Opinions

Prachtig gefilmd drama over twee sterke, geslepen vrouwen die op vernuftige wijze met een stel perverse en gecorrumpeerde mannen afrekenen. Die mannen komen er in deze film niet goed vanaf. Ik kom er niet helemaal uit hoe dat gegeven zich verhoudt tot de expliciete lesbische seksscènes in de film, die dan weer direct uit een mannenfantasie lijken te zijn overgenomen. Misschien is het beter om te benadrukken dat deze film het vooral van zoveel andere dingen moet hebben, en de spannende plot, schitterende vormgeving en fijne sfeer minstens zo'n grote stempel op deze film drukken als de slaapkameravonturen van de hoofdrolspeelsters. 3,5*

Na vele jaren weer eens herzien en toch minder angstaanjagend dan ik me herinnerde. Waarschijnlijk grotendeels doordat ikzelf veel ouder ben geworden (en me niet meer zo makkelijk achter de bank laat jagen), maar toch ook doordat de film flink verouderd is: sommige effecten die je eerder deden griezelen doen tegenwoordig eerder komisch of aandoenlijk aan. Maar angstaanjagend of niet, de film blijft ontegenzeglijk spannend, vooral dankzij een goed gekozen tempo en een sfeervolle soundtrack. 3,5*

Naar aanleiding van een vakantie in Washington voor het eerst gezien, en ik ben het eens met de reacties die het acteerwerk en dicht bij de feiten gebleven verhaal prijzen, maar ook met de hierboven genoemde kritiek op de grote hoeveelheid achtergrondinformatie die de film bekend veronderstelt en het abrupte einde. 3*, dan maar.

Na een leuk begin krijgt de serieuze ondertoon in Alles is Familie geleidelijk de overhand, tot het drama tot een wel erg hoog niveau wordt opgebouwd. De karakters moeten allemaal een belangrijke beslissing nemen, maar doen dat toch niet echt overtuigend. Zo is het gemak waarmee Winnie haar man aan het eind inruilt voor diens broer zelfs binnen de wetten van deze film wat ongeloofwaardig. Gelukkig kan de film nog steeds op genoeg komisch herkenbare situaties en leuke acteerprestaties rekenen om niet te vervelen, maar Alles is Familie maakt de hogere ambities niet helemaal waar en is voor mij daarom toch wat minder geslaagd dan z'n voorganger. 2,5*

Ik sluit me vrijwel volledig aan bij de reactie van IH88. Dit was voor mij de beste film die ik dit jaar op het IFFR zag. American Honey is een combinatie van coming of age film en roadmovie, die een dunne plot over een lange speelduur uitsmeert. Gelukkig zat ik al vanaf het begin in de flow: door het betoverende debuut van Sasha Lane, door de camera die de personages dicht op de huid zit, door het sterke gebruik van muziek en de prachtige beelden van het Amerikaanse binnenland. De jongeren hebben niets te verliezen en alles te winnen, waardoor ze continu de grenzen opzoeken en de hele film onder een aangename spanning komt te staan. Al met al had deze film me helemaal te pakken, en me ook in de dagen erna niet losgelaten. 4*

Deze associatie had ik ook. Zoals ik ook moest denken aan het boek De Meisjes, van Emma Cline.

Na alle aandacht van de laatste tijd toch een lichte teleurstelling. Wat een clichés! Er is een klein groepje onschuldige Amerikanen, tegenover hen staat een heel volk boze, kwaadaardige mensen (op één uitzondering na komen álle Iraniërs er hier slecht vanaf), de held wordt tegengewerkt door een bureaucratische legertop, maar uiteindelijk, onder aanzwellende muziek, herenigd met zijn gezin. Zoals het een op ware gebeurtenissen gebaseerde film betaamt vertellen een aantal tekstwolkjes tot slot dat onze held nog lang en gelukkig leefde in rural Maryland. Gelukkig staat hier tegenover dat de film in de tweede helft ontegenzeglijk spannend is en de jaren 70 sfeer bijzonder goed getroffen wordt, maar al met al heeft 2012 véél betere films gebracht. 3*

Vakanties in Frankrijk zijn altijd leuk, maar met al die nagesynchroniseerde films kun je er eigenlijk nooit naar de bioscoop. Afgelopen weekend was ik in Parijs en kwam daar door deze film eindelijk eens verandering in.

Na alle lovende reacties vond ik dit ook een héél charmante film. Het idee om weer eens een ouderwetse, stomme zwart-wit film te maken is niet alleen fantastisch gevonden, maar ook geweldig uitgewerkt, met name wat het acteerwerk, de decors en de muziek betreft. Maar zoals de verhalen in de oude stomme films voor mijn gevoel (want veel heb ik er niet gezien) vaak simpel waren, is ook het plot van The Artist flinterdun en zeer voorspelbaar. Misschien is in een film zonder dialogen ook niet veel méér mogelijk. Het zorgde er wel voor dat de magie en bewondering van de opening geleidelijk wat begon weg te ebben, maar uiteindelijk denk ik dat The Artist wel het maximale uit een bijzonder idee weet te halen.

3,5*