Dying of the Light (2014)

Niet zo slecht als de rommel die Cage leverde met andere recente films, maar boven de grijze middelmaat stijgt dit werk ook niet uit. Er word in ieder geval weer eens geprobeerd om zonder al te veel omwegen een verhaal te vertellen, en dat lukt aardig, zij het dat de geloofwaardigheid af en toe ver te zoeken is(de relatie tussen slachtoffer Cage en zijn vijand door de jaren heen is wel heel apart). Wel erg jammer als je Cage en Schrader aan boord hebt je een film produceert die zichtbaar niet al te veel mag kosten. De setting in Roemenië(altijd goedkoop), de korte speelduur en de manier waarop het verhaal aan het einde word afgeraffeld, zijn er mede schuldig aan dat deze film vooral op emotioneel niveau nauwelijks werkt, en uiteindelijk niet bijzonder is te noemen.

Niet onaardig gegeven, de confrontatie tussen twee die aan het aftakelen zijn, en wat moralistisch bedoeld geneuzel over dat dingen niet meer zijn zoals ze zouden moeten zijn. Maar alles draait om de uitwerking ervan. En die is middelmatig.

22 jaar na een undercoveroperatie waarbij hij werd gemarteld door Muhammad Banir [Alexander Karim] stuit CIA-trainer Evan Lake [Nicolas Cage] dankzij zijn jonge collega Milton Schultz [Anton Yelchin] aanwijzingen dat zijn dood gewaande aartsvijand nog leeft en experimentele medicijnen laat versturen naar zijn woonplaats Mombasa in Kenia. Het tweetal reist af naar Boekarest om met hulp van Michelle Zubarain [Irène Jacob] de leverancier van de medicijnen te vinden en een plan in werking te stellen waarmee Evan eindelijk wraak kan nemen, ook al is hij zelf ook ernstig ziek aan het worden. Vergezocht excuus voor een zonderlinge en ongeloofwaardige thriller die het moet hebben van Cage, want de overige rollen (vooral die van Yelchin) zijn zwak uitgewerkt en daarom vrij ondankbaar.