Opinions

Een oudje, maar daarom niet minder interessant. Zelfs toen al maakten ze in Scandinavië goede misdaadseries. Ook deze heeft een goed plot, met hier en daar spannende momenten. Helaas neemt de onwaarschijnlijkheid richting het einde toe zoals telefoons en auto's die er op kritische momenten mee ophouden, maar dat hoort er schijnbaar erbij. Bekende cast waarvan er enkele ook in latere misdaadseries te zien zijn, zoals Anne Ryg en Gard B. Eidsvold. Prima serie.

Geen idee waar ik naar heb zitten kijken. Het begon als een actiefilm, maar vanaf het moment dat het verzorgingstehuis in beeld kwam bleef er niets meer van deze film over en werd het een onwaarschijnlijke en simplistische vertoning. De cast was wat dat betreft passend gekozen; stelde dus ook helemaal niets voor. Tja, en dan komt de bijbel zelfs nog om de hoek kijken, vraag ik me af wat ze met deze film hebben willen bereiken en wie eigenlijk de beoogde doelgroep is. Plots is er de aftiteling en weet je nog niets..... behalve.... vertrouwen hebben. Nou, dat heb ik wel, maar helaas niet in deze film.

Dit vond ik heel wat beter dan de tegenwoordige pubervampierenfilms. Qua grimage deed me deze film erg denken aan Nosferatu: Phantom der Nacht (1979); ook deze 'Blutroter Himmel' heeft een Duitse oorsprong. Zelfs de lijfspreuk van Frau Merkel kwam voorbij toen Elias tegen zijn moeder zei: "Wir schaffen das!". Qua horror en actie vond ik het helemaal in orde. De flashbacks vond ik op een gegeven moment storend. In veel van mijn meningen haal ik regelmatig de ongeloofwaardige scenes aan, maar bij deze film heeft dat weinig zin aangezien die van begin tot einde ongeloofwaardig is. Ondanks dat en ondanks de lengte heb ik me prima geamuseerd met deze film. Nadja zag er af en toe best goed uit.....

Ik kijk altijd met plezier naar Eastwood en in deze film zette hij ook weer een prima rol neer. Daniels deed het ook goed. Het verhaal is apart maar met in het achterhoofd dat het om een psychopaat gaat is een en ander wel te verklaren. Het is de tweede keer dat ik deze film heb gezien en ik vond hem net zo goed als de eerste keer; dat was net nadat hij verschenen is. De ontmoetingen tussen Terry en detective Ronaldo begonnen op een gegeven moment te vervelen; dat was iets teveel van het goede. Boeiende en af en toe spannende film, met helaas een voorspelbaar einde, maar dat mocht de kijkpret niet drukken.

Met pijn en moeite uitgekeken. Gelukkig maar, want het einde maakte nog een heel klein beetje goed.

Sterk en uitstekend plot. Eerst wordt duidelijk gemaakt dat Mathieu naast zijn gehoorgave ook wat fantasie heeft; dat hij bepaalde dingen wíl horen, zoals het binnendringen van de cockpit door een terrorist. Dat maakt hem ook ongeloofwaardig bij zijn naasten. Totdat hij zich dieper in het onderzoek stort en steeds dichter bij de waarheid komt. In ieder geval wordt er een mooi kijkje in de luchtvaartwereld gegeven. Er zitten een aantal zaken in die voorbij de waarschijnlijkheid liggen, maar daar is het een film voor. De spanning werd uitstekend opgebouwd en de climax aan het einde kon natuurlijk niet uitblijven. Jammer dat er nog wat dingen onbeantwoord blijven. Prima thriller met een goede cast.

Ik kende deze film niet. En dat zegt al iets. Wat een cast! Maar ondanks dat was dit het net niet voor mij en dat had meer met de verhaallijn dan met de uitvoering te maken. Er zat wel van alles in: wat serieus, wat humor en.. sommige scenes wat overdreven. De muziek was wél erg leuk erbij: zo'n beetje de hele top 40 uit dat jaar kwam voorbij. Ik laat het bij deze ene keer; 155 min. was eigenlijk al te veel. Een cultfilm is het niet geworden en zal het ook niet meer worden.

Haha, dat was even anderhalf uurtje genieten. Standaard verhaal wat al tig keer uitgemolken is. Met een slow motion verloop, wat zware muziek en veel beter dan de laatste Willis-films keek dit best lekker weg. Wel even doorkijken als de eerste aftiteling verschijnt, anders denk je aan het einde dat je iets gemist hebt.

Wel een paar maal moeten lachen. Het leukst vond ik toch wel de transformatie en de speech van Tutar voor de conservatieve dames. Voor de rest is het veel van hetzelfde met zelfs enkele dingen die ik een tikkie té ver vind gaan. Dit was minder dan de eerste Borat film en ik weet niet of ik een derde wil zien.

Redelijke film en nog steeds een actueel onderwerp. Ik vond deze wel een van de mindere films met Bronson maar het genre is dan ook drama, niet actie of misdaad. Van de andere kant was deze wel iets realistischer dan zijn andere films. Tja, en Ed Harris ben ik helaas niet zo'n fan van.

Opmerkelijk vond ik de mededeling net voordat de aftiteling begon: 'in 1979, more than one million undocumented aliens were apprehended crossing the border into The United States. It is estimated more than twice that number of undocumented aliens successfully enter this country every year'. Mexicans of immigrants had ik logischer gevonden maar aliens....?

Tip: kijk ze achter elkaar; deze en het tweede deel uit 2014. Chronologisch hebben ze de zaak flink door elkaar gehusseld , dus het blijft opletten. Deze film heeft als genre actie/drama. Bij deel twee staat thriller. Ik zou van beide misdaad maken. Goed in elkaar gezet plot dat door een prima, deels bekende cast, keihard wordt neergezet, waarbij er in de tweede film nog een schepje bovenop wordt gedaan.

Eerste fim uit een serie van zes. Aan deze filmserie gingen 3 miniseries met Sven Wollter als commissaris Van Veeteren vooraf:

1. Det Grovmaskiga Nätet (The Wide Net) - 2000. Mijn stem: 3*

2. Återkomsten (The Return) - 2001. Mijn stem: 3,5*

3. Kvinna med Födelsemärke (Birthmarked) - 2001. Mijn stem: 4*

Deze eerste film is een voortzetting van de drie miniseries waarbij de diverse rollen door andere acteurs zijn ingevuld, behalve dus Van Veeteren zelf. Ook zien we dat een aantal acteurs en actrices in deze film andere rollen hebben gekregen (een van de politiemannen uit de miniseries is in deze eerste film een ex-crimineel). Het verloop van de film is hetzelfde gebleven als de miniseries: een vrij trage opbouw van het verhaal met een redelijk uitgewerkt slot. Best wel aangenaam om naar te kijken, ook door de niet te lange speelduur. Zweedse misdaadfilm van een goed niveau.

De boeven hebben bereik met hun GSM, de good guys/girls niet. Die laatste rijden hun auto vast, de boeven rijden er zo mee weg. En dat al in het begin van de film; dan ben ik er al snel helemaal klaar mee. Daarbij een trektochtje door de woestijn, waarbij zelfs het Stockholm syndroom een rol gaat spelen; kwijl, kwijl en dan hopelijk snel weer een goede film gaan zien, want deze film deed zelfs afbreuk aan het mooie landschap.

Af en toe net iets te soft; het gepreek tussendoor hadden ze voor mij weg mogen laten. Verder..... een prima actiefilm met enkele mooie stunts en special effects. De humor maakt de film aantrekkelijker aangezien de steeds herhalende scenes het geheel net iets te langdradig maken. De film had ook niet langer moeten duren. Prima vertolking van de diverse rollen en af en toe een goede song doet het ook niet slecht. Ja, best wel geamuseerd met deze film.

Noortje ging toch met Barry...? Sorry, ik zit nog even na te kwijlen van Trots & Verlangen. Haha, klinkt goed, toch? De Bouquetreeks, ik zag die boekjes vroeger met dozen vol op rommelmarkten liggen. Nooit gedacht dat ik daar ooit een film van zou zien. Dit viel echter niet tegen. Ja, dit is een typisch Nederlandse film. En als ik dat even aan de kant zet, dan valt het geheel best mee. Positief vond ik in ieder geval het slot. Eindelijk eens een film die geen open eindjes heeft. OK, zo snel als het bij deze film in de laatste minuten ging hoeft nu ook weer niet, maar er is tenminste wel een afronding. Ik vond de acteerprestaties best aardig. De mooie beelden van de omgeving voegden ook wel iets toe. En 68 min. is een prima lengte; qua film een vluggertje. Ik heb veel slechter gezien binnen dit genre.

Erg goede film mat een constante sfeer van spanning. Een geweldige cast die prima rollen neerzet. Een minpuntje vond ik de iets te langdradige half-psychologische discussies tussen Robert en Eric, vooral die 's avonds in het park. Of dit allemaal in werkelijkheid zo is gebeurd betwijfel ik maar deze film was in ieder geval het bekijken waard. Jammer dat ze met de afloop van dit verhaal de film begonnen; dat hadden ze voor mij mogen bewaren tot aan het einde.

Speelde Daniel Baldwin in deel 1 van de Family of Cops nog de rol van Ben, in dit deel werd Ben gespeeld door Joe Penny. Voor de rest zag ik dezelfde gezichten als in deel 1. Qua plot is deze film ook zo'n beetje hetzelfde; niets spectaculairs en nog wat sentimenteler dan het eerste deel. Dus op naar deel 3 van de Family of Cops (1999): dat was de laatste film met Bronson. Waarschijnlijk had Alzheimer in deze serie al bij hem toegeslagen, in ieder geval in deel 3. In 2003 is hij overleden.

Klopt allemaal wat mijn voorgangers zeggen en toch heb ik een mooie film gezien!

Na afloop van dit avontuur zullen de betrokkenen wel een praatgroepje nodig hebben....

Erg sterke film. De spanning bouwt vrij langzaam op naar.... behoorlijk heftig. Het voorspelbare aan deze film is dat hoe erger het wordt, des te vetter de climax. Jammer van enkele dommigheidjes, maar die horen er schijnbaar bij, vooral om het allemaal nog nét iets langer te laten duren. Op de een of andere manier raken Scandinavische films altijd de overtreffende trap, om het even welk genre het betreft. Het is in ieder geval weer een behoorlijk aantal films geleden dat ik zo'n goede film heb gezien binnen dit genre. Duister in alle opzichten.

Kom op zeg, ze hadden toch Kryptonite kunnen gebruiken...

Best aardige film, maar of horror het juiste genre is. Een superman-achtig verhaal, maar dan met een minder sympathieke 'man from space'. Er zaten een paar mooie special effects in deze film (daarnaast ook amateuristische) en de muziek leek een beetje op het gedreun uit bepaalde sciencefiction films. Geen hoogvlieger deze film maar gewoon anderhalf uur kijkplezier.

Zo grof dat het op een gegeven moment komisch werd. Zeker wat de afronding betrof. Een dun verhaal maar wel met een paar stevige karakters. Niettemin prima amusement met gelukkig een te behappen speelduur.

Komedie? Laat me niet lachen! Dit was niet alleen puur amusement, maar zelfs dom amusement. Wazig plot, wazige beelden en met dat laatste bedoel ik de slechte CGI. Zeer magere en simpele humor. Tja, en dan nog eens de vertoning van Maria aan het slot; wat zag die er slecht uit, akelig zelfs, waarschijnlijk de beste CGI van de hele film. Brad Pitt deed het goed, maar ik zie hem liever in andere films zoals die van Tarantino. Kijk ook even door in de aftiteling; daar zit ergens nog een kleine verrassing. Ik begon met de amusementswaarde: die was voldoende.

'Hans , een zelfverzekerd man, ...'. Zelden zo'n watje gezien wat betreft de rol die hij speelt, vanaf het begin. Bij de creep moest ik denken aan de man met de cilinder uit No Country for Old Men (2007) en m.b.t. het plot natuurlijk aan Unhinged (2020) waarbij ik me afvraag wie het eerst was. Gezien het jaar van verschijnen was Bumperkleef er eerder dan Unhinged, gok ik. Hebben ze iets van elkaar geweten?

Omdat ik deze twee films vrij kort na elkaar heb gezien, ga ik ze toch vergelijken. Unhinged was een stuk ruwer en spannender. Bumperkleef was wat dat betreft behoorlijk voorzichtig. Helaas ook hier een behoorlijk onwaarschijnlijkheidsniveau wat het geheel voor mij naar beneden haalt, net zoals het voorspelbare slot. De kinderen vond ik trouwens best goed spelen. En er zaten een paar prima actiescenes in.

Behalve enkele mooie visuele effecten lijkt dit voor het grootste deel op een eindwerkstuk van een filmacademie. Er zit wel iets van een verhaal in, maar voor de rest is het één groot wazig filmexperiment. Nee, kon mij helaas niet bekoren. Duurde gelukkig niet te lang.

Het heeft me heel veel moeite gekost om dit gedrocht uit te kijken. Wat een chronologische warboel met herhaaldelijk dezelfde flashbacks op basis van een wazig verhaal wat kant nog wal raakt. Slecht geacteerd. De muziek stelde ook niets voor. Het vermelde genre klopt: de hele film is inderdaad een drama en het is een mysterie wat ze hiermee willen bereiken, behalve dan 87 min. tijd weggooien.