Opinions

Wat een draak van een politiek correcte film is dit, als dit het voorland wordt voor alles wat made is in the USA berg je dan maar. Natuurlijk dan er voldoende zwarte acteurs mee om te voldoen aan het quorum en wordt de schijn van een LGTB affaire gewekt, maar omdat we daar even op moeten wachten wappert de vlag regelmatig in beeld.

Mannen zijn varkens die alleen hun pik achterna zitten, te veel drinken en op hun donkerste moment ook nog blijken te roken. Sigaren nog wel. Gelukkig zijn er ook nog brave huisvaders die de verleidingen des vlezes weten te weerstaan, die hun eigen vrouw en niet hun minnares met een afschuwelijk lelijk belachelijk duur horloge weten te verwennen, die het over de grond liggen dweilen met hun allerliefste, allerschattigste kindertjes als hoogste geluk ervaren en die zo ongeveer elke tweede zin er een i love you honey eruit weten te persen. Niet dat dat verder ergens uit blijkt, zelfs in de echtelijke sponde wordt ons seks onthouden.

Een steriele film, mooi voor de steriele wereld die we bezig zijn te creëren na corona

Ook dat waren nog eens tijden die zeventiger jaren waarbij de democratie door Nixon en zijn trawanten het uiterste getart werd, maar niet bezweek, mede doordat miljoenen zich steeds weer roerden, en daar soms met hun leven voor moesten betalen.

De misogynie en het overholen racisme waarmee Yoko Ono werd geconfronteerd waar zien we dat nu weer terug, zo het ooit is weggeweest?

Maar nu geen honderdduizenden op straat, maar een verpletterende stilte, mensen die in de oudste democratie van de wereld niet met naam en toenaam hun mening durven te geven tegenover een pers die zich vrijwillig laat muilkorven, een komiek die alleen met een vernederend publiek Mea Culpa zijn baantje weet te behouden, passend in het maoistische China, enzovoorts, enzoverder.

Worden we nog op tijd wakker?