een wat ander einde, maar de film is toch vooral heel veel marteling. Nu dan toch een keertje gezien, en daar ben ik wel tevreden mee, maar echt interessant vond ik het niet.

8.000.000 voornamelijk vrouwen werden in de 15e t/m de 18e eeuw veroordeeld door voornamelijk mannen zoals Count Cumberland en zijn leerling Christian tot vaak de brandstapel of onthoofding met als beschuldiging "Hekserij en duivelse praktijken". Deze film laat een fictief stadje zien met een lokale heksenjager en zijn gevolg. Tot Count Cumberland komt hebben deze heren de dames voor het uitzoeken. En wilde de betreffende dame niet, dan wachtte de beschuldiging tot hekserij zonder enige rechtspraak met een vonnis. Op zich mooi gemaakt maar wel enigzins verouderd, wat je merkt aan de muziek en de beeldkwaliteit. Verhaal, set en crew waren redelijk, vandaar mijn 7 voor deze film.

Aan het begin van de film wordt de kijker duidelijk gemaakt dat de film op waarheid is gebaseerd en dat de cases die de komende 96 minuten aan het oog voorbij zullen trekken daadwerkelijk zijn gebeurd. Het is een statement dat niet te bewijzen of te ontkennen valt, maar waarbij je je tijdens het kijken wel sterk afvraagt of je dit statement niet met een korrel zout moet nemen. De film is overduidelijk een exploitatiefilm en het is deze exploitatiefilm puur om de sensatie te doen. Het gaat om geweld, foltering en moord. De historische waarde is dan ook miniem. De film trapt idyllisch af met prachtige landschapsbeelden die worden begeleid door passende muzikale klanken. Dat duurt slechts even. De vredige sfeer verandert en de simpele verhaallijn neemt een aanvang. De verhaallijn functioneert slechts als opvulmateriaal dat de geweldsscènes aan elkaar plakt. Geen enkel raffinement te bekennen. De excessen vliegen over het scherm. Als de verwachtingen zijn aangepast en je je hebt neergelegd bij het format, onderga je hier en daar situationele momenten van spanning en neem je waar dat de folteringen en het geweld soms heel overtuigend worden uitgevoerd. Voyeurisme ten top. Toch ontwaar je in de film ook kritische tendensen. Heel moeilijk is dat overigens niet want het spuien van de kritische noot gaat niet gepaard met subtiliteiten. De totalitaire machtsverhoudingen, de eenzijdige rechtspraak en de rol van de kerk komen als onderdeel van de geweldspiraal aan de orde. Altijd goed om dergelijke zaken aan de kaak te stellen, ook al gebeurt dat dan met de botte bijl. Hexen bis aufs Blut gequält is een gewelddadige, banale en smoezelig geënsceneerde film. Een voyeuristische orgie van geweld. Op een bepaalde perverse wijze intrigerend, hoewel de shockerende impact in de loop van de film afneemt. Overdaad schaadt of zoiets.