Opinions

Visueel de beste van de drie, alleen natuurlijk wel weer veel van hetzelfde, dealsniettemin vermakelijk.

Bakema is toch één van de betere acteurs die er in Nederland rondloopt. Heb hier echt van genoten.Uitstekend drama met een goed verhaallijn wat ruimte geeft voor interessante dialogen. En geen stom geforceerde dialogen, maar heel natuurlijk allemaal en echt gespeeld. Erg mooie shots van 'de stilte' en van Dragan met zichzelf en tel daarbij nog een super soundtrack bij op.

Adembenemend debuut van Tony Jaa als regisseur. Hij weet een ontzettend goede sfeer te creeëren, die de context vormt waarin het episch verhaal en de tot in details goed gechoreografeerde gevechten goed tot hun recht komen. Verreweg (één van) de beste actiefilm(s) die ik gezien heb.

Tony Jaa is, niet verassend, de man van weinig dialoog en veel lichamelijke expressie - en dan natuurlijk met name in de vorm van kunstzinnig geweld. Zijn gedachtes, in de vorm van flashbacks, zijn nog het meest sprekend voor het karakter van het personage van Teean. Aan de ene kant jammer dat zijn karakter niet verder uitgewerkt wordt, aan de andere kant natuurlijk genoeg voor een actiefilm als dit. Als kleine jongen raakt hij al snel alles kwijt en wordt uiteindelijke de leider van een piratenclan. Revanche is dan zijn doel.

Natuurlijk is Jaa zelf de hoofdattractie van de film. In deze film is hij beter als zijn voorgaande en weet hij elk soort wapen met gevoel en tot in detail te bespelen. Naast zijn befaamde muay-thai technieken (knietjes en elleboogjes) hanteert hij ook verschillende zwaarden, stokken, touwen met speerpunten, buskruit, een soort van grote nunchakus, breakdance-technieken en natuurlijk gebruikt hij elk object in de buurt als wapen. De vechtscenes zijn realistischer dan zijn eerdere films, vooral Tom Yum Goong vond ik daarin sterk tekortkomen. Alles is zo tot in de puntjes gechoreografeerd, elke beweging sluit weer aan op een andere en de montage helpt hier natuurlijk ook een handje bij. Ook zijn de bekende slow-motion scenes weer aanwezig, die de nadruk extra leggen op de rauwheid van de bewegingen. Een mooi stuk was de scene waarin eerst een aantal vrouwen een traditionele dans opvoeren, waarna Jaa zelf ook een dans opvoert en wat natuurlijk eindigt in een prachtig gevecht.

Naast Jaa zelf is de film ook uitermate rijk aan andere personages en stijlvolle beelden. Een aantal mooie close-ups van de veelal goede en rijke kostuums van de personages en het decor. Elke omgeving is gewoon goed opgezet en uitgewerkt waardoor er een lekker rauwe sfeer ontstaat. Heel veel narigheid wordt mooi in beeld gebracht - een gevecht als gevolg past daar natuurlijk goed bij. Het verhaal was niet zo simpel meer als de twee bekendere Jaa films, maar wel vrij standaard. Ik was hier wel blij mee, een mooi episch en symbolisch verhaal met daartussen geweldige gevechten. Ik verwachtte veel van deze film en deze verwachting is bijna geheel uitgekomen. Enig punt waar ik kritiek op had was de soundtrack. Een aantal keer hoorde ik Goldeneye 64 achtige deuntjes, die niet goed pastten bij de scenes naar mijn mening.

Maar ala, een topfilm. Ik zit sterk te denken aan een 5, maar daarvoor wil ik hem nog een keer goed zien.

Alsof zelfs de mindere films van Yoshida niet onder de 3.5* kunnen vallen...

Wat onbegrijpelijk toch dat zo'n groot cineast zo onbekend is in grotere kring, tegelijkertijd ook wel een aanmoediging om meer van zijn werk te gaan kijken. Jammer dat dat zo lastig te vinden is vanwege de schaarse releases en dat als ze te vinden zijn het meestal in samenwerking met fansubs of vertaalde subs is.

Verhaal van deze film is niet bijzonder sterk, wel erg mooi uiteraard maar ook wel erg langgerekt en traag zoals we Yoshida kennen. Het mooiste onderdeel is natuurlijk weer het camerawerk en het fantastische gespeel met licht. Het gebruik van muren, kozijnen, ramen, pilaren, objecten, voorwerpen en spiegels om de beelden in te kaderen verveelt echt geen enkel moment en blijft intrigeren, subliem. En ja Mariko Okada... wat kan ik zeggen.