Opinions

Mijn kennismaking met Sogo Ishii.

Deze man is nu al interessant, want hij weet heel goed hoe hij een goeie anarchistische punk-film moet maken!

Lekker extreem af en toe met veel noise en flitsende beelden. Maar ook rustig en vreemd.

Alles geschoten in zwart wit, ondersteund door een prachtige soundtrack.

Hoogtepunten waren het straatconcert en het moment dat de hoofdpersonages langs elkaar heen lopen.

Ik kon ook wel het gitaarspel waarderen van Morrison, doet me aan mijzelf denken.

Helaas is de film iets te kort en kwam de climax bij niet helemaal binnen.

I want more.

3,5*

Wanna try some?

- Sure.

Vanaf de flitsende credits tot zijn gruwelijke dood heb ik de gehele film met Oscar meegeknipperd. En daarna werd het allemaal nog intenser! De film spookte nog lang door mijn hoofd... Tevens was dit mijn kennismaking met Gaspar Noé, een man die filmt wat hij wilt filmen.

Want nog nooit eerder heb ik zo'n lelijk/deprimerend beeld van de mensheid gezien. Wat ook nog eens angstaanjagend realistisch was. Mensen als neukende beesten in eenLove Hotel. Pooiers die hun danseressen naaien. Drugs als uitweg van alle ellende. Drugsdealers die elkaars moeder pakken. Abortus. Verkeersongeluk, bloedende schedels. Nog meer drugs om de ellende te vergeten.

Maar er is meer dan ellende. Ooit vijf minuten lang in verschillende kleuren een stroboscoop effect over je netvlies gehad? Dit is je kans... Ik vind het geweldig hoe Noé alles in beeld heeft gebracht in deze film. Denk dat het hem puur om de ervaring ging en de intensiteit daarvan, een trip zonder drugs. De scene waarin Oscar voor het eerst een lichtbron in duikt is echt onvergetelijk. Voor mij nu al een klassieke filmscene! Ook de DMT-trip is erg hallucinant, ik zou het bijna zelf gaan proberen... Grapje natuurlijk.

Het voorbijflitsen (wat traag gaat door de drugs) van zijn leven is ook erg mooi om te zien. Vooral de herhaling van sommige beelden werkte bij mij. Op de een of andere manier vond ik de scenes met Oscar als kind het mooiste. Hij stond er meestal heel onschuldig bij, terwijl je nooit zijn gezicht zag. De vertolking van Oscar is zowiezo geweldig gedaan, ik had nooit het idee naar een acteur te kijken. Bij de andere personages had ik dat meer. Ik was Oscar gedurende de hele film. Wauw hoe krijgt Noé het voor elkaar...

Er zit verder nog zoveel moois/lelijks in deze film maar ik wist al bij het begin van dit bericht niet waar ik moest beginnen. Nu weet ik wel dat ik moet eindigen met dat ik dit één van de allerkrachtigste films ooit vind.

De heilige graal op visueel gebied!

*5,0

Fijne feel-good movie.

Het middendeel (de verwijdering van het geheugen) vond ik het mooist weergegeven. Het was echt zoals dromen in elkaar steken,, een mengeling van gebeurtenissen die totaal niet met elkaar verband hebben maar toch weer wel. Vond de film niet voorspelbaar ik zat met een heel ander einde in mijn hoofd. Het bleef een feel-goodmovie Acteerwerk was bovenmaats,, vond alleen Mr. Frodo niet zo leuk. Maarja die is ook een karikatuur aan het worden onderhand.

Mooist gefilmde scene?
de stukjes met Joel als baby,, dat hij verdrinkt in de gootsteen Met dat gezegd,, de film mocht wel wat meer surrealisme bevatten.

*3,0

Event Horizon ziet er mooi uit maar is hartstikke dood van binnen.

Het acteerwerk is echt te beschamend voor woorden, zo ontzettend standaard...
En dan moet je ook nog eens veel te lang wachten tot er een paar afgeslacht worden. Vooral Fishburn en Mr Jurassic Park spanden de kroon, het leek wel of er geen script was en ze de keuze hadden uit een aantal standaard zinnetjes...

De schrikeffecten zijn heel irritant, je kan net zo goed je ogen dicht doen en schrikken van het zacht-hard effect. Waarschijnlijk schrik je even erg. Wat een slappe hap zeg...

Één ster voor de mooie plaatjes... En een halve ster voor het feit dat je kan zien waar Dead Space zijn inspiratie vandaan heeft

*1,5