Grandma (2015)

Het verhaal van deze film is niet echt bijzonder interessant en het is niet echt een bijzonder goed geschreven script. De capriolen van Lily Tomlin boeide mij voor geen meter en de rest van de personages blijven ook steken in hun platte karakteriseringen.

Een opmerkelijke vertolking van Lily Tomlin als de grootmoeder met een beroerd verleden die haar kleindochter met ervaring en lef uit de penarie poogt te helpen. Heel wat pittige dialogen en situaties en ongeneerde opmerkingen kruiden deze film die vooral door het bijzonder personage van "oma" het verrassingselement mooi uitspeelt maar daarna, als we vertrouwd geraken met haar optreden, wat afzwakt. Nietemin een vlotte film met ook gesmaakte acts van Sam Elliott en Marcia Gay Harden.

Films met een hoofdrol voor een oudere actrice zijn dun gezaaid, maar dit komische drama is een fantastisch vehikel voor Lily Tomlin. Zij speelt Elle, de lesbische moeder en grootmoeder wiens contact met haar dochter [Marcia Gay Harden] behoorlijk is verstoord. Wanneer haar huidige relatie met Olivia [Judy Greer] mede door haar verbitterdheid op de klippen loopt, zit ze in zak en as. Dan vraag haar kleindochter Sage [Julia Garner] haar opeens hulp bij het betalen van een abortus. Elle en Sage gaan samen op pad langs verschillende mensen om geld bijeen te sprokkelen voor de ingreep en daarbij komt Elle oog in oog te staan met haar verleden en de keuzes die ze heeft gemaakt. Tomlin schittert in de titelrol en haalt het maximale effect uit de scherpe situaties en dialogen, zeker in haar confrontatie met Sages nonchalante vriendje [Nat Wolff]. Sam Elliott is sterk als een ex van Elle die nog worstelt met hun gezamenlijke verleden en Lauren Tom is perfect als de arts in de abortuskliniek. Maar de films bereikt zijn komische en dramatische hoogtepunt wanneer Marcia Gay Harden ten tonele verschijnt en de film toewerkt naar een verrassend ontroerende finale.