Opinions

”Some people aren’t built happy, you know.”

Niet echt de beste quote om deze review mee in te luiden, want de film is eigenlijk verre van droevig noch donker. Tòch is de ondertoon van de film dat wel.

Ik heb erg genoten van de film. De film blinkt wat mij betreft uit, in het uitzetten van de relatie tussen ‘Lady Bird’ en haar moeder. Een nogal eigenzinnige vrouw, die veel moeite heeft met het gedrag van haar rebelse/alternatieve dochter. De relatie tussen die twee wordt subliem vertoont door Saoirse Ronan en Laurie Metcalf. Hierom begrijp ik zeker waarom de film zijn Oscar heeft mogen ontvangen.

Ook is de speelduur erg aangenaam. Een film van 91 minuten die lekker wegkijkt, is nooit verkeerd. Al met al een geslaagde film.

"Time is running out for a happy ending."

Het is een quote die hier ook boven aan de inleiding staat en voor zich spreekt..

Shyamalan weet eigenlijk niet echt wat voor genre nou bij deze film hoort. Vandaar dat hij ook zelf maar een prominente rol in de film heeft aangenomen waarvan ik niet echt weet wat ik er nou van moet vinden.

De film doet eigenlijk weinig goed. Het verhaal is onsamenhangend, visueel klopt het niet bij de sfeer en ik weet nog steeds niet tot welk genre deze film nou echt behoort.

Paul Giamatti doet zijn best, maar weet de film niet beter te maken. Daarvoor is het allemaal gewoon te rommelig en vaag.

3.5/10

Jarenlang heb ik deze film eigenlijk links laten liggen, aangezien ik liever het origineel wilde zien. Maar ik kon de Vlaamse variant eigenlijk nergens vinden, behalve op websites waar ik 2 tot 3 weken moest wachten tot hij geleverd zou worden. Bij dat soort lange levertijden ben ik meestal huiverig, dus heb ik bewust jaren gewacht, totdat ik de Nederlandse variant (gratis) tegenkwam op Prime.

De film wist me niet echt te boeien eerlijk gezegd. Ik vond het plot niet al te interessant, al was de plottwist wel oké. Maar de spanning etc ontbrak voor mij. Het acteerwerk was prima, maar niet uitmuntend. En dit is wel zo’n film, waarbij het acteerwerk de film naar een hoger niveau kan tillen.

“I loved the way a photo could capture a moment before it was gone.”

Een vrij origineel/aparte film. Weet niet heel goed wat ik er van moet vinden eigenlijk. Film was niet perse slecht, maar ook verre van memorabel.

Al moet ik wel zeggen, dat ik ergens de kracht van de film wel zie. Het is ergens best een artistieke film, maar na mijn mening niet al te goed uitgewerkt. Ook visueel gezien, had het allemaal wel mooier en strakker gekund.

De film blinkt ook nergens uit. Het is geen sterk verhaal, niet uitmuntend geacteerd, of visueel spectaculair. Het sterkste van de film vond ik waarschijnlijk de score.

Qua casting is het ook niet even best. Ben niet persé een fan van Wahlberg, vind het best een prima acteur namelijk, alleen hier is hij toch best een mis-cast. Dit is niet echt een rol die geschikt is voor hem. Verder is dit ook de eerste film die ik zie met Saoirse Ronan. Ze was best prima, maar ook zij kwam in deze film niet persé uit de verf. Ook de oma vond ik erg over the top en uit de toon vallen. Wat dat betreft was Stanley Tucci, de enige die echt uit de verf kwam (kreeg er zelfs een Oscar nominatie voor), maar heb niet echt het idee alsof hij nou zo zijn best deed.

Nee, ik kan de creativiteit van de film wel waarderen maar hij wist niet echt binnen te komen. Ik denk ook dat de film zeker 25 minuten korter had gekund, dan zat er ook meer vaart in.

6.5/10