Opinions

Je moet er van houden. Ik dus niet. Het maakt me niet eens uit wat het verhaal hierachter is. Ik heb deze uitgekeken maar met moeite. 81 minuten was wat dat betreft nog veel te lang. Van alle Zweedse thrillers die ik heb gezien, was dit het absolute dieptepunt. Misschien hadden ze dit beter een psychologisch drama kunnen noemen, dan had ik er misschien anders tegenaan gekeken. Zeker is dat de volgende Zweedse thriller die ik ga zien altijd beter is dan dit.

Ondanks de stevige cast, vond ik deze toch een beetje tegenvallen. En dat zat voornamelijk in het komedie-deel. Dit was nu niet zodanig om plat van het lachen te gaan, behalve dan een sporadische goed gevonden grap. De acteur die het meeste humor in de film bracht was toch wel Fridtjov Såheim (de huiseigenaar / politieman in ruste); de rol was hem op het lijf geschreven. Over het geheel net voldoende.

Ach ja, leuk amusement, meer niet. Deed me erg denken aan I Spit on Your Grave (Film, 2010), alhoewel de laatste toch wat beter was. Army of One is de zoveelste versie van een inmiddels wel heel standaard verhaal: de weg naar het hoogtepunt duurt lang, met vallen en opstaan, en als het eenmaal zover is, dan is de film ineens afgelopen. Hollman deed het niet slecht en mama werd ook goed neergezet. Toch komt het allemaal een beetje te simpel en amateuristisch over. Ook blijven er wat eindjes open wat de afronding te abrupt maakt. Wat is er bijvoorbeeld gebeurd met de dame die Brenner terugbracht naar mama?

Opnieuw uitgebracht als Black Easter (Film, 2021).

Totaal onwaarschijnlijk verhaal, maar wel leuk met af en toe goede humor. Als je dan bedenkt dat Ireland in real life de echtgenote is van Bronson, dan heeft deze film en de dialogen tussen die twee wel een aparte betekenis. Redelijke actie en af en toe wat spanning maken deze film wel de moeite van het bekijken waard. Geen hoogstandje maar met de mooie beelden van de omgeving voor mij voldoende.

Vanwege de amusementswaarde die deze film voor mij had een 7. Maar daarvoor moest ik wel de talloze onwaarschijnlijkheden links laten liggen, net zoals de balletflashes tussendoor en de dialogen tussen moeder en dochter. De vechtscene in de gevangenis was voor mij het hoogtepunt van de film. De komische noot was het loopje van enkele van de Russische criminelen: alsof ze net aan hun zak geopereerd waren. En al vaker gezegd: wie bedenkt er nu zo'n poster/hoes?

Mooie lieve film. Richard Dreyfuss presteert nog even goed als in een van zijn toppers nl. 'Close Encounters of the Third Kind' uit 1977. Op enkele kinderachtige momenten na is Astronaut gewoon een heerlijke film om even lekker bij weg te dromen.

Helaas was het dit voor mij allemaal net niet. Een beetje te eenvoudig opgezet. Het werd ook nergens spannend. Op zich bleef het geheel wel redelijk boeien en was de sfeer in en rondom het huis OK. Jammer van de onwaarschijnlijkheden en dan heb ik het niet over rondwandelende lijken maar bijv. over het feit dat het vader en zoon niet lukt om naar buiten te geraken terwijl het vriendinnetje gewoon naar binnen wandelt. En zo waren er nog wat dingen.
Ondanks enkele bekende acteurs is deze film voor mij niet verder gekomen dan een middelmaatje.

Ik deel de mening van Grindhouse62.

Infinity War boeide me veel meer dan End Game.

En het succes van End Game? Tja, wie wil er niet het laatste deel zien.....

Komedie mag zeker als genre toegevoegd worden, want humor zat er behoorlijk wat in. Allemaal leuk gevonden bijvoorbeeld die farao die vindt dat een piramide op de binnenplaats van het Louvre mooi zou staan. Haha, zelfs Indiana Jones verbleekt zo'n beetje in vergelijk met Adèle, zeker wat de openingsscenes in Egypte betreft. Apart plot met nóg apartere karakters, waar ze mooie koppen voor hebben bedacht. Hier en daar jammer genoeg wat magere CGI, maar dat zal aan het budget hebben gelegen. Gewoon een lekkere wegkijker, deze film. Kijk nog even door als de aftiteling loopt; Bokito doet ook nog mee...

Een Scandinavische "rampenfilm". Hier had ik toch iets meer van verwacht, mede door de aankondigingen in de diverse media. Er zaten best een paar leuke animaties in en de bijbehorende geluiden in Dolby Atmos waren daverend. Maar qua verhaal stelde het niet bijster veel voor: een voorspelbaar gezinsdrama met in feite maar twee veel te lange scenes; in de grot en in de school. Jammer.

Op enkele redelijk spannende momenten na was het een behoorlijk domme en simpele vertoning. Het ging écht helemaal mis toen ze de code gingen kraken. Het einde was voorspelbaar , dus ook waardeloos. Toch nog twee sterretjes voor eenoog...