Opinions

"Allison Anders presents...", geen idee wat zij hier wel of niet mee te maken heeft, maar de film doet me best denken aan Gas Food Lodging (1992) waar Ione Skye in een rauwe, maar best dromerige roadmovie temidden van blauwe luchten en ook hoogspanningskabels haar zelfontdekkingstocht doet. Aanradertje wel, al is Unicorns op meerdere vlakken beter. Dromeriger, experimenteler en eigenzinnig mede door flarden stop-motion en een goeie soundtrack.

Duplass wordt bedankt, Porterfield en zelfs Cam Archer. Dan weten we weer in welk kringetje Leah Meyerhoff zich begeeft: het is te zien, maar met genoeg eigen stempel. Dit soort dromerige filmpjes zijn niet snel vervelend en ook dit is weer erg fijn.

hee, deze heb ik ook gezien!:p

Anyway, lastig te beoordelen. Nuja ook weer niet zo lastig, maar toch weer wel. Ik lul hier maar een beetje in de ruimt met mn eerste 2 zinnen en dat idee kreeg ik ook bij de film af en toe. Conversaties die helemaal nergens over gaan, op momenten dat het eigenlijk best off-beat is. Ja dat is dus wel mijn ding.
Ik heb ook vaker moeten lachen, dan dat ik het drama gedeelte echt voelde en dat voelt best twisted aan de ene kant, maar werkt vaak gewoon goed.
Een opmerking als 'I think I'm dying' heel droog, uit de mond van iemand die dood ligt te gaan , ja dan ben je goed bezig.
Wel had ik het idee dat de muziek en ook de sfeerschepping af en toe duidelijk op drama mikte, maar dat gedeelte pakte ik niet op. Daar heb ik geen problemen mee, want ik heb me prima vermaakt. De film kwam bij mij over echter, dat het ook drama wilde integreren en de sfeerschepping en muziek wekte wel die suggestie, maar het lukte niet.
In dat geval misschien dus in de opzet half geslaagd? Ik weet het niet, ik zal hem zeker eens herzien. De humor is me namenlijk zeker bevallen, maar de integratie van drama elementen misschien wat geforceerd. 3.5 voor nu, wat het gewoon een goede film maakt.

Goed goed, zoveel mensen hebben me hierover getipt, laat ik maar proberen iets neer te pennen ook. Toegeven, de laatste tijd ben ik daar niet meer zo goed in. Het komt spontaan of het komt niet. Afijn, toch maar proberen.

LinklaterLinklaterLinklaterLinklater! Mooi, hebben we die genoemd, kunnen we verder met de bespreking van deze film.

Nogal donker vond ik het. Zeker het kent zijn lichte en vrolijke momenten, maar een heel positieve film vind ik het niet. Al zou je kunnen zeggen dat elk lichtpuntje er 1 is natuurlijk en dat de personages weer een mooie ervaring rijker zijn en dat is ook wat waard. Toch werd ik er uiteindelijk wat droevig van en ik heb niet het idee dat dat de bedoeling was, Toch wel? Misschien een beetje.

Voelde best natuurlijk aan allemaal, hoewel ik die date in het begin maar een geforceerd karakter vond, was dat met reden natuurlijk. Toch, best irritant af en toe.

In ieder geval erg mooi. Zeker het zwart-wit versterkt de sfeer. Een soort melancholie die over de film heen hangt en die denk ik alleen in zwart-wit tot uiting was gekomen. Negatief puntje is de soundtrack, die de emotie er vaak toch veel te veel over trekt. Gelukkig zat er niet veel soundtrack in en viel het allemaal best mee.

Ja mooi!

Ben ik dan de enige met zo'n hoog cijfer, voorlopig? Ik weet ook niet of ie blijft staan, NoT igeeft wat dat betreft een beetje een vertroebeld beeld. Genoten heb ik wel hiervan.

De film kent een te lange aanloop (30 minuten) en dat is dan vooral merkbaar bij het Night publiek. Als de film eenmaal zn troeven prijsgeeft, is het vooral genieten van een kruising tussen harde Engelse jeugdhorror en Calvaire.

Hoewel, door Calvaire te noemen spoil ik misschien een beetje. Het is een bizarre stijl switch, die niet compleet uit de lucht komt vallen, maar wel nogal bruut breekt met het uitgestippelde plot. Een stel geschifte dorpsbewoners houdt er nogal een pikzwart gevoel voor humor op na en daarbij hebben ze "passende" hobby's gevonden.

De kills in deze film zijn echt hard (en vaak ronduit smerig), maar de gehele sfeer eromheen is uiterst komisch en bevreemdend. Ook kiest het qua plotverloop zeker niet de makkelijke weg.

Ja, ik kon hier wel om lachen. Buiten de bizarre setting van NoT is het nog even afwachten of/hoeveel de film gaat dalen in beoordeling. Voor nu een dikke 4*

JA JA JA! Zo zet je een droomwereld neer!

Zeker in het begin, had ik het idee naar een videoclip regisseur te kijken. (Hier zit wat in, gezien zn vorige werk ( YouTube - SPIN ) Veel aandacht naar het audiovisuele, maar het verhaal? huh? Je kreeg nu niet bepaald een goeie karakter introductie voorgeschoteld en het verhaal was me de eerste tijd ook vrij onduidelijk. Niet dat me dat veel uitmaakte, want ik werd getrakteerd op geweldige beelden en een prima soundtrack. Warrig verhaal of niet, dan heb je mij al gauw zoet.

Vooral visueel mooi. Met een nadruk op witte belichting. Je ziet t overal terug. In lampen, in weerspiegeling of gewoon als gloed. Veel is wit. Erg apart.. Daarnaast viel het grofkorellige filter erg op. Aoart gedaan.

De soundtrack sluit hier bij aan. Bij een audiovisueel gerichte film, komt ook vaak een groot deel van de emotie daar vandaan. Hier is dat grotendeels van de soundtrack. Ambient, piano, percussie, alles om de sfeer te versterken en om te zorgen dat je betrokken blijft bij de film.

Dat lukt heel aardig. Zeker wanneer na een tijdje het verhaal zich ook steeds meer prijs geeft. De (droom)wereld is duidelijk, iedereen heeft zijn plaats en dan schittert de film helemaal. Al moet i wel zeggen, dat het lekker mysterieus was, toen je minder wist. Echter dat mysterieuze blijft wel, dat zit gewoon in de sfeer. Die bad guys ook, brr creepy!

Gevoel voor humor is de film ook niet vreemd. Uiteraard, Ink is als personage al bizar genoeg om grappig te zijn en ook de bad guys zijn aardig bizar, maar er word ook hier en daar met rare opmerkingen en vreemde situaties gestrooid. Was de film anders te serieus geweest? Zeker niet, maar het geeft wel een direct effect, die de film goed kan hebben.

Dan heb ik alles wel gezegd, maar heb ik het nog niet over het acteerwerk gehad. Tsjah, dat was gewoon goed, maar niet bijzonder of heel sterk. Ook niet een film waar de aandacht heel erg naar het acteerwerk werd getrokken. Dit is slim gedaan, want waarschijnlijk waren het niet de beste acteurs, maar door het audiovisuele geweld, valt dit totaal niet op bij mij.

Film va het jaar? Met Mary & Max en Coraline te gaan, voorlopig wel. Echt mijn ding die fantasy. Moeilijk om zoiets goed uit te voeren en dat is hier perfect gelukt.

Ja dit is denk ik zeker vor even mijn favo Lynch. Dus mijn favo film.
Nu heb ik hem pas 1x gezien dus misschien was ik te zeer onder de indruk om hem op waarde te schatten.
Ik kan sowieso geen puntverschil aanbrengen in mijn Top 10, al zijn ze allemaal op een verschillende manier erg goed.

Ja wat moet je zeggen over een film waarbij je het na een uur kijken al bijna volledig kwijt bent. Het zegt wat over de stijl van filmen dan denk ik. Dat je iemand 3 UUR kan laten genieten van een film die zo goed als niet te snappen is. Er was geen plaspauze in de film dus mijn blaas had het erg zwaar, want ik wilde gewoon NIET weglopen.

Ik heb natuurlijk wel kleine theorietjes, die bijna zo goed als ontkracht kunnen worden ook weer:
Het zou zomaar zo kunnen zijn dat de hele film alleen maar een beeld is en dat ze gewoon de hele tijd op de bank zitten te kijken naar wat er ZOU kunnen gaan gebeuren. Volgende zou zijn: de hele film is een film en dat meisje, wat we af en toe zien, kijkt ernaar. laatste: De vrouw weet echt niet meer wat er gebeurd en zit zo psychisch in de knoop dat ze de volgorde van dagen/uren en droom/werkelijkheid door elkaar haalt.

Eigenlijk maakt het me ook geen bal uit. Het is zo mooi gefilmd dat je het allemaal wel best vind en gewoon geniet van de film

gaan we weer. 2e GiTS review van vanavond en hoe moet ik dat nu weer neerzetten.

Alles wat ik bij deel 1 schreef, geldt hier ook.
De sfeer en visuals zijn supergedetaileerd. Waar deel 1 al erg mooi was, loopt alles hier zooooo soepel. Vooral de stad- en autoscenes zijn zo mooi, om maar een voorbeeld te noemen. Visueel overtreft dat deel 1 met gemak. Toch vraag ik me af hoe de film er dan uit had gezien zonder CGI, want de tekenstijlen zijn zo mooi, dat ik niet het idee had, dat de film het nodig had. Voor de afwisseling, zag het er echter wel leuk uit, maar sommige scenes waren daardoor wel een beetje vreemd, doordat CGI en tekenstijl een beetje botste met elkaar. Gelukkig kwam dat niet al te vaak voor.
De muziek weer weinig op aan te merken, dit keer nog meer gebruik gemaakt van die tribal achtige muziek, wat gewoon erg goed past. Moi nummer bij de aftititeling ook.

Qua verhaal zit er dit keer nog veel meer in. Het basisverhaal is nog steeds goed te volgen, maar door allerlei bijzaken, werd het soms toch knap gecompliceerd. Dit had grotendeels ook te maken met de filosifische insteek, waar ik waarschijnlijk de eerste keer wat aan moest wennen, plus het feit dat af en toe de subs vfeel te snel gingen. Ik hoop dat de subs op een fysieke release wel goed zijn, qua snelheid. Ook nog een leuke mindfuck met de kasteelscenes, ik was toch stomverbaasd dat ik 3x dezelfde scenes voorbij zag komen en was t echt even kwijt. Gelukkig was ik niet de enige, zo bleek in de film. Actie is wat gedoseerder, omdat de film gewoon meer verhaalgericht is, maar daar stoorde ik me zeker niet aan.

Overtreffende trap van deel 1 wat mij betreft, maar eigenlijk gewoon een andere film, qua sfeer en opzet wel. Daar zit dus ook een hoger cijfer aan. nou dat moet dan maar. Al ben ik benieuwd hoe de film was geweest, had het minder CGI bevat, zoals al eerder aangegeven.

5*

Ik zag dit ooit bij de uodates staan, en klikte erop. Plot sprak me aan, maar het was vooral ook de poster die mijn interesse wekte, simpelweg vanwege de letters en dat groene. Deze film bleef dus altijd zodanig in mijn geheugen zitten, als die ene film met die interessante, wel heel erg groene poster, met vooral gotische letters.

Ja dan komt er eens een tijd dat je zoiets toch eens gaat kijken he.

Even in de sfeer komen. Orgineel begin, dus dat is al goed.

Dan heb ik een tijdje t idee dat het een gemiddelde film gaat worden. Zeer mooi gefilmt, maar wat braaf, wat onschuldig (whats in a name) en er gebeuren niet echt dingen die me zwaar boeien. Toch zorgt de manier van filmen ervor dat er een bepaalde sfeer hangt, die er ook steeds meer komt. Mysterieus, mystiek, nietseggend. Je weet niet precies hoe alles in elkaar steekt en ik wil dat persee weten. Nou, vergeet het maar, zo steekt de film dus niet in elkaar. Eigenlijk is dat maar goed ook, want dat houdt het wel erg boeiend. Het in het duister tasten, is voor een groot deel sfeerverhogend.

Op het eind krijg je dan wel even het idee dat er digen wat duidelijker worden. Ook zitten er een paar van de mooiste scenes van de film. Echt duidelijk, word het echter nooit en dat is ook wel de kracht.

Aparte film, die vooral zijn kracht haalt uit kracht en de kijker een nietszegend gevoel geven. Knap gedaan uiteindelijk, al had ik er in het begin ni=og niet veel vertrouwen in. 4*

Een half uur geleden zou ik deze film nog een 3* hebben gegeven. Nu wordt t waarschijnlijk een puntje hoger.

Aparte manier van filmen, vooral tot het verkrachtingsdeel. Dat mag ik wel, MAAR ik werd er ronduit ziek van en duizelig. Die eindflitsen werd ik al helemaal misselijk van en even dacht ik tegen een migraine aanval aan te zitten. Gelukkig niet.

De film zelf is tot DE scene erg in your face. Visueel is het allemaal niet prettig wat je te zien krijgt. Toch denk ik niet dat het mensen zo schokt omdat de beelden nou zo vreselijk zijn. Het is meer de intentie en de gedachte die de beelden oproepen. Wat dat betreft word dat wel versterkt door de sfeer die de film met zich meedraagt en door de manier van filmen.

Het breekpunt komt dan juist hard aan, terwijl ik dat pas achteraf als schokkend zag. In de film zelf vond ik het nog een beetje saai, maar toen ik erover na ging denken werd het des te pijnlijker.

Ik zal deze film niet snel nog eens gaan zien. Dit mede door de manier van filmen waar ik echt letterlijk ziek van werd. Toch heeft ie veel indruk gemaakt. Dat is al te zien aan het stuk tekst dat ik heb neergezet hier.

Ietsje aftrek vanwege de camera.

4*

Zonde! Daaar begin ik maar eens mee deze keer. Een woord, dat nog wel vaker terug zal komen in deze tekst.

Het begint best boeiend. Veel wit en een vrij nietszeggende sci-fi omgeving, die ondanks alles toch vrij duidelijk is. Alles komt heel steriel en kaal over. Best afstandelijk (qua emotie, akties en verhaal) en dat houdt me iets makkelijker geboeit, want visueel is dat kale niet altijd even leuk om te zien. Dat word wel beter, als er afgeweken word van het witte gedoe, wat later meer en meer (tot helemaal) gebeurd.

Akteerwerk is op zich prima en leunt natuurlijk zwaar op 2 a 3 bekende gezichten (Buscemi voorbij zien komen is altijd vermakelijk), maar erg onconfortabel in deze setting. Ik heb zowel Ewan, als Scarlet het wel veel beter zien doen. Tsja, je moet je ook maar aanpassen aan zo'n film. In het begin nog zeer ok, maar (simpel) ren- en vliegwerk, dat past ze gewoon niet.

In mn laatste zin, viel voor de oplettende lezer al mijn grootste kritiekpunt te halen (ik twijfel sterk of iemand echt op een recensie voor deze film zit te wachten, maar ok), namenlijk kent de film in mijn ogen nogal een grote omslag.

In het begin zit je nog te kijken naar een aardig opgebouwde sci-fi met actie-elementen, maar later kijk je dus naar een actiefilm met kleine sci-fi elementjes.

Het wordt steeds verder en verder opgevoerd, tot de film zowat uit elkaar barst van de actie. Tsja, ik vind dat zonde! JA, daar heb je het woord weer. Zonde van de redelijke sfeer die vantevoren toch enigzins subtiel was opgebouwd.

Alles was inmmidels zo erg vervallen in standaard zooi, dat het einde me ook allang niet meer verbaasde. Om maar te zwijgen over de slotscene + walgelijke soundtrack/song.

Jammer, oh eh sorry, ik verspreek me. Zonde, hier had meer in gezeten, lijkt me.

2*

Jezus, de moeilijkste Miike die ik tot nu toe gezien heb denk ik. Irritante was dat mijn ondertiteling de liedjes niet meevertaalde. Die liedjes hebben denk ik toch wel een vertelfunctie, dus dat vond ik best vervelend. Maar eens naar een andere versie zoeken.

Visueel is het echt Miike met weer alerlei filters, wat animatie en aparte camerastandpunten. Echt heel gaaf gedaan. Deze film behoort qua look wel tot een van zijn films met de echte mooie beelden ertussen, in tegenstelling tot een Visitor Q of een nog vrij amateuristische Gozu.

Het verhaal/ de film vond ik zoals eerder gezegd best moeilijk. Visueel is het op zijn zachtst gezegd erg druk met al die slachtpartijen en dan krijg je daarbovenop ook nog eens allerlei thematiek te verwerken Dat is maar goed ook, want als dit alleen een slachtfilm was geweest, had ik de film niet getrokken. Deze film onderscheid zich toch wel. Met alle filosofie en thematiek snap je gewoon, de razernij, het moet zo zijn, het kan niet anders.

Er zit zoveel in de film dat ik niet de illusie heb dat ik er al alles uit heb gehaald wat er inzit en ook in de liedjes zit vast een hoop. Een 4 vooor nu. Daar komt met een verbeterde versie ongetwijfeld nog een halfje bij.