Opinions

Wat een meesterlijke film die zelfs ondanks inderdaad hier al aangehaald soms ongeloofwaardige stukjes met als uitschieter het Frans stukje, enige reden waarom ik aanvankelijk 4,5* gaf ipv 5* onwaarschijnlijk sterk is, uitermate intens en voor zover ik dat kan inschatten als iemand die geen oorlog van dichtbij heeft mgeemaakt, het nog realistisch tracht te houden ook. Het nachtelijke stuk was echt van een zelden geziene schoonheid en dat dan met alles wat er zich afspeelt, wonderbaarlijk. Hulde sowieso voor het camerawerk van begin tot einde en de duidelijke cut is fantastisch getimed dan ook nog. Samen met Dunkirk en The Thin Red Line voor mij wereldklasse als het op vlak van oorlogsfilms aankomt.

Wat mij enorm opviel was het gigantische verschil tussen de loopgraven en "bunkers" van de Engelsen en de Duitsers bijvoorbeeld, de Duitsers leefde bijna in pure luxe als je vergelijkt met de Engelsen, was in feite nieuwe info voor me maar zal wel echt zo geweest zijn dan?

Leuk, vaak (pijnlijk) herkenbaar, vlot, licht en toch zwaar, origineel, opvallend, kleurrijk en donker, enfin veel precies. En nergens vliegt de film uit de bocht. Wat mij betreft echt een sfeervolle en kwaliteitsvolle film gemaakt door vakmensen op vrijwel alle gebied. Viel me echt enorm mee.

Het is weer een tijd geleden dat ik nog een vijf sterren heb uitgedeeld maar deze film verdient ze alle vijf.

Wat een ongelooflijke tour de force van zowel Arestrup als Dequenne, die laatste bewijst na Rosetta, een film die ze bijna eigenhandig naar een hoger niveau tilt, opnieuw wat voor een ongelooflijke actrice ze is. Camera zit dicht op de personages maar waar mij dat bijvoorbeeld recent bij Le Fils nog behoorlijk ergerde leek dit hier perfect te passen. De locaties van de film zijn relatief beperkt wat ook erg bijdraagt aan het beklemmend gevoel dat Delfosse probeert te creëren en wat er ook voor zorgt dat je bijna de vrijheid die Murielle in Marokko voelt zelf voelt, eindelijk eens weg uit dat verdorven huis waar ze zo enorm wordt verstikt door haar man en inwonende huisdokter (of die laatste goede bedoelingen heeft of niet wil ik nog in het midden laten).

Ook muzikaal klopt het plaatje volledig, passende klassieke stukken hier en daar zonder te overdrijven. Maar vooral het perfect gekozen: Femmes je vous aime van Julien Clerc, kippenvel, opspelend nekhaar en koude rillingen, ze waren allemaal aanwezig in de scène waarin dit nummer passeert.

Uitzonderlijk sta ik ook achter het begin van de film dat toch behoorlijk wat info weggeeft.

Hulde voor Lafosse, Arestrup en Dequenne.

Absoluut iets van het allerbeste dat in België ooit is gemaakt.

Stijgt met deze tweede absolute voltreffer volgens mij met stip naar één op mijn lijst met favoriete Belgische regisseurs, Joachim Lafosse. Net als in A perde la raison is het acteerwerk onwaarschijnlijk naturel. Werkt hij subliem toe naar enkele onvergetelijke kernscènes en hakken een aantal scènes er stevig in. Wonderbaarlijk ook hoe objectief en tegelijkertijd genuanceerd en alomvattend hij een situatie zoals die waarin het gezin zich bevindt kan schetsen, zonder ook maar één keer duidelijk een kant te kiezen. Super, trots op deze filmmaker van Belgische makelij! 4,5* voorlopig met kans op verhoging.

Verder heel eens met Kronos, Het jonge meisje was al eens betrapt op het snuffelen in mama's schuiven om juwelen aan te doen, schmink, ... . Dus zo'n jong meisje dat zich mooi wil maken en wil zijn als mama dat pillen vindt in de schuif van mama die zou gerust enkele willen proberen. Zo'n jong meisje kan bij één of enkele pillen voor volwassenen met depressies e.d. ook echt wel gewoon kritiek zijn, van veel medicamenten bestaat, niet zonder reden, een kinderversie.

De bedscène zie ik vooral als een laatste poging om de relatie te redden, niet eens per se voor zichzelf maar voor hun kinderen, één van de redenen waarom ze samen blijven, het financiële lijkt me daar maar een excuus, partners met jonge kinderen blijven bij mekaar speelt volgens mij duidelijker.