Opinions

Haha...

Fire storm is een leuke actie film. De twist in het verhaal was enerzijds leuk, het maakt de film iets diepgaander dan dat het is, anderzijds is het niet heel goed uitgewerkt dus wel jammer van de potentie. Qua verhaal, personage ontwikkeling en drama was de film oké; het kon iets vlotter en verschuiving van nadruk van enkel op meer personages zou beter zijn. Dan zou ik iets meer kunnen meeleven met de personages en ontwikkelingen. Echter, draait de film om de actie, die was puik en verbluffend. Een van de betere HK actie films van de laatste tijd.

De computer GFX van HK waren indrukwekkend, het maakt de schietscenes een stuk intenser. En ze waren tegen mijn verwachtingen in bijzonder goed. Ik had niet gedacht dat HK van zo'n niveau was (niet zoals Hollywood, maar close to Korea)

Ook zielig dat het meisje stierf, vond het wel zielig. Dacht wel als ze iets meer aandacht schonken aan die 'mole' en de rest dan was de film beter. In het algemeen was de twist leuk, maar een gemiste kans.

Trouwens, op een gegeven moment gingen wel heel veel politieagenten dood, waardoor ik moest lachen. Dacht vuurwapens is heel moeilijk te verkrijgen in HK, vandaar al die maffia met hakmessen enzo. Net als in Japan?

Met deze mooie beelden en explosieve actie mag Alan Yuen wel een oorlogsfilm maken of post-apocalyps film. Misschien wordt dat wel een echte topper zoals brotherhood of war of gwn een zeer leuke film.

Beter dan die Benny Chan 'The white storm'. Is het toevallig dat deze 2 vergelijkbare films (piewpiew film) beetje dezelfde naam heeft?

De film heeft een lange aanloop, waar alle superhelden bij elkaar komen. Dat is leuk om te zien en ervaren zodat je een bond kan opbouwen met hen. Waarom zijn ze uiteindelijk bij elkaar gekomen? Dat ging goed totdat de film vanaf het midden tegen het einde een beetje inzakt. Het einde is ronduit teleurstellend - cliché na cliché en generieke gevechten vol CG maakt de film niet beter. De humor is plat en soms grappig. Gecombineerd met die clichés en generieke gevechten en locaties is de film uiteindelijk wel beetje teleurstellend. Ik had meer verwacht van een film dat 92% scoort op rotten tomatoes.

Tot aan de gevangenisontsnapping vond ik de film nog wel leuk (mooie scene en wat diepgang – de reden waarom men samen gaat werken etc.) en daarna werd het snel saai en generiek. Een goede aanloop werd afgeraffeld binnen 30/45 minuten? Bijvoorbeeld, die invasie binnen het grote schip? Waarom moeilijk doen als je daarna toch met je vliegtuig door de cockpit kan crashen zoals Rocket dat deed om de anderen te redden? Waarom moeilijk doen om de beveiligde deuren te ontmantelen, terwijl je daarna gewoon met 2 kogels met je pistool door de bovenste vloer komt? Etc. En cliché? Het einde, ik dacht dat alleen bijzonder sterke mensen (zoals een reus) een oneindige steen kon beethouden, ohja, hij is ook ‘bijzonder’. Oww, wacht volgens mij had hij die steen verwisseld in die andere pokemonbal. Het bal open maken en kijken of steen erin zit of de steen aanraken zijn 2 verschillende verhalen. Waarom jezelf en je crew opofferen en uiteindelijk niet eens checkuh of die steen erin zit. Nee, niet voorspelbaar. Al deze dingen is goed voor 1 ding – CG festijn en easy scriptwriting.

Als de opbouw naar de climax iets beter was, kon ik meer genieten. Immers gaat het om 13 bijzondere krijgers, maar niet iedereen werd zorgvuldig geïntroduceerd. Er was weinig personage ontwikkeling en dus voelde ik niet heel veel: dat in tegenstelling tot 7 samurai, wat ik een betere film vond.

Maar in zijn geheel, wel een geslaagde actie film.

Ik denk de film is vooral leuk als mensen bekend zijn met de Japanse school en hun club cultuur. Na schoolse activiteiten zijn voor hen belangrijk (voor CV of om vrienden te maken) en dus voor Kirishima (captain) om te skippen op/net voor de belangrijkste dag, 1 dag voor de finals om in het nationaal team of spel te komen is natuurlijk voor hen onbegrijpelijk. Iedereen is druk bezig om presteren en winnen. Één keer training missen mag al niet!

Wat de film mooi maakt is dat alle karakters sympathiek overkomen, iedereen kampt van eigen problemen – het winnen van de wedstrijden, film maken, iemands hart winnen, het geen aandacht krijgen etc. Hoe de film dit alles laat overvloeien en de kijker hierbij betrekt is goed gedaan.

Leuke is, we weten uiteindelijk alsnog niet hoe die Kirishima eruit ziet. Waarschijnlijk de gast die naar beneden liep, toen de filmcrew naar boven ging? We weten wel dat hij perfect is - hij kan alles net als zijn beste vriend Hiroki. Samen zijn ze ongetwijfeld de populairste jongentjes van school, al heeft Hiroki zijn doel in leven verloren. Of het door Kirishima komt weten we niet, zijn vriendin krijgt weinig aandacht, zijn sempai/captain wil dat hij komt spelen weer/kijken, hij moet nog zijn enquête invullen van wat hij wil worden voor woensdag. Hij weet niet wat hij wil, maar toch vindt iedereen hem cool, totdat hij de woorden hoort van de loser filmmaker (iemand die hard probeert, maar toch op neergekeken wordt, omdat hij niet cool is).

Wipe away my burning tears… haha..

De tijden dat ik in Japan was, was min of meer hetzelfde. Veel mensen worden in hokjes geplaatst, je hebt mensen met super veel zelfvertrouwen die doen wat ze willen (angry volleyball man), mensen met minder zelf vertrouwen, mensen die andere leuk vinden maar niets durven te zeggen etc. ‘Virgins’ die alleen maar club activiteiten doen, of ‘sluts’ die geen naschoolse club activiteit hebben. (dacht op middelbare school, echt 90% van de kinderen zitten op clubs) Captains die losgaan op hun koohai (junior), maar niemand doet er wat aan vanwege hiërarchie etc.

Goede film, veel beter dan verwacht. Even wat anders, Chinese mythologie. Vlotte film, grappig en bomvol actie. Enige opmerking is dat de animatie niet heel consistent is, soms heel mooi en artistiek. Soms net als een mobiel spel. In zijn geheel ik stoor me er niet aan.

Ik heb meer dan 100+ anime (series/films) gezien gedurende me hele leven en deze film is echter wel beter dan de score boven mij met 1,5 ster.

Mooi verwoord!

--

Ik wist niet dat hij ook in pathe zou draaien, maar gezien de internationale cast van Joon-ho Bong is dat alleen maar logisch. Leuk om een Aziatische regisseur (niet Amerikaanse Aziatisch) te zien op grote doeken; hiermee bedoel ik wereldwijd in plaats van alleen Azië, zo krijgen we gelukkig meer variatie Het grappige is dat Weinstein de Amerikaanse versie waarschijnlijk met 20 minuten gaat snijden, zodat het Amerikaanse publiek alleen maar actie zou zien. Eerlijk gezegd, zijn sommige dialogen wel iets te lang, vooral op het einde, maar desondanks dat is de film wel erg leuk als je de plotgaten over het hoofd kan zien.

Voor Bong is het een geslaagde internationale debuut die goed ontvangen is. Film technisch heel mooi, men weet wel over welke scènes ik praat. Die zijn net zo spectaculair als sommige scènes in zijn oudere werk zoals The Host. Als je de vervelende dingen over het hoofd kan zien, wat men hier zegt over die plotgaten en een niet zo goed uitgewerkt verhaal, dan ligt hier voor je een spectaculaire en vermakelijke postapocalyptisch film.

An sich, begrijp ik de kritiek van mensen wel, alhoewel voor mij is een film net als een foto. Een goede foto is een foto dat je aangrijpt, het hoeft technisch gezien niet perfect te zijn of gemaakt te zijn volgens de ‘best-practice rules’. De 1 persoon vindt dit minder dan een ander, maar dat hangt maar net af van hoeveel ervaring je hebt in fotografie en wat je persoonlijk mooi vind. Net als voor een film, het hoeft niet perfect te zijn om jou niet aan te grijpen. Ofwel, een imperfecte film zoals dit kan alsnog heel vermakelijk zijn. Ik denk niet dat Bong een filosofisch, diepgaand en non-plotgaten film probeert af te leggen, dus met mijn verwachting is de film in zijn geheel wel geslaagd. Als men een goede SF film wilde zien, dan was bijvoorbeeld Gravity een betere keus geweest.

Ik ben er niet zo enthousiast er over. De film was voor mij nogal langdradig en statisch. Veel langzame en lange scènes met een vast camerahoek met wat dialogen of wandelende kinderen. Ik kon van de beelden niet zo lang genieten als dat ik dat normaal doe bij zulke films. Er zaten wel een paar leuke verfrissende scènes in met wat leuk muziek, maar dat was het ook wel.

Allereerst verwachtte ik een drama film, maar de ontwikkelingen van de personages bleven heel vlak. Geen moraal, boodschap of wat dan ook, maar gewoon kijk in het leven van een kind die moet aanzien hoe haar ouders gaan scheiden. En dat letterlijk uitgesmeerd over een flinke tijdsduur. Daarnaast vind ik de uitwerking van emoties maar matig, dan ook al niet te spreken over de realiteit. Toen ik een zekere plotwending zag, dacht ik aan een feel-good film, dat viel flink tegen.

Uiteindelijk wat overblijft, is een drama film zonder drama en ergens blijft hangen van wat voor mij maar een statische saaie film is. Ik heb echter niet zoveel films gezien in deze trend, maar het is wel beetje te verlijken als in de Japanse films ‘’nobody knows’’, maar dan minder krachtig uitgewerkt.