Opinions

De film weet goed te boeien. Mooi rustig opgebouwd, continu een lichte spanning en "unheimisch" gevoel als dochter opgroeit in deze kille compound. Mother met onmenselijk, eindeloos geduld, een warm maar dystopisch beeld.

Het is meer een psychologisch coming of age drama in een Sci-Fi jasje. Voor de verandering dus eens geen film die van de ene actiescène naar de volgende mega CGI/SFX event weer terug dendert naar actie.

Het acteerwerk is zeker niet slecht, met een goede opbouw van het verhaal al hadden hier en daar de dialogen van mij wel wat scherper gemogen. Al met al een film die de moeite van het kijken zeker waard is, als je niet op zoek bent naar de zoveelste Actie Sci-fi.

Weer een keer opgezet. Op de een of andere manier om ik er steeds maar niet door, het is visueel heel indrukwekkend, maar op de een of andere manier pakt het me niet.

Zijn het nou de bordkartonnen karakters of de wat kunstmatig aanvoelende, bijna voorgelezen dialogen, ik kom er niet in en ben na een klein uur gewoon klaar met het hele gedoe.

Het is niet dat de verhaallijn nou zo super complex is, maar het continu (op)jagen of opgejaagd worden stoort me enorm, er is teveel actiefilm doorheen geweven. Mooi gemaakt, niet mijn ding.

De betere sci-fi, goed gegeven, goed uitgewerkt, het verhaal draagt de film, en gelukkig geen over de top SFX of CGI.

Zoals altijd bij Nolan krijgen de personages nooit echt diepte, maar door degelijk acteerwerk wordt dat niet echt storend. Wat kleine inconsistenties doen niet echt afbreuk, maar het is geen 2001 niveau, ook cinematografisch niet. Het einde stelt me wat teleur, biedt wel de mogelijkheid voor een vervolg dat nooit kwam..

Als klein jongetje en in mijn tienertijd waren er voor mij twee helden

Batman en Spiderman. Waar veel leeftijdgenoten of Marvel of DC fan waren had ik toen al geen probleem om mijn eigen keuzes te maken. In de jaren '70 en '80 ontwikkelde Batman zich van de brave slapstick KAPOW! figuur naar de getormenteerde miljonair Bruce Wayne Dark Knight. twee prachtige films van Burton ook eind jaren '80, begin jaren'90. Daarna ging het snel bergafwaarts. En werd het ook weer beter met de Dark Knight trilogie.

Spidey was gewoon Peter Parker, daar kon je je als puber meer mee identificeren, maar aan het eind van de 20e eeuw zaten de comics al lang in dozen, en toen kwamen die twee prima films begin jaren nul, jeugdsentiment in een mooie live action setting, maar ook dat werd daarna helaas minder. En recent weer beter.

De X-men waren nooit mijn ding, dus slechts een paar comics, en de films daarna nooit in de bioscoop maar gewoon op DVD gezien. Niet slecht, maar het sprak me nog steeds niet zo aan.

En toen kwam in 2008 Iron man uit, en ik had daar een paar comics van, maar ik had er ook niet zo veel mee. Maar ik dacht als dertiger kom, lang niet naar de film geweest (want een paar jaar daarvoor vader geworden), die gaan we eens lekker in de bios zien, en ik werd daar van mijn stoel geblazen.

Ongekend vond ik het, fantastische opening, een echt goed verhaal, goed opgebouwd, bakken met die typische Marvel humor, goede karakter opbouw, scherpe dialogen en prima acteerwerk van iedereen, van de (toen als volslagen doorgesnoven beschouwde ) enfant terrible, Robert Downey Jr. tot de door mij zo geliefde duizendpoot Jeff Bridges als schurk. En dan heb ik het nog niet over de SFX en CGI gehad, deze film klopte aan alle kanten.

Of het er nou aan lag dat ik niks gewend was ik weet het niet, maar ik kwam suizebollend de bios uit, en de film dreunde het hele weekend nog na, beschouwingen over de wapenwedloop, over amorele miljardairs, de filosofie van Stan Lee achter Iron Man nageplozen op internet, het hield me nog lang bezig.

Ruim 10 jaar later een thuisbioscoop, met projector, surround, en als één van de eerste de Iron man Trilogie op Blu-Ray gekocht, inclusief interviews met Stan Lee als extra. Ik kijk ze regelmatig met mijn zoontjes die er helemaal weg van zijn.

Absolute aanrader is deze set. En als je van dit genre houdt, dit is misschien wel de beste film van de hele reeks.