Intriges, listen en achterklap bij de betere klasse in Frankrijk enkele eeuwen terug. Dit is kort samengevat wat ik uit deze film haal qua verhaal, ik heb het bronmateriaal nog niet gelezen maar Pierre Choderlos de Laclos lijkt mij een begaafd schrijver geweest, ik voelde nergens de dreiging van een goedkope stationsroman opdoeken.
Het levert dus een meer dan onderhoudende film op. In de eerste plaats dankzij een, wederom, wonderbaarlijk sterk acterende Annette Bening als soort van femme fatale die iedereen naar de mond praat zolang dat van nut blijkt maar uitendelijk altijd en overal enkel aan zichzelf denkt (ze was ook super in American Beauty en 20th Century Women).
Ook de decors en de kostumering dragen mee bij aan het feit dat deze film de middenmoot overstijgt, denk aan prachtige landhuizen en kastelen, bevolkt door adel van allerlei slag en volgestouwd met kunstwerken allerhande.
Muzikaal voornamelijk klassieke muziek op de achtergrond, niet altijd de meest originele keuze maar uiteraard wel passend, al is er wel één scène waarin er plots muziek tevoorschijn komt (nogal letterlijk) die opvalt en bijblijft.
Tel bij dit alles nog een zwierige camera op en het feit dat er voldoende humor inzit om alles luchtig te houden.