Log

vote posted

Zoals Basto en anderen hier al melden weegt de zwaarmoedigheid nogal, maar de boodschap onderaan de streep vind ik meer dan dat.

Eerlijkheidshalve bekroop na 'n half uur 't gevoel dat dit weer eens zo'n typisch Amerikaanse art(s)y-fart(s)y moeilijkdoenerij zou gaan worden maar precies op dat moment begint 't zich te ontvouwen en boeien.
De tijdsprongen en wisselingen van figuranten draaien de rollen letterlijk om waardoor 't geheel surrealistisch aan gaat voelen. Knap gevonden én uitgevoerd.

vote posted

(reactie op ander bericht)



Hierin kan ik me vooralsnog prima vinden, hoewel ik benieuwd ben wat een tweede kijkbeurt me brengt gezien de verdere schrijfsels van Black Math

Er zijn hier al lovende dingen gezegd waarbij ik me aansluit.

Na wat uitleg van onze zoon gisteren met 'm op groot doek gekeken. Hoewel de bezoekers overwegend 20-ers waren vond ik de prent prima geschikt voor beide generaties

Mijn kopje thee smaakt meer richting surrealisme dan slasher / gore dus wat mij betreft hadden de scènes met meneer piraat en alle paniek eromheen niet veel meerwaarde. Ook de link naar de "echte" wereld via Sync voegde voor mij weinig toe, wellicht om 't wat interessanter te maken voor een breder publiek?

De letterlijke lagen van bewustzijn en (vervagende) herinneringen als verdiepingen vond ik goed bedacht en uitgebeeld. Ook de dinertafelscene vond ik een welkome gebeurtenis. Het einde ook prima, vul 't zelf maar in ...

Voor een 20 jarige een bijzonder knappe prestatie, ik ben benieuwd wat er nog meer komt!