Opinions

Mooie sfeerfilm over (lot)bestemming, verbinding, zielsverwantheid, tijdloosheid, verwerking.

Grote thema's die klein zijn gehouden en daardoor krachtig overkomen in mijn beleving.

Aangenaam verrast.

Het kwam wat langzaam op gang en ik dacht even dat 't 'n flauwig over de top Italiaans bombarie zou worden totdat er steeds meer vervreemdende elementen werden geïntroduceerd.

Moeder Italië die voor haar inwoners zorgt en het moreel kompas van de verloren Arthur weer aanscherpt, de treinreizigers als beroofde zielen ... mooie metaforen, enkel de rol van de Arthur's zussen en manipulerende moeder kon ik even niet plaatsen maar dat zal wellicht te maken kunnen hebben met mijn beperkte kennis van de Italiaanse (kunst)geschiedenis.

Het gebeurt niet vaak dat ik een film compleet de plank vind missen in alle opzichten.

Met bijzonder slecht gekunstelde inspiratie en elementen uit Matrix, Star Wars, Blade runner, Blaxpoitation met een snufje Engelse humor maken 't totaal tot een over-pretentieuze draak van 'n film. Ohmy, dat was een lange zit ...

Michael Mann, meester in het weergeven van nachtelijke scenes, zo ook weer in deze film.

Tom Cruise zet hier prima acteerwerk en een karakter neer, naar mijn mening realistischer dan veel van zijn ander (soms wat overgeacteerde) rollen.

Punten voor de sfeer, het einde paste wel bij de film maar vond ik persoonlijk bijzonder ongeloofwaardig, een pro-killer die dusdanig uit z'n rol/voetstuk is gehaald dat hij z'n schietroutines niet meer uit kan voeren.

Apart verhaal dat me met een tweeledig gevoel achterliet.

Aan de ene kant kon ik er niet zo veel mee want het verhaal werpt bij mij nogal wat vragen op (is de last van zijn geheim daadwerkelijk groter dan haar liefde voor hem, is zijn geheim het gevolg van zijn vrije manier van denken geweest, angst is geen onderdeel bij echte liefde, heeft hij een zwak voor beide vrouwen omdat ze nogal freaky van aard zijn? ). Aan de andere kant kun je het je eigen interpretaties meegeven waardoor het voor mij weer sterk overkomt. De personage van Teresa vind ik ook sterk en freaky neergezet overigens.

Hoe ik het zie: Teresa vind de liefde van haar leven maar is vanwege zijn verleden niet in staat haar leven met hem te delen. De "deal" die ze maakt waarbij ze in feite zijn oprechtheid naar zichzelf, zijn gezin en naar zijn leven in het algemeen "afdwingt" is bijzonder goed gevonden en toont haar onvoorwaardelijke en ware liefde voor hem. Hij zou nooit hoeven twijfelen aan haar woord zolang hij op 't rechte pad blijft, waardoor zijn ultieme angst in het slotstuk mijns inziens onterecht is.

Interessante thema's zijn het zeker, mooi gefilmd en gebracht met een bijzondere karakterrol van Rosellini.