Aardige documentaire serie over de dagelijkse beslommering van fundamentalistische mormonen in de staat Utah.
Zonder al teveel voorkennis of verwachtingen begon ik hieraan en wat ik te zien kreeg vond ik bij vlagen wonderbaarlijk. Er wordt een beeld geschetst van een haast hippieachtige commune die in reinheid en harmonie met elkaar proberen te leven.
De opzet van de documentaire legt heel sterk de nadruk op de menselijke kant van het verhaal. Er wordt duidelijk gestreefd naar erkenning voor deze levensstijl maar het laat ook zien hoe lastig het is voor zowel man als vrouwen om te leven in een constructie van Polygamie.
Op menselijk vlak is deze documentaire serie ruimschoots geslaagd. Als kijker kon ik echt meevoelen met de levensstijl en de problemen waar ze mee te maken krijgen maar aan de andere kant blijft er voortdurend iets knagen.
Het voornaamste probleem is dat de documentairemakers er vooral voor kiezen om te observeren en nergens met kritische vragen op de proppen kwamen.
Vragen zoals:
- Is het niet een beetje absurd om er vanuit te gaan dat er gehamsterd moet worden voor het naderende einde der tijden?
-Hoe krijg je het financieel gebolwerkt om zoveel kinderen en drie vrouwen te onderhouden?
-Komt de kinderbescherming wel eens langs?
-Waarom kiezen de vrouwen voor Polygamie? En waarom mogen zij niet meerdere mannen hebben?
-Hebben ze ooit groepsseks?
- En Last but not Least. Waarom wil de staat Polygamie verbieden? Wat is er mis mee?
Kort samengevat, ik miste nogal wat uitdieping en een soort van Louis Theroux achtige figuur, die kritische vragen stelt.
Maar eerlijk is eerlijk dit is toch wel een uniek inkijkje in een wereld waar ik vrij weinig vanaf wist en ik heb alle vier de aflevering met veel interesse en verbazing zitten kijken.
Als menselijke documentaire zeer geslaagd maar als educatieve of kritische documentaire nogal ondermaats. Voor de entertainmentwaarde en het unieke onderwerp toch nog: